Å sånn går no dagan........

Det ha "grodd" godt imens vi ha vøre på tur!

27.06.-15

Telbake på Stigen, yeeeee!

Hei, der e du jo!

Siste etappe på det her eventyret sto no "førr døra". Det va som eg frøkta. Det der som Skippern hoild "ramling" med oppå dekk, va å forbered siste seilas heimover. Nytt seil vart klargjort, sånn at vi sku slæpp å hold på med det der, når vi va kommen utpå.
No va det sånn at vi bægge to va "gira" på å kom seg av gårde, og Skipppern villa sætt klokka på reng, å vær i farta allerede i 6-tia om morran. Eg trur han såg at eg fækk "hakeslæpp", eg va ikkje SÅ gira! Det va jo kjæmpetidlig! Men eg fekk straks ein beire følels, når han sa at eg berre kuinn ligg å søv så længe eg villa. Det va ikkkje nåkka problem, fækk eg beskjed om.
Vi hadd sett på kartet, og regna ut sånn ca kor mange nautiske mil det va tel Stigen. Vi veit jo også sånn ca korsn fart vi villa få, så på gruinnlag av det her beregna vi å bruk MINST 12 tima. Så da va det nok lurt å start såpass tidlig.

Vi gler oss kjæmpemye tel å kom heim, men det kjennes også litt rart at vi no e ferdig med det her "eventyret".
Eg må berre få lov å sei, at vi har hatt ein fantastisk tur. Eg prøvp å mål "grovt" på kartet, og finn or at vi har seila over 1100 nautiske mil, og da har eg ikkje tatt med ut og inn av aille fjordhøl, heller ikkje ainner tura "fræm og telbake. Vi har opplevd plassa som vi nok aldri kjæm telbake tel, fantastiske solnedganga, flotte menneska, utrulig flotte ankerplassa og fin seiling.
Sist,men ikkje minst, syns eg at å seil i egen båt rundt Nordkapp, førr å sjå båtn han bæstefar bygd, "tok kaka"! Følelsan va "hommel i dommel", og eg vessta ikkje om eg sku gråt eller le. Glede over å ha klara det her, og "bevegethet" over at han bæstefar hadd bygd den her skjønnheten, "Sorgenfri"! Som eg nevnt tidliger, klompen i halsen va stor!

Korr eg sku ha ønska at han bæstefar enno va her, sånn at eg kuinn ha få snakka meir me han, og hørt hain kuinn førtæll om båtbygginga! Han bygd jo over 80 båta, så han hadd nok kunnskapa i flæng. Det e jo SÅ synd at det ikkje e nån i slækta, som har fått "gått i skola" hos han bæstefar, og som kuinn ha videreført den her båtbyggerkunstn, og førtælt oss ainneran om det. Eg va født alt førr seint, og hadd ikkje "vett" tel å intresser meg førr det her, når han bæstefar enno va i live.
Eg e utrulig stolt over at han ha bygd så mange av de her flotte båtan.

No e mitt største ønske å finn tak i ein av båtan som han har bygd. Så mitt næste prosjækt e å leit laind og strand. Eg e klar over at det her bi ein vanskelig prosess, og at eg sannsynligvis ikkje kjæm i mål med det der. Men, hvis eg ikkje gjør nåkka med den saken, så kjæm eg tel å anger "restn av mi ti"!

Førrestn, hvis det e nån som har tips om ein båt av den her typen som ligg ein eller ainna plass, så vær snill å gje meg ein beskjed.

Ok, så va det seilturn heimover, fra Røst. Vi starta med et seil oppe. Ætterkvært vart det spridde seil (et seil sætt opp tel kvær sia ved kjelp av et "rør", som hold dem ut). Det va ein fin litn vind bakfra, og første del av seilasn gjækk uinna i 5-6 knop. Rætt uttaførr Røst vart kursn sætt, og det va berre småjusteringe uinnerveis. Vindroret tok seg av styringa, og det fungert berre kjæmpebra. Vi kuinn berre nyt siste etappe, med kaffe, strekking, læsing å kos!
No va det sånn at vindn avtok utpå ættermiddagen. Da vi va kommen rætt sør førr Valvær, vart motorn starta og vi motorseila et støkke. Men det vart tel slutt tel at vi tok ned seilan og kjørt førr motor det siste støkke. Åhh, kor trægt eg syns det gjækk, den siste bitn føltes utruuuuuuulig "lang"!
Vi nærma oss no, og der, - der borte såg vi Stigen , Hurra!!!
Vi mått innom Kvarøya førr å hent post. Sku egentlig ha handla nåkka også, men fainn ut at det fikk berre vær tel over hælga, vi hadd mat så vi sku klar oss. No villa vi berre heim!

Turn fra Røst, og tel vi va førtøyd her i Krongelvika på Stigen tok 13 tima, så vårres beregninga va ikkje så aldeles på villspor.
Vi tok berre med oss det nødvendigste, og rodd på land. No sku det jaggu meg bi godt med ein ankerdram! Vi vart settanes å mimmer tel langt utpå natt, og va enig om at vi hadd hatt ein kjæmpefin opplevelse, med å gjønnomfør den her turn. Åsså e vi fræmdeles kjæmpegoe vænna og kjæresta!! Kain det bi beire ?!

No e Han Stein ute å klepp plæn. Du an ikkje ke det ser ut omkreng husan! Det e ikkje mulig å bruk plænkleppar, så hel må nok ljå og ainna utstyr gjør jobben.
Eg har litt ainna ainna gjøremål, nåkka "kontorarbeid" og så bi det å ta seg av klesvasken som e større enn størst. Innimellom bi det ut å rak ihop det her gresset, og få det uinna.

Vi ser fræm tel å kos oss her på Stigen no, og berre håp at det ikkje bi så mange daga før vi får besøk av barn, svigerbarn og barnebarn. Vi gler oss tel det!
Førrhåpentligvis kjæm det også rækanes nåkka seilera innom, som e i nærheita. Vi må nok få åpna seilerkroa, - fort!

Tel sist vil eg berre sei tusn, tusn takk tel deg som har følgt oss på den her turn. Det har vøre kjæmpekoselig å skriv litt uinnerveis. Og enno koseligar har det vært, ættersom vi har fått mange positive telbakemeldinge både i gjæsteboka, på SMS og e-post. Det e heilt utrulig, men det e 10.487 menneska som har vært inne på heimesia å læst og sett på bilda, de her 6 uken vi ha vøre borte, - Kjæmpearti!
TUSEN TAKK SKA DOKKER HA!!

Da gjænstår det berre å ønsk dokk ein rekti go fortsættels på sommern. No har vi "bestilt" govær, og håp det slår tel med litt ainna temperatur og nåkka sol innimellom!

Ship O'hoy!

 

Kårøya på Røst. Det e her aille "bråkmakeran" bor!
Leia i Sundstraumen, der stakan berre "fauk" førbi i fuill fart. Paquita moillkosa seg med 7 knops fart!

25.06.-15

Skipperhua e kommen på, -no start vi på siste etappe!

No va vi på Ramberg, på yttersia av Lofoten. Vi satt oppi cockpitn og kosa oss, da det kom et ektepar bort og prata med oss. James og Anne Mari heita dem. James va engelsk og Anne Mari va fra Østlandet. Dem hadd solgt søraførr, og fløtta tel Ramberg, der dem hadd bygd seg hus. Det va tøfft gjort, syns vi!

Næste morra vart det ein rask frokost, før vi gikk ein tur på Buinnpris. Vi mått kjøp dasspapir. DET e det vektig å ikkje bi fri førr, - næmlig.
Klokka va 10 og vi va uinnerveis igjæn. No kursa vi mot Sundstraumen. Det her kom tel å bi spennanes. Her va det smalt, gruint og go straum. Vi mått og uinner fleire brue. Men Skippern hadd nok ein gang "tima" tidevainnet godt, så det her gjækk berre fint. Vi va oppe i 7 knop, så stakan berre fauk førrbi.
Det va overskya, tåka låg førrestn langt nerigjønna fjellan, men temperaturn va fin.

Da vi kom på innersia av Lofotn igjæn, gjækk vi ganske nært land førrbi Reine. Vi bestæmt at vi ikkje sku fær inn der, men heller fær videre og Mosta på Værøy va næste mål. Vi gjækk heilt inn i fjærasteinan der, og Skippern førtælt histora fra gammel tid fra det der området.
Så langt hadd dagens seilas gådd kjæmpefint, det va enno berre ættermiddag og vi styra Paquita mot Røst. No vart det enno meir "dønninge", og det va ikkje fritt førr at eg kjent sjøsjuka kom siganes. Her va det berre å kom seg opp i høydn, sånn at fresklufta fækk blås bort den der gærnskapen.

Nooooo såg vi Røst, men innseilinga der e rett og slætt et skikkelig "støvelhav". Her va det om å gjør å hold et aue i kartet, det ainner aue sku følg med stakan og tunga mått holdes rætt i muinn!
Men, det gjækk berre godt den her gangen og.
Det vart ei lang økt, men i 9-tia va vi førtøyd på Glea. No sku det bi godt å kom uinner dekk, der han Mikuni (varmern) hadd laga det varmt og godt tel oss.

Vi fikk besøk av to av jentn eg hadd i "min klasse", da eg jobba her på Røst. Herrmin kor voksn dem va vørtn! Det va utrulig trivelig å træff dem igjæn. Sku ikkje tru at det e 6 år sian eg jobba her, det kjennes ut som det e berre et-par år sian.
Eg hadd gjedd beskjed om at eg kom ein snartur innom Røst, og berre gleda meg tel å treff fleire fra "klassn" næste dag.

I dag (torsdag) våkna eg med "sommerfuggla i magen". Ætter frokost gjækk eg på butikken ein tur. Ikkje førr at det va nåkka vi trængt, men meir førr å sjå om eg traff kjenninga. Det e jo sånn på sånn her små plassa, at butikken e et samlingssted. Jauda, traff fleire kjente, og det vart både klæmma og trivelig prat.
Det vart no litt "bygave" tel Skippern, - ullsokka, læsestoff og nystekte bakervara. Eg hadd ein "hektisk" dag fræmførr meg. Skippern senda meg ut på "tokt" mens han sku "ordn førskjellig". Vindintrumentet hadd ikkje verka på ei stund, men no vart det fiksa. Han hadd også fått rydda masse i "videoarkivet". Eg sa det ikkje, men eg trur han syns det va ok å få litt "aleinatid".

Eg sku oppover tel skola, førr å træff ho Tove som e rektor der. Det e et godt støkke å gå oppover dit, så Skippern foreslo at eg sku ta ein taxi. Men, no va eg litt i "mimremodus" og villa ta den spaserturn. Det blåst godt, medt i fjæset sælvfølgelig. Her e det jo heilt skinnflatt landskap, så når det blås, så tar vindn godt..
No følt eg meg næstn som ein "Røstværing", der eg strena bortigjønna, godt fræmoverbøyd! det vart ei trivelig stund i lag med ho Tove, med mimring fra tia da eg va der. Det e rart det der, nån gang føles det som man ikkje har vøre borte herfra så længe. Pratn gjækk, og det va mykje latter men også en del alvor. Takk Tove!

No va det vørtn langt utpå dagen, og det va ikkje meir enn tia av veien. Eg hadd jo avtale med "elevan mine", vi sku møtes på hotellet klokka tre. Det va kjæmpetrivelig å møt dem igjæn. Men eg mått sei tel dem, at sjøl om dem va vørtn "voksn", så har eg villa kjent dem igjæn kor som helst. Vi kosa oss med vaffelkaka, is og brus, og det vart mykje snakk om "gammeldagan". Kjæmpeartig å hør, ka dem huska fra den tia. Dem va ein litn klasse, og vi kom tett innpå kværainner. Eg mått trækk på smilebåndet, når den fræmdeles sa "frøken" når dem snakka med meg. Husk godt at dem spurt så fint om å få lov å kaill meg "frøken", da vi starta skoleåret, haha. Kjæmpejæv ungdom e dem vørtn, og eg ønsk dem alt godt i fræmtia!

Da vi hadd tatt farvæl, heldigvis med mange goe klæmma, rengt eg Skippern. No invitert eg på middag på hotellet.
Ætterpå sku vi på besøk tel ho Elin og han Harry som va på øya no. Dem bor no i Narvik. Han Harry kom og henta oss, og det vart nok ei trivelig kaffestund. Kor heldig man e, som får ha så mange trivelige menneska rundt seg heile dagen! Ho Elin va leksom min "engel" i tia eg va her på Røst. Ho presentert med førr masse folk og drog meg med på alt mulig, heilt super!

Elin og Harry kjørt oss telbake tel båtn, og det vart en røranes avskjed. Det kom nok ein tåre i aukroken hos oss begge to. Men, eg håp og trur at vi fræmdeles hold kontakt.

No har eg tatt skipperhua på meg, og BESTEMT at i morra tidlig så start vi på siste etappe på det her eventyret. Regn med at vi tar heile siste etappe i ein "jafs". Hvis vi start litt tidlig, så e vi på Stigen i morra kveld. Tenk på det!!!
Siste del av det her "skriveriet" kjæm på trøkk ætter "heimkomst"! Ship o'hoy!

Førrestn så hør eg, akkurat no, at Skippern hoild "slæmring" på dækk. Eg berre regn med at det e nåkka "svineri" av seil som klargjøres tel vi ska slæpp tampan i morra!

 

Kjæmpelang badestrand på Ramberg (yttersia av Lofoten)
Fin "pynt" i Nusfjord.

24.06.-15.

Nusfjord

Vi hadd som nævnt ein fin seilas fra Kabelvåg i går. Men det må seies, at det tel tider va væl mykje seiling "på skrå". Eg satt i cockpitn og holdt på med Ipad'n, men da den ikkje låg i ro på fanget, men heller villa over bord, da mått eg sei tel Skippern at no syns eg at vi sku reduser seilan. Det her va no ikkje nødvendig, å fær på et sånt vis!

Jauda, vi fainn oss ein ankerplass (mandag), bortaførr Stamsund. Vi va godt oppankra, og klokka va vørtn ca halv åtte. Det her va ikkje "verdens finaste"ankerplass, men vi va klar førr å slæpp anker, så det her vart heilt greit. Steike ta, det e godt å ha varme ombord! Når kveilln kjæm, så e man kanskje nåkka "kjørsn", ætter å ha vøre på "havet" i fleire tima, og da e det godt å kuinn få varmen i skrottn før man kraup tel køys.

Det vart middag tel kveills, men det va no ikkje så nøye. Småseien kom på kok, og vi moillkosa oss med et beire måltid. Sjænkebevillinga va i ordn og det vart et vælløkka måltid. Vi va ikkje så "snakkesalig" ætterpå, mætt og trøtt, så det vart forholdsvis tidlig kveill.

Næste morra (i dag, tirsdag) starta vi opp igjæn i 10- tia. No sætt vi kursn mot Nusfjord. Skippern ha vøre der før, men det hadd ikkje eg. Hadd berre hørt om plassn, og hadd løst å sjå korsn det såg ut der.
Det va ein fin litn plass, som "husa" mange feskera uinner Lofotfeske. Da va der, på begynnelsn av 1900-tallet, 1500 feskera "innlosjert". Heile 450 av de her feskeran va i fra Lurøy- og Rødøyområdet, læst Skippern. Dæsken ta, da va det folksomt på den der lille plassn.
Vi russla litt rundt omkreng, og va innom både trandamperiet, sølvsmia, landhandeln og cafeen. Snuppertn kjøpt gave tel meg i sølvsmia. Ei kjæmpefin fengerbøl i sølv, eg sammel jo på sånner i fra plassa der eg ha vøre, men den her bi nok å få "hedersplass" ætterkvært. Det Skippern ikkje veit, det e at eg va inne på landhandeln og kjøpt meg skipperhuva. No bi det ikkje nå "kjære mor" når eg ikler meg den her. Da e det slutt på å vær NK (næstkommanderende). Han ska bi bra "flat" i ansektsfjæse! Haha. Ay,ay, kapt'n!
Kaffe og vaffelkaka vart det og, før vi russla ombord igjæn.

Skippern hadd løst å gå oppigjønna Nappstraumen, og videre sør-vestover et lite støkke, før deretter å stopp på Ramberg. Vi gjord oss klar førr den her etappen, og tok laust.
Da vi gjækk ut fra Nusfjord, uttaførr der, syns eg at eg såg nåkka STORT som va i vainnflata. No hadd eg sett nåkka et par gang før, som eg trudd mått vær kval. Men, "det" hadd vørte borte før Skippern fekk sjå det. No sku eg ikkje sei nåkka før eg va HEILT SEKKER.
Men no VA eg heilt sekker, og ropa tel Skippern og peika. Jauda, det va ei skokk med spækkhoggera. Herremin, eg hadd ikkje tid tel å styr, - fækk på autopilotn i ei vess fart og fauk fræm på fordekket. Førr et "kick"!!! Eg hadd aldri sett nåkka sånt og va "heilt vill"! Førr ein opplevelse!!!
Ætter ei stund vart "de eksklusive gjæstan" lei, og vart borte. Tenk at eg sku få sjå det her med egne aua. Fantastisk!

Vi fortsætt, og gjækk oppigjønna Nappstraumen. Motvind va det, men det e vi jo godt vant med, så det gjækk berre bra. Da vi øverst oppi der, så vart det nåkka dønninge. Dem følgt oss restn av turn i dag, ættersom vi dreia babord og for bortigjønna på "yttersia".
Vi slapp anker atme "verdns længste" badestrand. Vi va no kommen tel Ramberg.
Det va ganske mykje folk på stranda, det va jo ikkje så rart, førr no va sola kommen fræm og det vart deilig "å vær tel". Tru det eller ei, men det va ein fuling som ranga av seg, og sprang ut i vainnet og la på svøm! Jessu fader, det der mått vær ein ISKALD førrnøyelse. 4-5 kvinnfolk sto på stranda og "heia" på han. Dem va klar med fotoapparatan, og sku få "bevis" på den her bragden. Stakkars mainn, han vessta ikkje heilt korsn han sku gjær det her, når han no sku opp av vainnet. Badebuksa va jo vørtn "altførr stor", - foran!!
Jaja, må man, så må man.......

Vi tok opp ankeret igjæn. Storhavet sto jo rætt inn på den der stranda. Sjøl om det ikkje va nå særlig vind, så va der dønninga. Så her vart det førr urolig å ligg førr natta.
Vi gjækk inn i havna på Ramberg, laga oss middag og kosa oss i sola, der vi satt i cockpitn.
I morra ska vi finn veien tel "innersia" igjæn, - trur vi! Hvis det bi som vi trur, så ska vi gå igjønna Røssøystraumen. Der e det nån plassa berre 3 meter jupt, der e straum og der e trang lei. Og der e ikkje minner enn tre brue vi må uinner. Det kan jo bi ein spennanes opplevels!
Ok, meir om det i neste "skriveri"
Førrestn, håp dokk har hatt ei fin feiring av sankthans. Lite bål å sjå, men det kan jo hend at folk har "feira" i helga, sånn som svenskan gjør.

Kjerka i Kabelvåg, Prestfjæra og Paquita.

22.06.15

Statue atme innløpet tel Svolvær

Søndags formiddag, og vi ha akkurat fått i oss frokostn. I halv to tia, så starta vi mot Svolvær. Vi gjækk ut sundet fra Skrova, med ferga "hakk i hæl". Eg syns ho va stor og skummel, der ho kom "peisanes" førr fuill maskin, og lura på om det sku bi plass tel oss begge to imellom den der gruinna og "land". Skippern berre drog på smilebandet, og sa: "Ja, eg ska lur på kem av oss som i så faill kjæm dårligst ut"! Men, det gjækk bra, sjøl om det ei stund såg skræmmanes ut.

Vi kursa mot Svolvær, førr å fyll diesel. Her ombord e det ikkje nå stor tank, så vi bruk å "heilgarder" oss, med å ha to store dunka surra fast på dekk også, main veit jo ailler. Plutselig e det ein knaillfin vermelding, og vi har kanskje fått einno meir heimlængsel. Da e det jo mulig at vi berre lægg over, - Vestfjordn.
Det vart diesel, og eg tok på meg spanderbuksa, og "reiv i" kvær sin is. Men, eg ha lært, så eg passa på å få den notert på "fellesn", haha!

Han Einar (Stein sett søskenbarn) og ho Ulla Maija, rengt uinnerveis og invitert oss på ættermiddagskaffe. Det sa vi jatakk tel, men først mått vi inn i Prestfjæra å ta nåkka bilda. Den her fjæra ligg rett nefførr kjerka i Kabelvåg. Skippern e førrestn døpt i den der kjerka.
Der bruka Skippern å vær å bad, når han va onge. Det va nok ei stor bukt dengang, når han va litn.
Han førtælt om ein gang han va i lag med familien uttaførr kjerka. Kongen va på besøk, og der va folksomt. No va det sånn, at han Stein vart så frøktelig "trøngen". Han husk ikkje heilt korsn det va, men endn på visa va at han skjeit seg ut. Eg ser førr med at dem mått lur seg neri fjæra der, førr å få "gjort reint"! Ska lur på om kongen fekk med seg den der seansn?

Det vart ei trivelig stund i lag med Einar og Ulla Maija. Ho e finsk, og proppfyll av goe historie. Ei utrulig "livlig" dame! Han Einar huska mykje fra "gammeldagan", så vi berre storkosa oss med å hør dem førtæll.
Ætter ei stund gikk vi telbake tel båtn. Det vil sei, vi tok oss ein litn "sveng" innom Prestengbrygga først. Ikkje nå mykje folk der, men vi satt no der og kosa oss ein times tid før vi russla i båtn.

I dag, mandag, fikk vi lån Einar og Ulla Maija sin bil førr å fær på "bytur" tel Svolvær. Eg tar nåkka medisina, og de her må følges opp med jævnlige blodprøva. Eg e jo så dritredd sånner nåle, eg gru meg i fleire tima før eg ska "stekkes". Skjønn ikkje at eg ailler ska vænnes med det der, at eg ska syns det e så ont! Jaja, det va berre å få det uinnagjort, så vi kuinn kos oss med ainner teng.

I havna låg "Verbena", dem som vi møtt i Harstad. Dem hadd vørte påkjørt av ein utleiebåt (seilbåt), og venta på å få takstmainn ombord. Det va ikkje nå store skada på båtn, men baugspydet hadd fått seg ein trøkk. Synd, men det bi vel ordn på sakern ætterkvært, får vi håp.

Vi fikk uinna ærendan vårres og kjørt telbake mot Kabelvåg. Vi sku berre først gjør ein litn stopp på kjerkegårdn, førr å sætt blomster på Skippertn sin families gravplassa.

No hadd Skippertn fådd nok av "bylivet", og ønska seg ut på havet igjen. Eg fekk så vidt matvaran stua på plass, før tampan va løsna, og vi va uinnerveis igjæn. Vi sku no fær litt bortom Henningsvær, der sku det vær nån fine bukte. Kanskje vi fainn ein plass vi kuinn sjå lekt med å slæpp anker?
I skrivanes stund passer vi akkurat Henningsvær. Kald vind, men forseilet står fint babord og vi har go gli, 5,7 knop. Skippern e førnøgd med telværelsen og både plyster og søng.

No bi det spennanes å sjå korhen vi end opp med å anker. Det bi førrestn småsei tel middag i dag, eg berre reng med at Skippern har ordna med skjænkebevilling, sånn at her bi "aille rættigheter"!

Ship o'hoy!

Flott å vær på "oppdagelsesferd"!

21.06.-15.

Her feskes småsei, mmmmmmm!

 

Vi va enno atme Kristina si brygga på Hjemøya. Det va et fantastisk vær, så vi fainn ut at ætter frokost så sku vi gjær laust, og fær videre. Ho Kristina møtt oss oppå terrassn i topp og shorts, pynta med både øyenskygge og maskara. Og her kom vi tel frokost, i halvskjetne klea, bustat på håret og greier. Jaja, sånn går no dagan, haha.

Det vart frokost i "Havfruen", som Kristinas hus heter. Og jaggu vart det ikkje ein ny seanse med "dubbeditt-prat" også. No e det sånn at ho Kristina har mykje "dubbeditta" og har brukt mye tid på å finne de tengan ho trur e bæst og som pass tel hennes bruk. Det e berre det at det bruk å bi så dyrt førr oss, i ætterkant av de her "presentasjonan". Det e alltid sånn at næste stopp e ein databutikk, førr da e det sånn at der e nåkka Skippern e NØGD tel å ha. Han kan berre ikkje lev utn den der dubbedittn. Så no høres det ut som at Svolvær e et mål over helga, der har dem nok "førskjellig", som Skippern sa! Jaja, eg ska no følg med på om det også bi sætt på "fellesn"!

Endelig va vi klar tel å fær videre, det såg ut tel å bi ein fantastisk dag i dag også.
Vi hadd løst tel å fær i sakte fart mellom holma og skjær, og berre stopp ein plass der vi syns det va fint, førr ein matbit utpå dagen. Kanskje russla vi litt videre og fann oss ein fin plass førr å anker førr natta?
Det e altså massevis av små fine sandstrender i området. Ja, store og, men ei lita i ei beskytta bukt, e jo prekken over i-en førr vårres del. Naturn e og heilt fantastisk! Steile, "utæmma" fjell med fantastiske formasjona. Og når sola skinn oppi lia, så e det et ubeskrivelig fargespæll ut av trær, buske og løng. Vi kan næstn ikkje sjå oss mætt på det her. Kor heldig vi e som bor i det her landet, spesielt på sånner daga.
Men dessverre va det mange plassa sånn, at det va lagt sjøkabla på buinn av fleire av de her flotte strendern. Det betyr at vi ikkje kan anker der. Skjønn ikkje at de der kablan må lægges medt i de fine buktn! Eg mått sei tel Skippern, at eg hadd gruinneiarn mestenkt førr å ha "bestøkke" de der kabel-læggeran. med ei flaska brennvin. Sånn at dem sku lægg kablan akkuret på den der måtn, så slapp dem at folk som oss, kom rækanes og slapp anker der.

Vi for over ei feskegruinna, drog oss nån småseia tel middag i morra. Vi syns den e bæst, når den ha lie natta over. Kor vi gler oss tel middag i morra!
No va det vørtn ættermiddag, og vi begynt å leit ætter ei bukt å slæpp anker i. Første plassn vart vi liggan så langt ut, der va utrulig langgrunt. Næste plass va der ikkje så fint som vi trudd, så vi villa leit litt tel. Næste plass igjæn va steikanes fin, men der låg ikkje minner enn tre kabla på kryss og tvers! Vi fainn ut at vi berre sku gå inn tel havn på Skrova. Skippern hadd vøre her før, men eg hadd ikkje det, så eg syns det hørtes heilt ok ut.

Lørdagskveld va det vørtn, og det vart ikkje minner enn to ankerdramma før middagen kom på kok. Det va så fint å sett i cockpitn i goværet, at middagen fækk no berre vent.
Ætter middag lura Skippern på om vi ikkje sku gå opp på land, førr å støtt pub'en, som han sa. Eg skjønna fort at det der betydd at han va øl-tørst. Men, det såg dessverre ikkje ut tel at den der pub'en va åpen. Vi såg ikkje et menneske hverken som gjækk ut eller inn der. Så da vart det heller ei øl ombord.

Skippern hadd kjøpt ei antenna (kosta nok 1500-2000 kr), førr å få beire signal på radioen. Det va jo så dårlig. Men, det der vart ikkje nåkka suksess! Det va samme dårlige greiern. Det va fjæra, og han fleipa med at vi nok ikkje kom tel å få nåkka skikkelig radiosignal, før det va flo igjæn, og vi kom høgar opp, haha.
Det bruk jo å vær mykje fin musikk på radioen på lødragskveillan, så det her villa han prøv å få i ordn. Han kobla bort den der antenna, og sætt på ein strængbit på 20 cm istedn. VIPS! Der va antenna fiksa, og "på dansefot" joma ut av høytaleran! Sjøl på storfjæra!
Haha, det e det eg sei, den der "handyman" min asså........

Apropos fjæra. Eg huska at vi førtøyd tauan, akterut på Paquita, ganske stramt. Da e det så mykje lættar å kom seg ombord, førr "dem" som e kort i føtn. No va det jo vørtn mykje meir fjæra, og eg mått spør Skippern om vi ikkje sku slakk litt på de der tauan? Han såg rart på med løfta på BÆGGE aubrynan, og så kom det :" Du e vel klar over at vi ligg atme ei flytebrygga"? Haha, - e det mulig?!!!! Eg ska lur på ka det va eg såg førr meg "i mitt indre". Det vart mykje fliring og fleiping om det der.

Søndags morra, og stilt og rolig i havna, berre ein seilbåt ligg atme samme brygga som oss. Men på ainner sia an sundet, der ligg det tre seilbåta og ein "krusar", som dem sei uti øyan.

Nei, no ska eg lag frokost tel mainn min, han begynt å bi nåkka urolig. Gudstjænestn på radioen va ferdig førr ei stund sian, så no e han klar førr frokost! Frokost i cockpitn i finværet må vel bi fine greier.
Regn med at vi fær innom Svolvær førr å fyll litt diesel, før vi tar sekte på Kabelvåg. I morra (mandag) regn eg med at det bi tel at vi tar ein buss tel Svolvær, førr å få gjort nån nødvendige (dubbeditt) - ærend.
Ha ein fortsatt fin dag! Ship o'hoy!

Ps!Her meld dem 18 grader uti veka! Det kjæm nok tel å bi "tøfft", men da slæpp vi i alle fall uillstilomgsn!

Fint på Hjemøya og Borterøya.
Sjå her!

19.06.-15.

Kapteinen på "Jenny".

Hei, der va du jo igjæn. Kor arti!
Vi e som sagt kommen tel ho Kristina, som bor på Heimøya i Risvær. Det e ein fantastisk fin plass ho har der. Et fint lite "kaihus" (som heit Havfruen), med mange fine løsninga. Stor uteplass, landgang og egen brygga. Gu kor eg misunn ho den der landgangen og flytebrygga, det ha vøre greier å hatt på Stigen!

Ho Marit på Nesna har bursdag i dag, GRATULERER med dagen, Marit!

Vi hadd invitert ho Kristina på frokost ombord i Paquita, og vi hadd ei trivelig stund rundt frokostbordet. Mykje fliring, og planlægging av dagen.
Når frokost va vel førtært, gikk ho Kristina heim en tur, og vi fikk uinna nåkka nødvendig "kontorarbeid". Det e rart med det, nåkka trøkking på data bi det jo uinnerveis. E- faktura e fine greier, men man må jo inn i banken førr å godkjenn og førsekker seg om at der e dekning. Det e også e-posta som ska sendes og masse bilda og video som ska "behandles og prekiveres".
Vi hadd avtalt med ho Kristina at vi nok va klar om ein times tid, men tia går fort, når du sett å trøkk, så det vart nok litt længer enn det!

Men no sku ho Kristina ta oss med på rundtur. I tellægg tel seilbåtn, har ho ein "hurtighakkar" som heit "Jenny". Ho Jenny sku altså ta oss med i området. Herremin det e vakkert der omkreng. Pittesmå, men også store, fine sandstredner berre rætt ruint hjørnet. Og der va det aldri nååån ainner. Her kuinn man berre ta med seg ei bok, evt litt mat og drekka og sol deg i "bærræva" om du vil. Og det va mange sånner plassa. Eg må no berre håp at det ikkje bi sånn at der bi alt førr mykje folk her i fræmtia. Fantastisk med sånner "perle" der det kun e fugglan og bølgan som høres.
Vi va også på spasertur rundt på Hjemøya, det e ein fin plass det her, så det e ikkje det minste rart at folk trives her!
Da vi kom telbake, berre kosa vi oss i sola og nytt finværet. Ho Kristina hadd invitert oss på middag, så utpå kveldinga vart det eting, mykje prating og filmsjåing.
No e det sånn, at ho Kristina og han Stein ikkje berre har ein felles interesse, seilinga. Dem har også begge to enin genuin interesse førr data og aille mulige dubbeditta, programma og kabla, som gjer mange og fine (sei dem) bruksområda når det gjeld å bruk det her "verktøyet". Eg må berre innrøm at eg e ikkje spesielt intressert i det der, eg klar meg med det eg har. Det einaste eg træng e ein lagringsmulighet førr bilda, det begynn å bi mange av dem ætterkvært! Men det dem hold på med, ligg på et ainna nivå, haha!
Eg ana ka samtaleæmne kuinn kom tel å bi den her kveiln, så eg e no gla at eg tok med meg strekkinga, førr å sei det sånn, haha!

Da vi gjækk ombord i Paquita seint på kveldn, vart vi settanes å prat om dagens opplevelsa. Vi mått jo også planlægg videre "drift", så det va kanskje ikkje så dumt å sjekk værmeldinga.
Jessu fader, her va det meldt finvær i fleire daga, med tosiffra tall! (som ho Lill på Kvarøya sa)
Her va det berre å benytt oss av det her fine været.
Vi bestæmt oss førr å fær videre næste formiddag. No va vi trøtt, og det va fantastisk godt å finn dyna og puta.

 

Fantastisk fin plass ho Kristina har på Hjemøya
Kristina sin plass på Heimøya.

18.06.-15

Kristina og Jenny kom og møtte oss, og "loset" oss inn

Det av tidlig start næste morra, fra ankerplassn. Det va ganske langt tel Harstad, og vi ønska å kom oss heilt dit no. Skippern sto tidlig opp, mens eg hadd fått "dispans". Eg mått berre søv så længe eg villa! Klokka va over halv ti, før eg hadd fått på med klean. Frokost vart servert, og så va det Skippern sin tur å ta ein kvil.
Det va regn i lufta, men ikkje vind, så det va han Yanmar som frakta oss fremigjønna. Det vart seiner litt seiling, og farta va ikke så værst.

Vi va i Harstad i 4-5 tia på ættermiddagen. Merethe og Raymond (som vi møtt i Caribien)kom inn i "by-havna" med nybåtn sin Verbena. Dem hadd og barnebarnet med seg. Vi hadd håpa å treff dem, og hadd invitert tel ost, kjeks og vin. Det vart ei trivelig stund, før dem løsna tampan førr å fær på tur i lag med barnebarnet.

Vi hadd sett at her va muligheit tel både å vask og tørk klea. Det ha no vøre greit å få uinna ein maskin. Kansje vart det ein dusj også?
Vi pakka "nødvendige remedia" og strena bort tel de her lokalan. Jessu fader, her va det mykje på "grøvvel"! Eg sku sætt på ein 40- graders vask. Men ho dama som sku ordn det der, hadd ikkje peiling på vaskeprogramman på maskin. Men ho peika no på ein knapp, og sa at den der sku eg berre bruk, førr det gjord no de fleste. Eg va no redd førr at der der va 60 grader, men mått no berre ta sjansen. Det vart no spennanes om der va nå klea som va passelig, når dem va ferdig vaska.
I mens vaskemaskin jobba, så sku vi ta oss ein dusj, og fikk utlevert nøklan tel "dusj-rommet". Huff være, her va det ikkje mykje trivelig. Fritt førr dasspapir, speilet va borte og forhenget i dusjn va berre et gammelt tøystøkke. Jaja, vi sku no vel få vaska skjitn av oss.
Skippern fikk dusj først. I dusjn va der ein sånn trøkknapp, som nan mått trøkk på førr at vainnet sku renn. Det stoppa ætter ei stund, og når du så trøkt på nytt, va det ISVATTN som kom. Eg hørt berre mykje ufine glose, ættersom Skippern glømt å trøkk FØR vainnet stoppa. Eg trur han va gla nårr han va ferdig, det her va vesst ein "traumatisk" opplevelse. Eg sa at han berre kuinn gå ut i caffeen og ta seg ei øl, mens eg dusja. Det tipset vart mottatt med glede, og klean kom på i ei vess fart.
No va det min tur å dusj. Eg hadd jo lært meg "knepet", mått berre husk å "trøkk" før vainnet stoppa. Godt med vainn i håret og på kroppen -trøkk, shampo i håret gni 4-3 rundinga -trøkk, gni meir -trøkk, skøla håret-trøkk.......... og sånn holdt eg no på tel aille kroppsdelan va reingjort. Og eg klara heile prosessn, utn at det vart nåkka kalddusj. Det va næstn sånn at eg hadd løst å lag ei "bruks-anvisning" å heng opp på væggen der, førr å spar ainner ubehaget med "isbading". No va no også eg guille rein, og det kjentes fantastisk!
Men, eg må berre innrøm at eg fækk sånner assosiasjona, tel da vi va på tur tel Karibien. Der va det og nån sånner "utrivelige" dusjrom. Eg kom tel å tenk på at der opplevd vi både kakkerlakka og firfisle i dusjn. Ha ikkje vørte så vældig overraska om her også hadd dukka opp et eller ainna slags "dyr"!

Eg regna med at no va vel vaskemaskin ferdig, så da va det berre å få klean i tørketrommeln. Der va to trommla, så eg mått no gå å spør keførr ein eg sku bruk. Nei, det va det samme, fekk eg tel svar. Eg pakka i posn de klean eg ikkje sku ha i tørketrommeln, og la restn inn i den øverste og trøkt på knappen. Gudhjølpe meg førr et rabalder, eg trudd heile trommeln sku gå i lufta. Eg mått ta kontakt med ho der kvinnfolket igjæn, førr å få stoppa gærnskapen. "Da får vi prøv den ainner", sa ho. Klean ut av den eine og inn i den ainner tørketrommeln. Trøkt på knappen førr "skap-tørt", og no vart det ein telnærma normal lyd av maskin.
Skippern kosa seg med ølet sett, mens vi venta på at klean sku bi tørr. Ætter ei stund va tørketrommeln ferdig. Men, - klean va like våt som da dem vart lagt inn. Ho dama som hadd med det her å gjør, meint at vi kuinn sett på ein gang tel, han va nok ikkje så "go" den her tørketrommeln. Nei, det sku va sekkert å vesst. Vi vart enig om at vi ikkje orka å sett der å vent "ein runde tel", så vi sku no heller hæng klean tel tørk i båtn. Det va no bra at det straks va sengetid, førr her vart det jammen ta ikkje mykje trivelig, med klestørk overalt! Skippern va enig, og sa at det va som å "ban" seg vei inni et garderobeskap. Eg veit no berre at næste gang ska "fasilitetan" sjækkes, før dem bestilles/betales. Så lært vi nåkka i dag også!

 

17.06.-15

To hurtigrute i Harstad

Det av tidlig start næste morra, fra ankerplassn. Det va ganske langt tel Harstad, og vi ønska å kom oss heilt dit no. Skippern sto tidlig opp, mens eg hadd fått "dispans". Eg mått berre søv så længe eg villa! Klokka va over halv ti, før eg hadd fått på med klean. Frokost vart servert, og så va det Skippern sin tur å ta ein kvil.
Det va regn i lufta, men ikkje vind, så det va han Yanmar som frakta oss fremigjønna. Det vart seiner litt seiling, og farta va ikke så værst.

Vi va i Harstad i 4-5 tia på ættermiddagen. Merethe og Raymond (som vi møtt i Caribien)kom inn i "by-havna" med nybåtn sin Verbena. Dem hadd og barnebarnet med seg. Vi hadd håpa å treff dem, og hadd invitert tel ost, kjeks og vin. Det vart ei trivelig stund, før dem løsna tampan førr å fær på tur i lag med barnebarnet.

Vi hadd sett at her va muligheit tel både å vask og tørk klea. Det ha no vøre greit å få uinna ein maskin. Kansje vart det ein dusj også?
Vi pakka "nødvendige remedia" og strena bort tel de her lokalan. Jessu fader, her va det mykje på "grøvvel"! Eg sku sætt på ein 40- graders vask. Men ho dama som sku ordn det der, hadd ikkje peiling på vaskeprogramman på maskin. Men ho peika no på ein knapp, og sa at den der sku eg berre bruk, førr det gjord no de fleste. Eg va no redd førr at der der va 60 grader, men mått no berre ta sjansen. Det vart no spennanes om der va nå klea som va passelig, når dem va ferdig vaska.
I mens vaskemaskin jobba, så sku vi ta oss ein dusj, og fikk utlevert nøklan tel "dusj-rommet". Huff være, her va det ikkje mykje trivelig. Fritt førr dasspapir, speilet va borte og forhenget i dusjn va berre et gammelt tøystøkke. Jaja, vi sku no vel få vaska skjitn av oss.
Skippern fikk dusj først. I dusjn va der ein sånn trøkknapp, som nan mått trøkk på førr at vainnet sku renn. Det stoppa ætter ei stund, og når du så trøkt på nytt, va det ISVATTN som kom. Eg hørt berre mykje ufine glose, ættersom Skippern glømt å trøkk FØR vainnet stoppa. Eg trur han va gla nårr han va ferdig, det her va vesst ein "traumatisk" opplevelse. Eg sa at han berre kuinn gå ut i caffeen og ta seg ei øl, mens eg dusja. Det tipset vart mottatt med glede, og klean kom på i ei vess fart.
No va det min tur å dusj. Eg hadd jo lært meg "knepet", mått berre husk å "trøkk" før vainnet stoppa. Godt med vainn i håret og på kroppen -trøkk, shampo i håret gni 4-3 rundinga -trøkk, gni meir -trøkk, skøla håret-trøkk.......... og sånn holdt eg no på tel aille kroppsdelan va reingjort. Og eg klara heile prosessn, utn at det vart nåkka kalddusj. Det va næstn sånn at eg hadd løst å lag ei "bruks-anvisning" å heng opp på væggen der, førr å spar ainner ubehaget med "isbading". No va no også eg guille rein, og det kjentes fantastisk!
Men, eg må berre innrøm at eg fækk sånner assosiasjona, tel da vi va på tur tel Karibien. Der va det og nån sånner "utrivelige" dusjrom. Eg kom tel å tenk på at der opplevd vi både kakkerlakka og firfisle i dusjn. Ha ikkje vørte så vældig overraska om her også hadd dukka opp et eller ainna slags "dyr"!

Eg regna med at no va vel vaskemaskin ferdig, så da va det berre å få klean i tørketrommeln. Der va to trommla, så eg mått no gå å spør keførr ein eg sku bruk. Nei, det va det samme, fekk eg tel svar. Eg pakka i posn de klean eg ikkje sku ha i tørketrommeln, og la restn inn i den øverste og trøkt på knappen. Gudhjølpe meg førr et rabalder, eg trudd heile trommeln sku gå i lufta. Eg mått ta kontakt med ho der kvinnfolket igjæn, førr å få stoppa gærnskapen. "Da får vi prøv den ainner", sa ho. Klean ut av den eine og inn i den ainner tørketrommeln. Trøkt på knappen førr "skap-tørt", og no vart det ein telnærma normal lyd av maskin.
Skippern kosa seg med ølet sett, mens vi venta på at klean sku bi tørr. Ætter ei stund va tørketrommeln ferdig. Men, - klean va like våt som da dem vart lagt inn. Ho dama som hadd med det her å gjør, meint at vi kuinn sett på ein gang tel, han va nok ikkje så "go" den her tørketrommeln. Nei, det sku va sekkert å vesst. Vi vart enig om at vi ikkje orka å sett der å vent "ein runde tel", så vi sku no heller hæng klean tel tørk i båtn. Det va no bra at det straks va sengetid, førr her vart det jammen ta ikkje mykje trivelig, med klestørk overalt! Skippern va enig, og sa at det va som å "ban" seg vei inni et garderobeskap. Eg veit no berre at næste gang ska "fasilitetan" sjækkes, før dem bestilles/betales. Så lært vi nåkka i dag også!

 

Go middag ombord.
Paquita overraska med go fart!

16.06.-15

Arbeidnæva!


No va vi kommen tel tirsdag, og vi låg i Tromsø og venta på ein del tel tel båtn. Vi va bra spent, begge to, om bendet tel eksosanlægget va kommen. Vi ha ikkje før fådd i oss frokostn, før vi va på tur bortover tel verkstedet. Eg må berre regn med at vi va demmers første kunda den her morran.
Jauda, både bendet og pakning va kommen, så vi drog et lættelsens sukk. Eg kryssa no fengran, og håpa at der her va rett, at det sku pass. Her va det berre å kom seg telbake tel båtn, sånn at "handyman" min fikk svenga seg. Klokka va no halv ni på morran, og vi va enig om at vi sku prøv å kom oss av gårde i 12-tia, hvis alt gikk bra. Det va no ikkje nåkka eg kuinn bidra med i den der retninga. Men, eg kuinn jo få uinna nåkka nødvendige ærend. Vi hadd nåkka som sku sendes i postn, og nåkka handling av matvara sku vi og ha.
Eg påtok meg det der, mens Skippern "skrudd motor". Ættersom vi fikk den her utfordringa med eksosn, så tenkt eg at eg kuinn i alle fall lag ein go middag uinnerveis. Eg va på polet og kjøpt rødvin, og Baylis tel "dessert". Hadd go ærfaring med feskhandlern sine vara, så eg sku "sveng innom" der å finn nåkka gosaker tel middag også. Førrdi vi førtjæn det!

Da eg kom telbake tel båtn, va det nye bendet m/pakning montert, og motorn gjækk med ein lyd som va vælkjent. Hurra førr "handyman" min! Eg sku ha ønska at eg hadd halvpartn av de kunnskapan han har, om ailt mulig, da ha eg vøre storførnøgd.

Vi åt ein go lunch, før vi slapp tampan og for videre. At vi hadd sætt avgangen tel klokka 12, hadd sammenheng med Rystraumen, som vi sku igjønna. Vi hadd jo ikkje løst å havn i den værste motstraumen, så vi peila oss inn på tidevainnet "rette veien".
Det vart ein fantastisk seilas, storseil og forseil, og Paquita va oppe i godt over 7 knop!!! " "Dokumentert" med bilde, haha!
Heilt uvant førr oss, å ha ei sånn fart i båtn, og vi berre moillkosa oss. Ættersom vi hadd "go gli", ankom vi Rystraumen længe før beregna. Men det gjækk berre godt! Vi holdt tett inntel land, før vi gjækk ut i den sterkeste straumen. Da fikk vi hjølp av "kværvlan" innmed land. Vi kom oss igjønna, utn nåkka problem, tel tross førr "tjyvstart". Det vart ein flott seilas også restn av dagen.
Også i dag møtt vi hurtigruta. Dem varskudd førrestn på VHF'en at dem kom igjønna Rystraumen om 10 minutt. Det va jo lurt, i faill der kom ett ainna stort skip i motsatt retning!

Ho Veronca, mi eldste datter, har bodd på Gibostad på Senja. Snakka med ho og bæstemorguillet på Skype når vi passert der. Vi va middagssultn, og fainn ut at vi sku finn oss ein ankerplass. Det vart i bukta imellom Eggøya og Storholmen (første bukt nerom Gibostad).

Middagen vart Kvalbiff. Herre min skaper, den va go! Den va så mør, at du kuinn "skvis" den sund med tunga! Fantastisk. Et glass god rødvin vart "prekken over i-en". Så folkens, hvis dokk ska handel feskmiddag i Tromsø, så må eg berre anbefal dokk å fær tel feskebutikken rett neraførr Stortorget. Dokk bi ikkje å anger.
Førrestn, i skrivanes stund, ætterlyst Skippern den der "dessern", eg hadd nævnt. Eg mått skjynd meg å sjænk han ein av den der Baylisn.

I morratidlig ska vi kom oss videre i "folkelig tid", så kjæm vi tel Harstad før det bi seinkveill. Der håp vi å treff ho Merethe og han Raymond, som vi møtt i Karibien. Det hadd vøre koselig.

Ok, ha ein fin kveill. Meir "skriverier" ætterkvært. Ship o'hoy!

Ps. Vi har fått beskjed fra han Eirik, brorn hains Stein, om at sommern e på vei. Vi gler oss!

 

 

 

 

Og her va problemet, høl i bendet tel eksosn!
Skippern "skrur" motor (i Tromsø)

15.06.-15

Hurtigruta på tur nordover

Ætter vann- og dieselfylling på Skjervøy, slapp vi tampan og starta videre. Det va grått i været, regnbyga og 5-6 m/s motvind (sælvfølgelig).
Vi sku kryss nordendn av Lyngenfjorden, der vart det litt seiling, ellers va det berre han Yanmar som va i dreft.

Vi kom over fjordn og sku rundt odden Lyngstuva. Men, gud hjølpe meg førr ein "seanse". Vindn kom rundt oddn, medt i "fleisn" på oss og det va motstraum. Ikkje nok med det, her va faillvinda i fra fjellet. Vindn va oppe i sterk kuling, og 20 m/s såg vi stadig på vindmålern! Det her kom tel å bi ei utfordring!

Motorn gjækk på max turtall og vi fikk ikkje meir fart enn 1,8 - 2,2 knop! Skippern fainn ut at vi sku prøv å fær litt sikk-sakk, kanskje det vart litt beire? Vi mått no prøv i aille faill. Eg syns det va dritskummelt, vi va jo ganske nært land allerede. Hvis vi fikk motorstopp, og så kom det et par store bølga, - da såg eg førr meg at vi vart kasta opp på land. Der sto det førrestn ein ainna båt, oppimella storsteinan, tel skrækk og advarsel! Eg mått sei tel Skippern, som styra, at eg lika ikkje det her at vi va så nært landet. Han tok hintet og styra utover igjæn.
Det gjækk utrulig sakte, det såg ikkje ut som at vi hadd fræmdrift i det heile tatt! Vi hadd nok det, men der føltes berre ikkje som at "det skjedd nåkka". Fra der vi va no, va det ca 5 nautiske mil tel dit vi sku. Hvis vi hadd hatt ei fart på 5 knop, så hadd det tatt oss ein time å kom i havn. Med den farta vi hadd, så bruka vi mykje meir enn det dobbelte av den der tia.

Kanskje sku vi prøv å ha opp ein litn "flik" av forseilet? Der kuinn jo hend at det hjølpa. Her mått alt prøves. Det skvætta mykje sjø over dekk, Skippern hadd regnklea på seg og det tregtes verkelig. Eg jumpa ned i salongen å fikk på meg regnklea, eg også.
Så va det den der seilfliken da. Eg fikk ut litt seil, men vindn va jo så ujævn at det va vanskelig å få det tel å stå. Ætter ei lita stund sku vi vend (slå på seilspråket), ættersom vi mått kjøtt kjør sikk-sakk. Eg sku dræg inn tauet (skjøtet) på ainner sia, men der vart det "knute på tråen" (backlash). Tauet va kommen i klæm på vinsjn. Det har va skumle saker. Eg granska "telegna kunnskapa", som ligg lagra oppi haue, og lura på om eg huska det "trikset" som skippern hadd vist meg, førr å bruk i sånner situasjona. Man bruk et hjelpetau og ein ainna vinsj. Man knyt det her hjelpetauet på ein spesiell måte. Ved å bruk den her metodn, får man tauet (skjøtet) litt slakker, og har mulihet førr å få ordna den der "backlashn".
Men eg fikk heldigvis ordna det, utn å mått slæpp laust seilet igjæn. Eg ska øv meg meir på den der knutn, sånn at eg VEIT at eg kan den. Just in case!

Sakte men sekkert karra vi oss nærmar havna i Nordlenangen, og lykkelig runda vi moloåpningen. Inni havna va det også nåkka rosse som gjækk. Her va ei lita småbåthavn, men ingen gjestebrygge. Det vil sei, atme småbåthavna va det ei flytebrygga, sekkert ei kommunal brygga, men den va full av ainner båta!
Vi bestemt oss førr å slæpp anker på utsia av moloen, i ly førr vindn.
Men, vi vart plaga, ankeret satt ikkje. Da vi drog opp igjæn, va ankeret fullt av leira. Vi ombestemt oss, og gjækk inn i havna igjæn. Vi kuinn jo sekkert lægg oss utpå ein av feskebåtan som låg der.
Vi såg at der va mange ledige "båsa" i småbåthavna, så vi peila oss inn på ein av dem, ætter at fendera og førtøyningstau va klargjort.

Eg hadd skikkelig med "sommerfuggla" i magen. Med (tel tider sterk) vind i hekken, kom det her tel å bi spennanes. Kom vi tel å fyk rett i kaia? Førr min del va det ei utfordring å sku hopp på land (skrottn e ikkje like medgjørlig som før). Og det her mått skje -FORT, førr å gjør fast et tau sånn at vi stoppa opp. Eg e ikkje nå gla førr å hopp ned på sånner "jengelakta" pira! Ikkje rart at eg holdt på å pess meg ut!
Men, no va det berre å la det stå tel! 1-2-3!!, - og eg hoppa på land! Men på gruinn av mykje vind og bølgeskvulp, så KRAUP eg utover piren førr å gjør fast. Skippern e kjæmpeflenk, han traff fint og bakka (sætt i revers) så det her gjækk berre bra.

Vel førtøyd, klokka va vørtn 7 og det va godt å få varmen i seg. Skippern hadd starta han Mikuni (Kommeini, kall vi han) før vi kom i land, så neri båtn va det varmt og godt.
Det vart både ankerdram (eg va enno skølven i føtn), middag og tv- sjåing. Ho Dolly Parton hadd konsert, utrulig at ho enno "hold koken" 69 år gammel!

Det blåst mykje heile natta. Det va berre så det "røska" i båtn og det "ula" godt i riggen. Det va bra at vi hadd førtøyd godt.

No e det vørtn søndag og det blås fræmdeles godt. Vindn har avtatt, men vi har sett på værmelding og føinne ut at vi vent han av litt. Det sku bi enno minner vind i ættermiddag. Så da sætt vi kursen mot Tromsø. Det e no ikkje sekkert at vi stopp der, det e meldt lite (mot)vind fremover, berre 3-5 m/s, så da regn eg med at vi berre "står på" et støkke.

Det va no ok at vi vart her litt tel, så fikk eg lagt ut litt meir "læsestoff" tel dokk. Her e jo godt nætt! Ha ein fortsatt fin søndag.......

14.06.-15

Ikkje rare farta rundt Lyngstuva!

Ætter vann- og dieselfylling på Skjervøy, slapp vi tampan og starta videre. Det va grått i været, regnbyga og 5-6 m/s motvind (sælvfølgelig).
Vi sku kryss nordendn av Lyngenfjorden, der vart det litt seiling, ellers va det berre han Yanmar som va i dreft.

Vi kom over fjordn og sku rundt odden Lyngstuva. Men, gud hjølpe meg førr ein "seanse". Vindn kom rundt oddn, medt i "fleisn" på oss og det va motstraum. Ikkje nok med det, her va faillvinda i fra fjellet. Vindn va oppe i sterk kuling, og 20 m/s såg vi stadig på vindmålern! Det her kom tel å bi ei utfordring!

Motorn gjækk på max turtall og vi fikk ikkje meir fart enn 1,8 - 2,2 knop! Skippern fainn ut at vi sku prøv å fær litt sikk-sakk, kanskje det vart litt beire? Vi mått no prøv i aille faill. Eg syns det va dritskummelt, vi va jo ganske nært land allerede. Hvis vi fikk motorstopp, og så kom det et par store bølga, - da såg eg førr meg at vi vart kasta opp på land. Der sto det førrestn ein ainna båt, oppimella storsteinan, tel skrækk og advarsel! Eg mått sei tel Skippern, som styra, at eg lika ikkje det her at vi va så nært landet. Han tok hintet og styra utover igjæn.
Det gjækk utrulig sakte, det såg ikkje ut som at vi hadd fræmdrift i det heile tatt! Vi hadd nok det, men der føltes berre ikkje som at "det skjedd nåkka". Fra der vi va no, va det ca 5 nautiske mil tel dit vi sku. Hvis vi hadd hatt ei fart på 5 knop, så hadd det tatt oss ein time å kom i havn. Med den farta vi hadd, så bruka vi mykje meir enn det dobbelte av den der tia.

Kanskje sku vi prøv å ha opp ein litn "flik" av forseilet? Der kuinn jo hend at det hjølpa. Her mått alt prøves. Det skvætta mykje sjø over dekk, Skippern hadd regnklea på seg og det tregtes verkelig. Eg jumpa ned i salongen å fikk på meg regnklea, eg også.
Så va det den der seilfliken da. Eg fikk ut litt seil, men vindn va jo så ujævn at det va vanskelig å få det tel å stå. Ætter ei lita stund sku vi vend (slå på seilspråket), ættersom vi mått kjøtt kjør sikk-sakk. Eg sku dræg inn tauet (skjøtet) på ainner sia, men der vart det "knute på tråen" (backlash). Tauet va kommen i klæm på vinsjn. Det har va skumle saker. Eg granska "telegna kunnskapa", som ligg lagra oppi haue, og lura på om eg huska det "trikset" som skippern hadd vist meg, førr å bruk i sånner situasjona. Man bruk et hjelpetau og ein ainna vinsj. Man knyt det her hjelpetauet på ein spesiell måte. Ved å bruk den her metodn, får man tauet (skjøtet) litt slakker, og har mulihet førr å få ordna den der "backlashn".
Men eg fikk heldigvis ordna det, utn å mått slæpp laust seilet igjæn. Eg ska øv meg meir på den der knutn, sånn at eg VEIT at eg kan den. Just in case!

Sakte men sekkert karra vi oss nærmar havna i Nordlenangen, og lykkelig runda vi moloåpningen. Inni havna va det også nåkka rosse som gjækk. Her va ei lita småbåthavn, men ingen gjestebrygge. Det vil sei, atme småbåthavna va det ei flytebrygga, sekkert ei kommunal brygga, men den va full av ainner båta!
Vi bestemt oss førr å slæpp anker på utsia av moloen, i ly førr vindn.
Men, vi vart plaga, ankeret satt ikkje. Da vi drog opp igjæn, va ankeret fullt av leira. Vi ombestemt oss, og gjækk inn i havna igjæn. Vi kuinn jo sekkert lægg oss utpå ein av feskebåtan som låg der.
Vi såg at der va mange ledige "båsa" i småbåthavna, så vi peila oss inn på ein av dem, ætter at fendera og førtøyningstau va klargjort.

Eg hadd skikkelig med "sommerfuggla" i magen. Med (tel tider sterk) vind i hekken, kom det her tel å bi spennanes. Kom vi tel å fyk rett i kaia? Førr min del va det ei utfordring å sku hopp på land (skrottn e ikkje like medgjørlig som før). Og det her mått skje -FORT, førr å gjør fast et tau sånn at vi stoppa opp. Eg e ikkje nå gla førr å hopp ned på sånner "jengelakta" pira! Ikkje rart at eg holdt på å pess meg ut!
Men, no va det berre å la det stå tel! 1-2-3!!, - og eg hoppa på land! Men på gruinn av mykje vind og bølgeskvulp, så KRAUP eg utover piren førr å gjør fast. Skippern e kjæmpeflenk, han traff fint og bakka (sætt i revers) så det her gjækk berre bra.

Vel førtøyd, klokka va vørtn 7 og det va godt å få varmen i seg. Skippern hadd starta han Mikuni (Kommeini, kall vi han) før vi kom i land, så neri båtn va det varmt og godt.
Det vart både ankerdram (eg va enno skølven i føtn), middag og tv- sjåing. Ho Dolly Parton hadd konsert, utrulig at ho enno "hold koken" 69 år gammel!

Det blåst mykje heile natta. Det va berre så det "røska" i båtn og det "ula" godt i riggen. Det va bra at vi hadd førtøyd godt.

No e det vørtn søndag og det blås fræmdeles godt. Vindn har avtatt, men vi har sett på værmelding og føinne ut at vi vent han av litt. Det sku bi enno minner vind i ættermiddag. Så da sætt vi kursen mot Tromsø. Det e no ikkje sekkert at vi stopp der, det e meldt lite (mot)vind fremover, berre 3-5 m/s, så da regn eg med at vi berre "står på" et støkke.

Det va no ok at vi vart her litt tel, så fikk eg lagt ut litt meir "læsestoff" tel dokk. Her e jo godt nætt! Ha ein fortsatt fin søndag.......

"Mission Gorsabru" utført!
Fossefall ved Gorsabrua.
Det ser kanskje ikkje så høgt ut, men bildet "JUG"!
Han Stein på Gorsabrua. Driiiiithøgt "juv"!

12.06.-15.

Turstia oppi Kåfjorddalen.

Værmeldinga va ikkje nå oppløftanes i dag (torsdag). Kuling, kuling og atter kuling. Medt imot, den veien vi sku. Her va det berre å vær tålmodig, det her kom tel å ta fleire daga.
Vi begynt å uinnersøk muliheitan førr "ekspedisjona" langs landeveien. Bussrute vart læst, ætterkvært som vi fainn fræm tel de førskjellige plassan på kartet. Endn på visa vart at vi rengt tel Storslett, og fikk leid oss bil der.
Vi heiv oss på ein buss fra Skjervøy, og gikk på direktn tel utleiefirmaet. Her va ikkje nå tid å møst, vi sku ut på "nye eventyr".

Vi hadd læst oss frem tel at han Jan Baalsrud (som e nevnt i tidligere "skriveria") va begravd i Manndalen her i Troms. Det va ikkje så langt dit, så vi tenkt at det kuinn vær ok å lægg turen tel hains gravsted. Ætter eget ønske, så vart han Baalsrud kremert og urna vart sætt i samme grav som Aslak Fossvolden, som va ein av dem som hjalp han Baalsrud uinner fluktn. Vi fainn grava, og spesielt førr Skippern føltes det bra å ha vøre der, ættersom hainn ha læst mykje om den her fluktn, og også tidligere oppsøkt plassa i førbindelse med den her hendelsen.

På impuls fainn vi på å kjør længer oppover i Kåfjorddalen. Det vist seg at oppi der va det lagt telrette førr mange merka turstia i området. Det vart ein spennanes tur oppigjønnna smal, svengat og bratt grusvei. Uinnerveis mått vi og kjør over ei bru. Å du AN ikkje kor høgt det va uinner brua. Eg tort ikkje å sjå ned, syns det va kjæmpeskummelt. Eg holdt på å "trø høl i dørken" på biln, sånn som eg gassa. Eg va jo berre påsetter, men villa over, - fort!

Længer neri daln hadd vi sett et skilt, der det sto om ein "severdigheit" som va omtalt som Gorsabrua. Ætter å ha knota oss oppigjønna bratta, kom vi tel slutt tel et skilt som vist at den der brua låg 1,8 km bortigjønna ein tursti. Vi va no ikkje akkurat kledd førr turgåing, men hadd vi kommen så langt, så mått vi no få med oss den der brua. Vi traska avgårde, men det va fine stia å gå på. Vi spekulert på om de der fine stian opprinnelig hadd vøre brukt, i førrbindelse med kraftstasjonen gruvedrifta som foregjækk der oppi i "gammel" tid. Det vart ein flott tur, og endelig såg vi brua. Den va bygd over et "juv" (eller ein canyon som vi læst ætterpå). Ikkje førr mitt bære liv, tørt eg å gå ut på den der brua! Det va nå så inni h......... høgt ned! Der hadd ikkje vøre nå problem å hoppa strækkhopp der. Problemet va berre at man da mått ha entra seg opp igjæn, førr der va ingen mulighet førr å klatter på land! Bergsien va stupbratt! Fossefaillan va fantastisk, der dem "velta seg" over bergkantan. Skippern dresta seg over brua, men eg vart kvalm berre eg såg på, så dét der va ikkje nå førr meg. Eg syns no det va ok, når vi va på tur telbake tel biln igjen! Da vart det litt "trim" i dag, sjøl om det ikkje vart planlagt, 3,8 km t/r.

Det va ein fantastisk natur i området. Ikkje berre oppi Kåfjorddalen, men også på turn tel og fra. Veien krongla seg inn og ut av fjordarma, og sola som kikka fram innimellom og lyst opp fjellsien og sjøen, gjord turn tel ein opplevelse.
Vi va ikkje telbake på Skjervøy før i 10- tia om kveilln, slitn men førnøgd med nok ein fantastisk "opplevelses- dag"!

I morrest spist vi berre frokost, så sku vi kjør telbake tel Storslett førr å lever telbake biln vi hadd leid. Vi fainn ut at vi va litt tidlig ute, så vi rakk ein litn ekspedisjon oppigjønna Reisadalen. Den her dalen såg også ut tel å vær et spennanes område, men ættersom vi sku lever telbake leiebiln, så vart det berre biltur et støkke oppigjønna her før vi mått returner.

Det vart busstur telbake tel Skjervøy. Skippern gikk på -polet, førr å kjøp ein dunk vin mens eg handla litt ferskvare igjæn. Vi hadd sett på værmeldinga, og va i startgropa tel å fær videre. Det va motvind, men vi kuinn klar å "karr" oss et støkke videre hvis vi villa.
Men, ætter at middagen (stekt seifilet) va ete, så va vi så "godæmt", at vi utsætt avgangen tel i morra (lørdag). Men DA ska vi berre fyll opp litt diesel, og så e vi klar, - kanskje!
Kveilln telbrenga vi i båtn, tok et glass vin og såg litt på tv (den der tv'n ha altså ikkje vøre mykje i bruk)! Vi veit ikkje kor langt vi ska gå, men vi "prøv oss", og så får vi no finn oss ei bukt å slæpp anker i hvis vi ikkje ork aill "jompinga"!

Så meir skriveria kjæm, næste gang vi har "nett"telgjængelig. Da gjænstår det berre å ønsk dokk aill ei kjæmpefin hælg!

Vakkert!
På tur fra Hammerfest til Hasvik

09.06.-15.

Kveillsmat tel Skippern.

Det vart ein fin seilas i fra Hammerfest og tel Hasvik i går. Det va mykje minner vind enn vi trudd, så det her tegna godt. Litt seiling vart det også, men mest motor, må seiest.

Uinnerveis overraska Skippern med vaffelkaka. Vaffeljernet e troillgammelt, det har han arva fra mora si. Et sånt som ska ligg over varmen, og snues under steikeprosessn. Dæken ta det va goe vaffla. Eg trur måsn hadd kjent lokta, han for no her å seila fræm og telbake oppom cockpitn, i håp om at det sku bi nåkka tel han også. Det vart det, ættersom ikkje vi klara å spis opp aill.

Vi kom tel Hasvik utpå kveillinga, så det vart no ein bra etappe. Fyra i peisn og kosa oss et par tima før vi la oss. Men så va det skippern og den der kveldsmatn. Samme "nøa", "e eg nødt tel å smør kveldsmatn sjøl", sport han. "Neida, eg kuinn no godt smør han ei skiva, hvis han villa", svara eg. Det vart mottatt med glede. Man veit no sjøl kor mykje beire matn smak, hvis man slæpp å lag den sjøl.

I morrest spist vi berre frokost, og så starta vi videre. Det ha vøre ein dag med både overskya, regn og mykje "stamping og rulling". Vi sku kos oss med rundstøkka ute i cockpitn. Men eg ska lov deg at det ikkje va enkelt å hold styr på de der rundstøkkan, når det hoppa og rulla så gæle! Dem levd sitt eget liv, og før vi va ferdig, så va det både syltetøy og rekesalat OVERALT!
Nei, et firkanta fat med høge kanta ha nok vøre beire enn brødfjøla.
Å oppi det her, så sku man også balanser te-koppen og hold seg fast. Eg som e så kort i føtn, har vanskelig førr å finn nåkka å "spenn imot". Sjå meg no førr deg når eg sett med te-koppen "høyt hevet" førr å bærg teen, i den eine handa, og rundstøkke med rekesalat i den ainner. Bølgen kjæm, eg "fur" bortigjønna cockpitbenken. Så bi det bråstopp!!
Eg ska lur på om det va nå sånt som skjedd når dem fainn opp ansektsmaska? Mett ansekt va i aill fall klint inn med rækesalat! Men eg bærga teen,haha! Jaja, nåkka utfordringe ska man jo ha......

I skrivanes stund e det ca 1 1/2 time tel vi e på Skjærvøy. Vi hold litt over 5 knop og det e han Yanmar som gjør jobben. Surt og kaldt, så vi e gla førr at vi har varme klea. No har vi førrlatt Finnmark og e i Troms. Det går rætte veien. Håp no berre at sommern kjæm snart!

En "springer" (delfin) ønsket oss velkommen like før havna på Skjervøy. Den for som ei pil hit og dit, artig!!

Så får vi håp at der e såpass "nætt", at vi får lagt ut det her skriveriet! Ship O'hoy!

 

Ska tru om det e ein vess Skipper, som har heimlængsel?

09.06.-15.

Utsikt over Hammerfest, på toppen av "Sikk-sakk" stien

Jau, det vart som vi frøkta, landligge tel den der kulingen ha gjedd seg. Det va mandag, og langtidsmeldinga sa at det her kuinn stå på i ei uka! Det kuinn sjå ut tel at vi kom tel å bi ligganes her i maaaaange daga! Jaja, det va ikkje nåkka å gjør med det. Vi fikk berre finn på nåkka ainna. Vi mått vel kuinn ta ein "ekspedisjon" langs landeveien ei eller ainna retning, eller ta ein tur med hurtigbåt i omegn. Vi kuinn jo tel og med ta hurtigruta ein tur, hvis det her vart langvarig. Nei, det her sku vi finn ut av.

Vi fainn ut at mandagen sku vi bruk i "nærområdet". Her i Hammerfest e det ein sånn "sikk-sakk" sti opp på fjellet. Den der hadd vi løst å gå. No e vi ikkje av den spræke sortn, så det vart no nån stopp oppigjønna. Men, - herlighet førr ein fin utsekt det va oppå der! Det va jaggu verdt "slitet".
Da vi kom ned igjæn, invitert Skippern på cafebesøk (det gjækk jo sælvfølgelig på fellesn, haha).

Heile dagen va det regn og sol om kværainner, og det medles fræmdeles om motvind førr oss. Vi e ivrig på den der værmeldinga, den bi sjækka fleire gang om dagen.

Fainn ut at vi sku undersøk muligheitan førr klesvask, og kanskje ein dusj. Det vist seg at her kuinn man få gjort bægge delan. Det kjentes godt å få uinna det her. Rart med det der!
Det vart litt handling også. Skippertn tok seg ein runde førr å sjækk om han fikk tak i parafin tel ovn. Han mått ganske langt av gårde, og va svett i panna og lang i arman da han kom telbake. Eg gjækk meg ein runde i byen, og "ramla over" garnsalg i ein butikk. Heldige meg, ska tru om eg har ein slags "radar", når det kjæm tel det der med garnbutikka. Jaja, eg fikk no i aille faill fyllt opp den der avdelinga.
Eg va så tykje "fesksnål", og gikk tel Coop Mega førr å sjå om dem hadd nåkka som frista. Men der va det stengt, dem hoill oppussing så her va det berre å returner. Eg vessta ikkje om nå ainna matbutikk i "nærkvestan", så da bar det telbake tel båtn. Eg sku no ailltidt finn nåkka å lag utta, berre eg grov litt jupt i kjøleskapet!

Ættermiddagen telbrenga vi i båtn, og berre kosa oss, eg med strekking og Skippern med læsing. Utpå kveldinga vart tv'n kobla opp, så da vart det både nyheita og film. Det e første gangen på den her turn, at vi ser på tv, haha!
På radioen va det Quizz, og Skippern irriter seg like mykje kvær gang førr at det ALDRI e nåkka elektrospørsmål, eller spørsmål om første eller andre kvadratsetning!

Eg tar nåkka tablætta, og no hadd eg leita dem fram og lagt dem på bordet sånn at eg ikkje sku gløm dem. Skippern fækk ei rønka mellom aubrynan, og lura på om det der va kveilsmatn eg sku ha? Ja, eg mått sei som sant va, at eg va ikkje nåkka sultn.
Han "snøfta" litt, satt ei lita stund før han sa: "Ja, eg husk no før i tia, når du bruka å smør meg ei skiva tel kvelds". "Men, det e vel slutt på det skjønn eg"! Eg må vel berre innrøm at eg ha skjæmt han bort litt, på det der området. Men, han skjæm no meg bort på ainner områda, så da syns eg berre det ska vær sånn.
Telbake tel saken, - det vart tel at han "smort på brødskiva si sjøl"!
Da han va ferdig å et, så lura han på om det va reklamasjonsrætt på det her ekteskapet? Det va jo ætterkvært komme fræm at "reklamen" førr "varan" ikkje stæmt overens. Eg mått berre svar med at ættersom "prøvetia"va så lang så trudd eg ikkje at den der reklamasjonsrettn gjaldt, haha.
Ja, vi har det no skøy, og eg ska lov deg at her e mykje fliring i løpet av dagen.

Det her va no i går, no e det vørtn tirsdag. Værmeldinga e sjækka fleire gang i dag. Det ser ut som at vindn har avtatt litt, og at vi kan kom oss videre et støkke. No må vi fær å handel litt ferskvara, så e vi i startgropa igjæn. Eg berre kryss fengran førr at det ikkje kjæm ein ny kuling fykanes. Det e no rart med det, når man e starta på heimoverturn så vil man jo ailler helst ikkje bi liggan værfast nån stan.
Ok, "snakkes" meir seinar, Ship O'hoy!

Ps. Det e ikkje aill stan vi e at der e dekning. Å det må vi jo ha førr å få lagt ut "skriverier" og bilda på heimesia. Så derførr bi den no ofte lagt ut på litt på"ætterskudd".

Anlegget på Magerøya

07.06.-15

Fin seilas fra Havøysund tel Hammerfest!

I morrest rengt klokka halv 8, og været va heilt fantastisk! Her va det berre å kom seg i klean og gjør seg klar tel ein fin dag "på havet".
Vi fyllt opp med vainn og diesel, og halv 9 va vi på tur ut havna i Havøysund. Det va ein fin litn vind, så Skippern heiv seg rundt på fordekket førr å klargjør seilan. Her va det store teng på gang, skjønna eg, ættersom ein diger seilsekk vart henta fram.

Jauda, her sku seiles med spridde seil (ett seil ut tel kvær sia). Det va fræm med tauverk, som sku trees igjønna trinse både her og der. No va det om å gjør å hold tunga rætt i muinn, sånn at ikkje tau som sku vær på utsia av rekka, kom på innsia og visa versa. Og bægge spribomman sku i bruk (førr å hold seilan ut tel kvær si sia). Her va mykje tau og greier å hoill rede på!
Det va vesst ikkje berre eg som vart svett, før seilan kom opp. Skippern jobba som ein helt, og eg skjønna at på det her tidspunktet va det ikkje vits i å prøv å få kontakt med han. Han va meget konsentrert og fokusert!

Seilan kom opp og vi sætt kurs utigjønna. Vindn låg på 5-6 m/s, sku samme veien som oss, og det her såg ut tel å bi flotte greier. Det vist seg at vi kuinn ha samme kurs i ca 6 tima, så her såg eg mett snitt tel avslapping og soling. Skippern ha førrlænga cockpitbænkan, sånn at det ska gå an å ligg på dem. Så no rigga eg meg tel med pute og plædd. Fikk tel slutt bongla meg nerimellom et heilt "arsenal" av tauverk. Det her sku bi supert!
Mæn, kor længe va Adam i paradis? Eg hadd ikkje før lagt meg godt tel rætte, så begynt Skippern å ender "pittelitt" på kursn. Trøkknappan førr autopilotn va i et lite rom i cockpitn. Sælvfølgelig på den sia eg låg. Bakom ryggen min. Så fainn han ut at seilan mått byttes om. Det som sto tel babord, mått sættes tel styrbord, og motsatt! Det va skjøta hit og dit, skjøtevogn som sku fløttes og her va ikkje fred å få.
No va Skippern i sitt ess, eg såg bærre kor det "koka" oppi haue på han. Eg kuinn læs i panna hannes "korsn kan eg utnøtt det pittelille ekstra ut av den her vindn"? Meir dræging i skjøtan, slæpp ut litt igjæn......... Og det va ikkje berre ett tau som va i bruk, skjønn du. Cockpitn såg ut som et "hommelbol"! Tel slutt følt eg det som om eg va fanga i et spindelvæv! Der va tauverk overalt! Eg skjønn ikkje korsn det e mulig å hold rede på alt.
Ætterkvært roa det seg ned, det her kaoset, og det vart ein fin seilas.

Vi kom tel Hammerfest i 4- tia på ættermiddagen. Klokka e no ca 7, vi har ete middag og e storførnøgd med nok ein fantastisk dag. No e vi spent på fortsættelsn. Værmeldinga sei at det ska bi ganske mykje vind i fra vest, og det e jo den veien vi ska! Da bi jo vind medt imot!
Nei, no trur eg vi må ta et "skippermøte", førr å finn ut ka som bi næste trekk. Ship o'hoy!

Fin brygga neri havna. Det va her kunstutstillinga va. Hurtigruta i bakgruinn

06.06.-15.

Støvla som va føinne i fjæra, vart fin dekorasjon

I går, fredag, søv vi længer enn "normalt". Tel og med Skippern va heilt utpeisa ætter gårsdagens utskjeielsa. Vi hadd ikkje nå plana førr dagen og været va sånn "medt på treet", så det va no ikkje så nøye om vi va træg å stå opp.

Da vi seila i Karibien, så møtt vi et par fra Harstad. Dem heit Raymond og Merethe, og seila båtn Verbena. Dem jobba bægge to på hurtigruta "Midnattsol". Den her dagen va det akkurat Midnattsol som va i Honningsvåg. Skippern sa at vi mått prøv å reng dem, førr å hør om dem va på jobb. Eg rengt og fikk han Raymond på trådn. Jauda, dem va på jobb, og han Raymond sku stekk bortom å slå av ein prat. Ho Merethe va dessverre opptatt, så ho traff vi ikkje den her gangen. Men det va koselig å "hæls på", og vi avtalt å kom innom Harstad på nerovertur. Dem sku på friperiode om væl ei veka. Bi trivelig!

Vi va no og gjækk litt i gatn. Tenkt eg sku få tak i dvd'a med Honningsvågrevyen. Hvis det va nån plass man sku få tak i de der, så mått det vel vær i Honningsvåg, tenkt eg. Men, nei. Det va ikkje å oppdriv! Ho Kari Lene sku spis middag i lag med oss på ættermiddagen, så eg mått spør om ho hadd nå "kontakta", kanskje ho kuinn hjølp oss med det der prosjektet. Jauda, ho va søskenbarn med ein av de der karan i Honningsvågrevyen, så ho sku sjå ka ho fikk tel. Ho har 53 søskenbarn, tenk det! Dem veit å "hold varmen" der oppi nord, haha!
Ætter middagen førtælt ho mange historie om familien, ho e berre makalaus som "førtæller", og det vart mykje fliring!

I dag tenkt vi at vi sku start videre. Værmeldinga såg bra ut utpå ætterrmiddagen. Det passa godt med den sterke straumen i Magerøysundet. Vi peila oss inn på tidevainnet (sånn at det sku samme vei som oss), og sætt avgangen tel i 5-tia.

Formiddagen vart bruka tel litt proviantering, Skippern va innom havnekontoret og Paquita vart klargjort tel avgang.
Men, eg berre mått på museet ein gang tel, førr å "ta på" båtn han bæstefar hadd bygd. Det va jo ikkje sekkert at man kom hit igjæn nån gang.
Skippern fleipa litt med det, at han va no og gla i "gamle teng". Ikkje sånner materielle teng, mæn meir av den der sortn som begynn å bi litt grå i håret, få litt rønka og nåkka "hudfoille" her og der. Eg lot berre som om eg ikkje skjønna ke han prata om! Haha.


Det sku vær Nordkappfæstival i ei uka, og åpninga fainn sted den her dagen, - med hornmusikk, tale ved orførern og blomsteroverrækkelsa tel nån "ildsjæle" i førbindelse med det her arrangemanget.
Det vart og åpna ei kunstutstilling på ei av bryggen neri havna, så nåkka kulturellt fikk man no med seg.

NO START TURN HEIMOVER!

Da klokka va 5, så va vi på tur ut av havnebassenget. Å gå igjønna Magerøysundet gjækk berre godt. Skippern sine berægninge va medt i blenken, så det her va ikkje nå problem. Vi tenkt berre å gå tel ein plass som heit Måsøy, men der va ikkje nå ledig kaiplass, og anker kuinn vi ikkje slæpp, ættersom der låg kabla på buinn. Vi vart enig om å fortsætt tel Havøysund, det va berre væl ein times gange dit.
Der "krala" det av tyskera, som hadd leid båta og va ute å feska. De her båtan dura og gjækk heile natta, og eg trur dem mått "gå skift" både med feskinga og ikkje minst sløying. Kor i herrens navn gjør dem av aill fesken dem dræg opp? Eg skjønn ikkje det der.

Jaja, vi søvna godt, mæn sætt klokka på reng næste morra, sånn at vi kom oss av gårde litt tidlig. Det va meldt super vind førr å seil, og vi håpa å sku kom oss tel Hammerfest i løpet av dagen. I morra va det ein ny dag og nye muligheita!

 

 

Gjesvær ved Honningsvåg.

04.06.-15

Skulpturen "Mor og barn", oppå Nordkapplatået.

Vi va snar å kom oss i klean den her dagen. Ættersøm vi va så heldig å få lån Kari Lene sin bil, så va det bæst å få mårran med seg!
Vi spist frokost, og gjord oss klar førr dagens ekskursjon. Vi hadd fått nån tips om plassa i omegn som va verdt et besøk. Men først sku vi no opp tel Nordkapplatået. På turn opp dit begynt det jaggumeg å sny!! herrefader, eg håpa sommerdækkan va go. Men det va no ikkje nå gruinn tel å bekymmer seg. Det vart bærre ei lita "skur", og det va ikkje nåkka som la seg kvitt. Det vart heldigvis med det.
Førr å kom inn på området på Nordkapplatået, mått vi igjønna nåkka a'la bomstasjon. 255,- pr støkk, takk! Sånt må det jo bi pænga uttav, når man ser aill de busslastan med turista som bi kjørt dit.
Vi gjækk ut på platået og fikk tatt nå bilda, men det va ein bitanes kald vind, så vi va ganske snar å kom oss innomhus. Eg vart egentle litt skuffa, eg hadd trudd der va meir å sjå inni bygninga der. Vi hadd jo nættopp ete ein solid frokost, så nåkka kafebesøk sku vi no vent litt med, tænkt vi. Der va ein ganske stor souvernirbutikk, menn herre jessu fader! Man fær jo ikkje på sånner plassa førr å "plastdubbeditta" made in japan! Ha den no i det minste hadd ein "gråstein" som va plukka uttaførr væggan, med et mala motiv på, så ha det no vøre så. Jaja, ættersom eg begynt å sammel på "fengerbølle" da vi va over tel Karibien, så fainn eg ut at det va no det einaste eg kuinn tenk meg.
Førrestn, - så hadd dem et jækla fint smykke i ein monter der. Men du skjønn, Skippern såg at eg gjækk bortover dit, og "vips" så va både hain og kredittkortet borte. Smartingen!

Det va fleire som hadd tipsa oss om at der va ein "kino" i kjellern, og der snurra dem ein filmsnutt. Den mått vi få med oss, det sku vesstnok vær flott filming. Vi fainn den der kinoen, og såg på et skilt utom døra, at det va ca 10 minutt, tel den der filmen sku begynn. Vi fækk no berre vent litt. Det kom ei dama som tydeligvis hadd med den der avdelinga og gjør. Ho prata berre engelsk, og førrklara at her mått mån sørg førr å ""hold kjøreplan" sånn at flest mulig turista fikk sett filmen. Eg svara ho høflig, på engelsk at det va heilt ok, vi hadd det ikkje travelt. Skippertn sto litt bortaførr, så eg gjækk no førr å førtæl han ka ho dama hadd sagt. Ho hørt meg nok, førr da vi "slapp inn" i kinosaln, så sa ho: "åja, e dokk norsk? Eg e no så vant med at det berre e utnlandske turista her", haha. Men, - det artige va at vi, Skippern og eg va de einaste som sku sjå den der filmen, så det føltes jo litt "ekslusivt", at dem snurra film berre førr oss! Men det va jo den der kjøreplan, da......
Filmen va fantastisk, så den e berre å anbefal. Den vara berre i ca et kvarter, men utrulig flott filming!

No følt vi oss ferdig der, så vi gjækk telbake tel biln. No sku vi besøk tre av de ainner plassan vi va anbefalt.
I Skarsvåg, et pittelite samfunn, va der ein plass som heita "Julehuset". Der fikk man kjøpt kaffe og nystækte vaffla. Som navnet sei, så va der pynta tel jul heile året! Vafflen va knaillgo, og Skippern åt, så eg trudd han sku gå høl på!

No va det Gjesvær som sku besøkes. Det va og ein fin litn plass. Det e rart at dem klar å livnær seg på de her plassan. Men der e jo mange sjarka i kvær einaste havn, så det går no mæst på feske, - og turisme. Her va det blant ainna overnatting, resturang, feske-/fuggel- og hvalsafari. Her va tel og med et "gatekjøkken", lokalitetan va ei gammel campingvogn! Den va ikkje åpen når vi va der, men eg såg førr meg "køen" i hælgen ætter at puben va stengt!

Kamøyvær va siste mål på den her "ekspedisjon". Det e ikkje nå langt imellom de her plassan, så man rækk mykje berre på nån tima. På den her plassn va det ei tysk dama som hadd starta et kunstgalleri. Her va mykje fint. Bilda, strekkasaker, artige pynteteng, smykka m.m. Fine farga og fint "presentert".

No sku vi kjør telbake tel Honningsvåg. Vi vart enig om å handel på Rema på telbaketurn. Det va jo mykje vi va fri førr, og det passa jo bra no når vi hadd bil. Hvis vermeldinga va bra, så vesst mainn jo ikkje ordet av det før vi kasta loss igjæn.

Vi fikk levert telbake biln, og fekk aille varan stua på plass. Men, det her va ikkje sluttn på dagen. Ho Berith og han Frank, mi svigerinna (Stein si søster) og mainn hennes hadd laga "overraskels" tel oss. Dem hadd bestillt bord tel oss og ordna ut, så no sku vi ut "på byen". Dem sponsa heile kalaset! Her va det berre å kom seg i ainner klea.
Vi ankom "Corner", som plassn heit, sa kem vi va og vart anvist plass. Vi va på tur å sku bestell oss en øl, men fikk straks beskjed om at her va saker og teng ordna! Dem hadd fått "instruksa", så vi mått berre vent et øyeblekk, så vart det servert. ...........Champagne!!!! Korken smaill i taket og glassan vart fyllt opp. Så her va det berre å sænk skuldran og nyyyyyyt!
Tel forrett vælga vi spekeskinke av hvalkjøtt, - smæshings! Kjæmpego altså. Hovedrættn vart biff med fløtepotet og grønnsaker. Kjæmpegodt det også. Rødvin va jo næstn obligatorisk! Frank vil alltid ha ein go conjakk tel kaffen, ætter et "sådant måltid", så det mått vi også ha! Det her vart skikkelig utskjeiels! Alt va bærre heilt nydelig, og det va flott anrætta. Det her hærremåltidet bi vi å husk! Einn at dem kuinn kom på å finn på nåkka sånt! Tuuusn takk, Berth og Frank!

Ho Kari Lene hadd prata mykje om og førtælt historie om ein pub som heita "Nøden". Her va det mykje som hadd skjedd både innaførr og uttaførr væggan. Ættersom vi allerede hadd skjeia ut, så fainn vi no ut at vi mått innom der også. Men vi va nok litt tidlig ute, førr her va døra låst og ikkje et mænneske å sjå.
Vi gjækk oss ein runde, og så telbake tel den der plassn. Det va nok litt førr tidlig på kveilln, og ikkje va det hælg heller, så det va lite folk. Men det va trivelige lokala og vi kuinn lætt sjå førr oss et yranes "læven"!

Vi gjækk telbake tel Paquita, mett og væl førsynt av "aille sortan"! Ei go "mimrestund" og mykje latter i forhold tel aille dagens hendelsa. No va det like før vi sku kryp uinner tæppe, zzzzzzzzz!

Kari Lene (datter av Sorgenfri sin siste eier) og meg
Anett Nylund (museumsmedarbeider), Silje Rørlien (avdelingsleder og konservator) og meg atme bæstefar sin "Sorgenfri"
Sorgenfri, Stein og meg på Nordkappmuseet

03.06.-15

Vi ankommer Honningsvåg

Gratulerer med dagen, Aud! Vi regn med at vi va de einestan som søngt bursdagssang tel deg, haha.

Vi sku no fær videre, og det va nærmest førr "sjarmøretappe" å regn. No va det ikkje lange bitn igjæn, før vi va i Honningsvåg. Det vil sei, hvis vi sku gå heilt fræm kom det tel å bi ein lang etappe. Værmelding vart grundig sjækka, og vi fainn ut at her va et lavtrøkk på tur. Her va det berre å peis på, så rakk vi fræm før det her greiern kom.

Klok av skade hadd eg lagt sjøsjuktablættan klar oppom senga. Så eg hadd ikkje før fått opp auan den her morran, før ein av de der va i magen. No va eg klar!
I halv 10-tia va vi underveis. Sola va fræmme innimellom, men sjøen va nåkka "rotat" tel å begynn med. Vindn vart gunstig ætterkvært, og vi hadd ein fin seilas.
Fantastisk følelse når vi runda Nordkapp. Tenk på det, - Nordkapp!! Kor mange i vårres heimehavn hadd gjort det hær med egen båt? Eg syns vi ha vøre flenk! Det heile vart feira med ein boks øl, vi hadd glømt å kjøp "sprudlevainn"!

De to siste timan av seilasn, vart seilet snurra inn og han Yanmar overtok. Det vart motvind og mykje faillvinda i fra fjellan. Vi ankom Honningsvåg i 10 - tia på kveilln. Vi leita førr å finn gjesteplassan. Vi hadd vøre på nætt, og der fainn vi et telefonnummer vi kuinn reng når vi kom. Vi rengt det der nummeret og havna tel ei dama i Tønsberg!!! Ho hadd hatt mange telefona fra folk som ønska gjesteplass, og tok det heile med godt humør. Konklusjon: Ikkje aill opplysningen som ligg på nætt e rætt!
Men, vi fainn oss ein plass, og betta oss fast der. Slitn men førnøgd med dagen, det va vi.

Næste punkt på programmet va no å besøk Nordkappmuseet og bæstefar sin båt. Masse sommerfuggla i magen, og eg gledd meg som ein onge.

02.06.-15

Vi har passert Nordkapp!

Gratulerer med dagen, Aud! Vi regn med at vi va de einestan som søngt bursdagssang tel deg, haha.

Vi sku no fær videre, og det va nærmest førr "sjarmøretappe" å regn. No va det ikkje lange bitn igjæn, før vi va i Honningsvåg. Det vil sei, hvis vi sku gå heilt fræm kom det tel å bi ein lang etappe. Værmelding vart grundig sjækka, og vi fainn ut at her va et lavtrøkk på tur. Her va det berre å peis på, så rakk vi fræm før det her greiern kom.

Klok av skade hadd eg lagt sjøsjuktablættan klar oppom senga. Så eg hadd ikkje før fått opp auan den her morran, før ein av de der va i magen. No va eg klar!
I halv 10-tia va vi underveis. Sola va fræmme innimellom, men sjøen va nåkka "rotat" tel å begynn med. Vindn vart gunstig ætterkvært, og vi hadd ein fin seilas.
Fantastisk følelse når vi runda Nordkapp. Tenk på det, - Nordkapp!! Kor mange i vårres heimehavn hadd gjort det hær med egen båt? Eg syns vi ha vøre flenk! Det heile vart feira med ein boks øl, vi hadd glømt å kjøp "sprudlevainn"!

De to siste timan av seilasn, vart seilet snurra inn og han Yanmar overtok. Det vart motvind og mykje faillvinda i fra fjellan. Vi ankom Honningsvåg i 10 - tia på kveilln. Vi leita førr å finn gjesteplassan. Vi hadd vøre på nætt, og der fainn vi et telefonnummer vi kuinn reng når vi kom. Vi rengt det der nummeret og havna tel ei dama i Tønsberg!!! Ho hadd hatt mange telefona fra folk som ønska gjesteplass, og tok det heile med godt humør. Konklusjon: Ikkje aill opplysningen som ligg på nætt e rætt!
Men, vi fainn oss ein plass, og betta oss fast der. Slitn men førnøgd med dagen, det va vi.

Næste punkt på programmet va no å besøk Nordkappmuseet og bæstefar sin båt. Masse sommerfuggla i magen, og eg gledd meg som ein onge.

Innseilinga tel Rolfsøy.

01.06.-15

Skippertn på hau i motorrommet

Trøtt i auan i dag, kuinn godt ha lie litt længer. Men, i går kveill snakka vi om å fær videre et støkke, så det va berre å pell seg ut av sengklean, om dem va ailler så go!
Vi fikk i oss frokost og litt kaffe, så va vi i gang igjæn.
Da vi runda første oddn, fikk vi vind og bølga medt imot. Der va vessnok nåkka straum og, førr sjøen va kjæmpe "rotat". Vi såg at det va litt minner kvite bølgetoppa litt længer ut, så da kursa vi dit. Det vart mykje jomping opp og ned, hit og dit, men det vart litt likar.

Da vi kom tel "Galtefjorden" svenga vi inn der. Kursendringa gjord at vi kuinn ha forseilet oppe, og Paquita såg ut tel å lik seg beire. Det gjord førrest NK'en også.
Vi følgt Galtefjorden et støkke, så tok vi tel styrbord igjæn og inn "Dønnesfjorden". Den hadd vi hørt snakk om, så det kuinn jo vær spennanes å fær dit. Vindn va vørtn borte, så no vart det han Yanmar (motorn) som fikk overta. Seilet vart ruilla inn.
Inni Dønnesfjorden va det mykje meir åpent, og meir faillvinda enn vi hadd trudd. Vi sneik oss langs land, nærmest i færasteinan, i håp om å få aue på nåkka spennanes. Her va nåkka hustufte, det ha vesst vøre både skola og internat her i si tid. Ein go del hus va her, men vi regn med at de ailler fleste av dem va frafløtta, og at nån va i bruk som fritidshus.
Men feskemerde va det her. Vi møtt forbåtn, og dem lura nok på ke det her va slags "turista", heilt i buinn av fjorden.

Vi fekk aue på ei kjerka utpå ei øy, og tenkt at det kuinn jo vær spennanes å gå på land ein tur. Vi fainn oss ein ankringsplass bakom Nordøya, tok joilla og for på "ekspedisjon". Men det va ikkje nåkka vældig spesielt. Vi sku kanskje ha "læst oss opp litt" om den her plassn før vi for hit. Her e ikkje nåkka "nætt", så vi kain værken bruk telefon eller internætt. Rart, - mæn litt godt også.
Vi gjækk oss no ein runde på land, så for vi telbake tel båtn førr å lag middag. Det vart Taco i dag. Vi sku ha det i går, men da va kjøttdeigen frøsn! Steike godt kjøleskap vi har her ombord, haha.

Førrestn så må eg sei at eg e kjæmpeførnøgd med saltvannspumpa, som Skippern har ordna tel ombord. Det e ført slange fræm tel byssa, og det e berre å slå på egen krane tel den her. Det gjør at når vi ska skølla middagsræsta av koppa og kar, så slæpp vi å bruk av "dyrebart" ferskvainn. Eg kainn sløs så mykje eg berre vil!

No har vi ete Taco, vart stappmætt og sett berre i cockpitn og kosa oss. Skippern e stadig å sætt på ekkoloddet førr å følg med på kor mykje vainn det e uinner kjøln. Eg trur han syns det va i minste laget, men no begynn det førrhåpentligvis å flø igjen.
Det bi vel å stå opp i morratidlig før f.... ha fådd skoan på seg, sånn at vi slæpp ubehageligheita med å stå "på skrå", haha. Ættersom det e fjæra no (tildli kveill),så vil det jo også vær det om ca 12 tima. Altså i morratidlig. Førrestn, så går det nån kjæmperosse her, så det kan no bi spennanes om ankeret hold. Vi har jo et godt anker, så det har vi trua på.
Jaja, vi får no sjå ka det bi tel. Vi ska no i aille fall fær ut igjønna fjorden igjæn, men da bi vi å ræk langs fjærasteinan må motsatt sia. Vi såg nån fine stender der, når vi kom i dag. Kanskje bi det ein "kafferast" i ei fin lita bukt.
No e det ikkje længe før han "Ole Lukkeøye" kjæm på besøk, kjenn eg!

31.05.-15

"Landlov", innerst i Dønnesfjorden.

Trøtt i auan i dag, kuinn godt ha lie litt længer. Men, i går kveill snakka vi om å fær videre et støkke, så det va berre å pell seg ut av sengklean, om dem va ailler så go!
Vi fikk i oss frokost og litt kaffe, så va vi i gang igjæn.
Da vi runda første oddn, fikk vi vind og bølga medt imot. Der va vessnok nåkka straum og, førr sjøen va kjæmpe "rotat". Vi såg at det va litt minner kvite bølgetoppa litt længer ut, så da kursa vi dit. Det vart mykje jomping opp og ned, hit og dit, men det vart litt likar.

Da vi kom tel "Galtefjorden" svenga vi inn der. Kursendringa gjord at vi kuinn ha forseilet oppe, og Paquita såg ut tel å lik seg beire. Det gjord førrest NK'en også.
Vi følgt Galtefjorden et støkke, så tok vi tel styrbord igjæn og inn "Dønnesfjorden". Den hadd vi hørt snakk om, så det kuinn jo vær spennanes å fær dit. Vindn va vørtn borte, så no vart det han Yanmar (motorn) som fikk overta. Seilet vart ruilla inn.
Inni Dønnesfjorden va det mykje meir åpent, og meir faillvinda enn vi hadd trudd. Vi sneik oss langs land, nærmest i færasteinan, i håp om å få aue på nåkka spennanes. Her va nåkka hustufte, det ha vesst vøre både skola og internat her i si tid. Ein go del hus va her, men vi regn med at de ailler fleste av dem va frafløtta, og at nån va i bruk som fritidshus.
Men feskemerde va det her. Vi møtt forbåtn, og dem lura nok på ke det her va slags "turista", heilt i buinn av fjorden.

Vi fekk aue på ei kjerka utpå ei øy, og tenkt at det kuinn jo vær spennanes å gå på land ein tur. Vi fainn oss ein ankringsplass bakom Nordøya, tok joilla og for på "ekspedisjon". Men det va ikkje nåkka vældig spesielt. Vi sku kanskje ha "læst oss opp litt" om den her plassn før vi for hit. Her e ikkje nåkka "nætt", så vi kain værken bruk telefon eller internætt. Rart, - mæn litt godt også.
Vi gjækk oss no ein runde på land, så for vi telbake tel båtn førr å lag middag. Det vart Taco i dag. Vi sku ha det i går, men da va kjøttdeigen frøsn! Steike godt kjøleskap vi har her ombord, haha.

Førrestn så må eg sei at eg e kjæmpeførnøgd med saltvannspumpa, som Skippern har ordna tel ombord. Det e ført slange fræm tel byssa, og det e berre å slå på egen krane tel den her. Det gjør at når vi ska skølla middagsræsta av koppa og kar, så slæpp vi å bruk av "dyrebart" ferskvainn. Eg kainn sløs så mykje eg berre vil!

No har vi ete Taco, vart stappmætt og sett berre i cockpitn og kosa oss. Skippern e stadig å sætt på ekkoloddet førr å følg med på kor mykje vainn det e uinner kjøln. Eg trur han syns det va i minste laget, men no begynn det førrhåpentligvis å flø igjen.
Det bi vel å stå opp i morratidlig før f.... ha fådd skoan på seg, sånn at vi slæpp ubehageligheita med å stå "på skrå", haha. Ættersom det e fjæra no (tildli kveill),så vil det jo også vær det om ca 12 tima. Altså i morratidlig. Førrestn, så går det nån kjæmperosse her, så det kan no bi spennanes om ankeret hold. Vi har jo et godt anker, så det har vi trua på.
Jaja, vi får no sjå ka det bi tel. Vi ska no i aille fall fær ut igjønna fjorden igjæn, men da bi vi å ræk langs fjærasteinan må motsatt sia. Vi såg nån fine stender der, når vi kom i dag. Kanskje bi det ein "kafferast" i ei fin lita bukt.
No e det ikkje længe før han "Ole Lukkeøye" kjæm på besøk, kjenn eg!

......... og no e vi førtøyd i ei flytebrygga på Sørvær.
Fuggelfjellet, -berre heilt utrulig!
Nyyyyydelig sandstrand, Sandvika.
Ikkje enkelt å kom tel, når det ska reingjøres på dass!

30.05.-15

Dassn e tætt!,

I dag e det fredag, og vi ska start videre. Først bi det nåkka proviantering og bunkring av parafin tel peisn (ovn i salongen altså). Vi tænkt og å fyll opp med diesel, ættersom vi ikkje e kjent med de her øyen uti asjæklan, om dem har sånt å sælg, eller.......
Før vi va klar og hadd fått gjort det vi sku, va klokka vørtn 11. Det va gråvær i dag og men foreløpig ikkje regn. Vi går rett nordover, og som vanlig e det motvind, og vi "jomp" oss fremigjønna i 4 knop (hvis vi ikkje stopp opp i bølgan!!)
Elin og Stein på Træna, sa at på Sørøya, der e det mange fine plassa. Veit ikkje om vi ork å gå heilt dit i ein smeill, vi får sjå.
Men da bi det kanskje ein stopp på Loppa. Husk dokk Stompafilman. Han Stompa brukt å sei:. Nei, dra på lopphavet"! Dit ska vi....

Jauda, vi va på Lopphavet, men gjækk ikkje inn tel Loppa. Vi såg på kart, distanse og værmelding, og fainn ut at vi sku berre fortsætt tel Sørøya. Det sku vi rækk med go margin før det vart kveill, meint Skippern. Og eg e jo berre NK ombord, og alt eg kan sei e "ay, ay Capt'n".
På tur mot Sørøya, sånn ca medt imellom den og Loppa, låg Sildmylingen. Fantastiske fjell!

Ok, no va det nokk "turistfakta" på meg. Eg vart "husja" ner i byssa, før å finn nåkka å fyll på i både Skippertn og NK'ens mage. Det va jo no mange tima sian vi hadd ete. Du veit: "Utn mat og drikke........."

Det vart ein fin tur vidre. Det vart ætterkvært meir vind i seilet, sola kom fræm, men det va fræmdeles en iskald vind. Mæn, eg sei ikkje nå på det, når snyskavveln enno ligg heilt neri fjærasteinan. Vi ser førrestn at finværet e kommen længer sør. Ætter det meterologan sei, så ska det jo bi ein knaillsommar som ska start om allerede ei veka. Det ska no bi spennanes å sjå.

No ha vi lagt oss i havn i Hasvik på Sørøya. Her bi vi tel i mårra

Eg har fått melding fra de som "ei" heimesia som vi bruk. Dem dei at det bi førr mye bilda i "Fotoalbumen", og at det tar så lang tid å få lasta opp. Eg vil gjerne hør om du e plaga med det? Eg får dem lætt opp, men e det ainnerledes førr deg, går det trægt?
Den her gangen ska eg prøv å lægg bildan inn i reisedagboka, så får vi sjå ke det går. Eg ska prøv å sætt bilda inn i tekstn. Da bi det jo litt artigar å følg med og, trur eg.

29.05.-15

Loppa.

I dag e det fredag, og vi ska start videre. Først bi det nåkka proviantering og bunkring av parafin tel peisn (ovn i salongen altså). Vi tænkt og å fyll opp med diesel, ættersom vi ikkje e kjent med de her øyen uti asjæklan, om dem har sånt å sælg, eller.......
Før vi va klar og hadd fått gjort det vi sku, va klokka vørtn 11. Det va gråvær i dag og men foreløpig ikkje regn. Vi går rett nordover, og som vanlig e det motvind, og vi "jomp" oss fremigjønna i 4 knop (hvis vi ikkje stopp opp i bølgan!!)
Elin og Stein på Træna, sa at på Sørøya, der e det mange fine plassa. Veit ikkje om vi ork å gå heilt dit i ein smeill, vi får sjå.
Men da bi det kanskje ein stopp på Loppa. Husk dokk Stompafilman. Han Stompa brukt å sei:. Nei, dra på lopphavet"! Dit ska vi....

Jauda, vi va på Lopphavet, men gjækk ikkje inn tel Loppa. Vi såg på kart, distanse og værmelding, og fainn ut at vi sku berre fortsætt tel Sørøya. Det sku vi rækk med go margin før det vart kveill, meint Skippern. Og eg e jo berre NK ombord, og alt eg kan sei e "ay, ay Capt'n".
På tur mot Sørøya, sånn ca medt imellom den og Loppa, låg Sildmylingen. Fantastiske fjell!

Ok, no va det nokk "turistfakta" på meg. Eg vart "husja" ner i byssa, før å finn nåkka å fyll på i både Skippertn og NK'ens mage. Det va jo no mange tima sian vi hadd ete. Du veit: "Utn mat og drikke........."

Det vart ein fin tur vidre. Det vart ætterkvært meir vind i seilet, sola kom fræm, men det va fræmdeles en iskald vind. Mæn, eg sei ikkje nå på det, når snyskavveln enno ligg heilt neri fjærasteinan. Vi ser førrestn at finværet e kommen længer sør. Ætter det meterologan sei, så ska det jo bi ein knaillsommar som ska start om allerede ei veka. Det ska no bi spennanes å sjå.

No ha vi lagt oss i havn i Hasvik på Sørøya. Her bi vi tel i mårra

Eg har fått melding fra de som "ei" heimesia som vi bruk. Dem dei at det bi førr mye bilda i "Fotoalbumen", og at det tar så lang tid å få lasta opp. Eg vil gjerne hør om du e plaga med det? Eg får dem lætt opp, men e det ainnerledes førr deg, går det trægt?
Den her gangen ska eg prøv å lægg bildan inn i reisedagboka, så får vi sjå ke det går. Eg ska prøv å sætt bilda inn i tekstn. Da bi det jo litt artigar å følg med og, trur eg.

Nord på øya Silda, mellom Loppa og Sørøya.
Hasvik på Sørøya

28.05.-15

Paquita på Skjervøy

Vi våkna opp tel nok ein fantastisk dag. Sola skjein ifra skyfri himmel. Her va det berre å kom seg ut av dyna, og få dagen med seg. Men, det må innrømmes at Skippern allerede hadd kaffen klar, og hadd vøre på "fotosafari", før eg kom meg ut av senga!

Han e jo ein morrafuggel, og syns innimellom at det drøy længe før eg står opp. Når han syns eg ha søve længe nok, så begynn han å slæmmer med døra, har "tusen" ærend på badet, eller så sætt han på musikk. På full guffe, sælvfølgelig. Siste krampetrekking e å start motorn. Det gjord han her ein morra. Eg trudd jo han va på tur å "ta laust", så eg jumpa ut av køya. Utn å ta meg tia tel å tørk trøttn uta auan, storma eg opp i cockpitn. Skippern spratt i storfliringa, eg va nok litt av et syn! "Haha, eg va ikkje på tur å fær", sa han. "Eg sku berre start motorn førr å lad litt".
Jaja, så vart det tid tel både morratoalættet, kaffe og frokost.

No sku vi ro oss ein tur på land, førr å sjå på den der bautaen som e sætt opp her. Har lagt ut nån bilda herfra.
Bra at det e vørn "markert", at det va her dramaet uspællt seg, og at dem som vart drept har vørte "æra" på den her måtn. Som sagt i forrige innlægg, det her e ei fantastisk historia som du bør ta deg tia tel å læs.

Her va et fantastisk dyreliv. Vi har sett ælgku med kalv og ein heil skokk med rein. Åsså masse "skvailler" fra grågås, rype, tjeld, teinna og måse. Ja, åsså hørt vi at gjøken også va der.
Eg husk at han bæstefar bruka å sei at når vi hørt gjøken gol tre gang ætter kværainner, da va frostn gådd ut av marka, så da kuinn vi gå i berrføttern.

I 11-tia, drog vi opp ankeret og seila videre. Vi for berre i sakte fart imellom aill slags holma og skjær. Vi e heilt imponert over det her området! No ha vi jo vøre utruli heldig med været, og det har vi utnøtta maksimalt.

Det vart ein lunch-stopp underveis i dag også. Vi slapp anker i ei bukt som heit "Steikarvika".
Det vart fesksuppa og nysteika brød, vi veit no å kos oss. Ætterpå va det å kjør slalom igjæn, imellom aill slags gruinne og store steina. Her va det om å gjør å hold tunga rett i muinn, ellers va det fare førr å gå på gruinn. Førr å sei det sånn, hvis det ha vøre dårlig vær så har det ikkje vøre mulig å vøre i det her området.

Klokka halv 7 no i kveill, kom vi inn tel Torsvåg på øya Vanna. Vi va enno stappings ætter den der fesksuppa, så vi droppa middagen. Skippertn tok seg ei øl istedn. Det bi vel ei brødskiva tel kveills, antar eg.

I morra har vi tenkt å snik oss langs land på den her øya, og ta en tur tel Skjervøy. Det e meldt nåkka motvind, så vi får no sjå om vi kjæm oss heilt dit. Vi har ætterkvært ærfart at man kan jo alltids planlægg kor man ska, men ofte skjer det endringe uinnerveis. Men det gjør jo berre dagan meir spennanes. Ship o'hoy!

 

27.05.-15

På turn mot Vengsøy, stoppa vi førr å fesk litt. Vi såg på ekkoloddet at der sto ein stim med fesk, så vi "bråstoppa". Det vist seg at der berre va små seimort, ikkje eingang såpass at det kuinn ha vørte mat tel han Pus. Men vi prøva litt ein ainna plass, og der drog vi oss ein fin torsk. Herremin kor vi gledd oss tel et herremåltid.

På turn gjækk vi førrbi et berg, som såg nåkka "ainnerledes" ut. Skippern va straks frempå, og meint at det der mått heit "rævhølet", eller nå sånt. Vi kikka i kartet, og det heita faktisk "Merrahølet"! (bilde i fotoalbumen)

Det vart ikkje ankring på Vengsøy. Vi gikk inn i havna og la oss. Og det va jo kjæmpebra, førr der kom Skippern i prat med ei som heit Inger. Ho kom ombord ein tur, og førtællt at ho just va heimkommen, ætter å ha telbrenga hælga på Store Lyngøy. Det vist seg at ho va oppvøksn der, ho hadd bodd der tel ho vart 18 år. Ho sa at der på øya va det tel og med bakeri. Her foregikk også "pomorhandel" (russera som kom førr å handel med nordmenn) i gammeldagan.
Ho Inger sa at farn hennes dreiv med feskekjøp. Han hadd feskebåt, og frakta ongan tel Vengsøya førr å gå på skola. I den tia gikk dem på skola i 2-3 uke, og hadd like længe "friperioda". No hadd hennes familie overtatt huset der det va bakeri tidligar, ordna det og bruka det som hytta. Vi mått gjerne fær dit å sjå, hvis vi villa. Hagemøblan sto på terrassen, så vi mått berre sett oss der å kos oss! Det va hyggelig av ho.

Middagen va på kok, vi sku mesk oss med nydrien torsk. Men først mått vi fyr i peisn. Koselig sku det vær, meint skippern. Eg e uinner "opplæring", når det gjeld å få fyr i den der karn. Vi reagert på at flammen va så rar, det "osa" fra ovn, og den sløkktes! Plutselig vart det ein smeill, lokket over pipehølet (som vi bruk førr at det ikkje ska kom inn regn)spratt opp i lufta som ein sjampanjekork! Dæsken ta, her kom smell nummer to. Herremin kor redd eg vart! No vart det fyr igjen, og ovn brainn like fint som den bruk å gjør. Vi hadd altså glømt å ta av lokket over piphølet, og å sætt på piprøret! Som dokk skjønn, her ombord e det ein bratt læringskurve!

Men middag vart det, men når den va væl førtært vart vi så "sigen" at det va omtrent berre å ta kveill. Kokvarmt va det i salongen, og vi va mætt og stor-førnøgd med dagen.

Næste dag, tirsdag, gikk vi på butikken og handla litt, før vi starta videre. Vi va innom ei lita øy som heit Gåsvær. Vi såg at der va ei kjerka og ein kjerkegård der (bilda i fotoalbum), og hadd løst å gå i land det ein tur. Fantastisk fin strand, kor vi slapp anker og rodd på land. Fin plass det der også.
Turn gikk videre, førr å besøk Inger "sin plass", Lyngøy. Plassn hadd, som tidligere nevnt, vøre hennes heimplass. Vi rodd på land der også, gikk litt rundt på øya, og drakk kaffe og spist lunch på altan på bakeribygget. Nydelig vær, og vi berre moillkosa oss.

Men, rækanes fainta som vi e, vart vi fort rastlaus og villa videre. Vi sætt kursn mot Ribbenesøy og Toftefjorden. Vi for i sakte fart imellom holma og skjær. Været va jo berre heilt fantastisk! Det va heilt utrulig å sjå aill fine kvite sandstrender overalt. Åsså ha det bodd folk, på de utruligste plassa, - langt uti "asjæklan". Vi prata om det, at det hadd nok vørt tøffe tider, når storhavet peisa bølgan oppætter bærgan.
Klokka va vørtn halv ti på kvelden, da vi kom fram og hadd fått ankra. No va det berre å kos seg i cockpitn, med fantastisk kveldssol og ein ankerdram. Så no næste etappe grov-planlægges. Ship o'hoy!

Har duførrestn sett fimen "Ni liv", eller læst boka "Jan Baalsrud"? Det va uinner krigen at tyskeran fikk veta om at båtn "Brattholm", som hjølpa sabotøra uinner krigen med frakting av folk og utstyr, låg i Toftefjorden. Tyskeran kom inn der førr å pågrip dem, men mainnskapet på "Brattholm" oppdaga dem. Det va sånn at dem hadd mykje sprengstoff ombord, og bestemt seg førr at dem sku spreng båtn i lufta og sjøl prøv å stekk av i fra tyskeran. Han Jan Baalsrud klart å kom seg uinna, og boka om hains kamp førr å overlev e heilt fantastisk. Restn av mainnskapet, elleve støkka, vart drept. Nån vart skøtn av tyskeran inni Toftefjorden og nån vart tatt tel fange, torturert og henretta i Tromsø. Det e sætt opp ein bauta, med navnet på aille de omkomne, i bukta der han Jan Baalsrud klart å stekk av fra tyskeran. Ei utrulig historia!

26.05.-15

På turn mot Vengsøy, stoppa vi førr å fesk litt. Vi såg på ekkoloddet at der sto ein stim med fesk, så vi "bråstoppa". Det vist seg at der berre va små seimort, ikkje eingang såpass at det kuinn ha vørte mat tel han Pus. Men vi prøva litt ein ainna plass, og der drog vi oss ein fin torsk. Herremin kor vi gledd oss tel et herremåltid.

På turn gjækk vi førrbi et berg, som såg nåkka "ainnerledes" ut. Skippern va straks frempå, og meint at det der mått heit "rævhølet", eller nå sånt. Vi kikka i kartet, og det heita faktisk "Merrahølet"! (bilde i fotoalbumen)

Det vart ikkje ankring på Vengsøy. Vi gikk inn i havna og la oss. Og det va jo kjæmpebra, førr der kom Skippern i prat med ei som heit Inger. Ho kom ombord ein tur, og førtællt at ho just va heimkommen, ætter å ha telbrenga hælga på Store Lyngøy. Det vist seg at ho va oppvøksn der, ho hadd bodd der tel ho vart 18 år. Ho sa at der på øya va det tel og med bakeri. Her foregikk også "pomorhandel" (russera som kom førr å handel med nordmenn) i gammeldagan.
Ho Inger sa at farn hennes dreiv med feskekjøp. Han hadd feskebåt, og frakta ongan tel Vengsøya førr å gå på skola. I den tia gikk dem på skola i 2-3 uke, og hadd like længe "friperioda". No hadd hennes familie overtatt huset der det va bakeri tidligar, ordna det og bruka det som hytta. Vi mått gjerne fær dit å sjå, hvis vi villa. Hagemøblan sto på terrassen, så vi mått berre sett oss der å kos oss! Det va hyggelig av ho.

Middagen va på kok, vi sku mesk oss med nydrien torsk. Men først mått vi fyr i peisn. Koselig sku det vær, meint skippern. Eg e uinner "opplæring", når det gjeld å få fyr i den der karn. Vi reagert på at flammen va så rar, det "osa" fra ovn, og den sløkktes! Plutselig vart det ein smeill, lokket over pipehølet (som vi bruk førr at det ikkje ska kom inn regn)spratt opp i lufta som ein sjampanjekork! Dæsken ta, her kom smell nummer to. Herremin kor redd eg vart! No vart det fyr igjen, og ovn brainn like fint som den bruk å gjør. Vi hadd altså glømt å ta av lokket over piphølet, og å sætt på piprøret! Som dokk skjønn, her ombord e det ein bratt læringskurve!

Men middag vart det, men når den va væl førtært vart vi så "sigen" at det va omtrent berre å ta kveill. Kokvarmt va det i salongen, og vi va mætt og stor-førnøgd med dagen.

Næste dag, tirsdag, gikk vi på butikken og handla litt, før vi starta videre. Vi va innom ei lita øy som heit Gåsvær. Vi såg at der va ei kjerka og ein kjerkegård der (bilda i fotoalbum), og hadd løst å gå i land det ein tur. Fantastisk fin strand, kor vi slapp anker og rodd på land. Fin plass det der også.
Turn gikk videre, førr å besøk Inger "sin plass", Lyngøy. Plassn hadd, som tidligere nevnt, vøre hennes heimplass. Vi rodd på land der også, gikk litt rundt på øya, og drakk kaffe og spist lunch på altan på bakeribygget. Nydelig vær, og vi berre moillkosa oss.

Men, rækanes fainta som vi e, vart vi fort rastlaus og villa videre. Vi sætt kursn mot Ribbenesøy og Toftefjorden. Vi for i sakte fart imellom holma og skjær. Været va jo berre heilt fantastisk! Det va heilt utrulig å sjå aill fine kvite sandstrender overalt. Åsså ha det bodd folk, på de utruligste plassa, - langt uti "asjæklan". Vi prata om det, at det hadd nok vørt tøffe tider, når storhavet peisa bølgan oppætter bærgan.
Klokka va vørtn halv ti på kvelden, da vi kom fram og hadd fått ankra. No va det berre å kos seg i cockpitn, med fantastisk kveldssol og ein ankerdram. Så no næste etappe grov-planlægges. Ship o'hoy!

Har duførrestn sett fimen "Ni liv", eller læst boka "Jan Baalsrud"? Det va uinner krigen at tyskeran fikk veta om at båtn "Brattholm", som hjølpa sabotøra uinner krigen med frakting av folk og utstyr, låg i Toftefjorden. Tyskeran kom inn der førr å pågrip dem, men mainnskapet på "Brattholm" oppdaga dem. Det va sånn at dem hadd mykje sprengstoff ombord, og bestemt seg førr at dem sku spreng båtn i lufta og sjøl prøv å stekk av i fra tyskeran. Han Jan Baalsrud klart å kom seg uinna, og boka om hains kamp førr å overlev e heilt fantastisk. Restn av mainnskapet, elleve støkka, vart drept. Nån vart skøtn av tyskeran inni Toftefjorden og nån vart tatt tel fange, torturert og henretta i Tromsø. Det e sætt opp ein bauta, med navnet på aille de omkomne, i bukta der han Jan Baalsrud klart å stekk av fra tyskeran. Ei utrulig historia!

Hei der!

GRATULERER TEL BÆSTEMOR SITT GULL, OG BÆSTEFAR SIN RATASKANK, SOM BI 2 år i dag! Vi håp ho Ida får ein flott bursdag!

No e vi på Sommarøya uttaførr Troms. Vi kom hit i gårkveld i 7-8 tia. Det va mykje homping og skomping heile dagen, så eg va no i alle fall bra utpeisa når vi kom fram. Underveis va det så mykje bevegelse i båtn, at det vart ikkje nå matlaging. Eg fekk ræska med meg ein pakke kjeks i frå byssa, men eg ska sei deg at det ikkje va lætt å træff "matbomma"! Det va leksom etinga vi hadd underveis. Eg veit at eg sa tel Skippern, at det her va første gangen eg opplevd å vær både kvalm og sultn på samme tid.
Under turn va det nestn ikkje nåkka vind. Vi prøva å heis opp seil, førr å motorseil. Men du veit, kvær gang båtn jumpa neri ein bølge, så sto seilet berre å slæmmra. Å bølga va det jo nok av, så vi tok seilet ned igjen førr ikkje ådelægg det. Det va som at bølgan kom i fra aille kanta, slo i land og kom telbake. Det va førrferdele rotat! Man hadd nok med å hold seg fast, og å ha et godt speinntak førr å hold i mot (eg sku gjærne ha vøre litt længer i føtn).

Vel fremme på Sommarøy vart et nån telefona heim. Så spist vi middag og såg på ruta førr dagens seilas. Skippern lura på om vi sku gå på land ein tur, men eg førr min del va "oppbrukt" og kraup tel sengs i halv elleve tia.

No trur eg snart vi må ta oss eit længer landligge enn berre natta over. Håp vi finn ein fin/koselig plass på neste etappe. Her trenges førrestnå fylles opp i "matavdelinga"også. Vi bomma litt, ettersom det vart pinsehelg, med stengte butikka. Værst e at dasspapir-avdelinga e nestn tom!

I dag ska vi sjå om vi kjæm oss et støkke videre, nordøstover. Vi har sett på kartet, og der såg ut tel å vær fine plassa førr å slæpp ankeret i området atme Vengsøy.

Førrestn, det e mange som sei at dem ikkje ser oss på Ais. Ombord funger Ais'n utmerket. Når vi er å ser på kartet her, så ser vi mange båta som ligg omkreng oss(Bilde,Ais1). Når vi så slår på intenett for Ais, for samme tidspunkt og område, så ser vi ingen båter (bilde, Ais 2) Det e ingen stasjona i nærheita, som lægg ut Ais -informasjona på nettet.

No bi det litt frokost, så e vi i "siget" igjæn. Ship o'hoy!

25.05.-15

Hei, der va du jo!

Jau, vi kom tel Andenes i går ættermiddag. Vi sto opp på Stø, og sku gjør oss klar tel å fær. Plutselig fikk Skippern aue på joilla, som va betta fast i brygga rett fremførr båtn. Ke det her sku bety? Ho hang jo bakpå Paquita i går kveill. Det vist seg at tauet hadd røke, og joilla hadd nok vært en tur på egenhånd. Nån snille folk, hadd plukka ho opp, og "førtøyd" ho i brygga. Eg hørt for- båtn tidlig på morran, så det kan jo hend at det va mainnskapet der ombord som va så snill. Kem det no enn va som hadd plukka joilla opp og levert ho, - tusen tusen takk!!
Vi slapp tampan, og fortsætt vårres ferd. Tel å begynn med, så va det en fin litn bris. Seilet va kommen opp, og det va sola også. Men kor længe va Adam i paradis? Det vart berre tettar og tettar med mørke skya, og så kom regnet. Her va det berre å kom seg i regnklean. Skippertn satt også opp "bakvæggan" i cockpitn, sånn at vi i all faill kuinn sett tørt.

Så satt vi no der på "utkikken", og løyst verdensproblema. Så langt e vi storførnøgd med turn. Eg husk ikkje om eg sa det tidligar, men den der vibreringa og "det" som vi fikk rundt propælln i Gimsøystraumen, det e borte no. Va nok sekkert berre tang, som hadd snurra seg rundt propelln, og ha løssna av seg sjøl.

Tok meg ein "siesta" utpå dagen, eg bi jo så steikanes trøtt av den her gynginga. Nån sei at det e ei form førr sjøsjuka, mulig det.

Vi fikk melding fra ho tante Bjørg, ho hadd vøre inne og læst på heimesia vårres. Jaggu tøfft, ho e snart 85 år! Ho hadd drømt seg bort, og hadd vøre i skøte og klenka båtsaum i lag med han "far"!
Kjæmpetrivelig at slækta også syns at det her prosjektet vårres e spennanes.
Eg hadd kontakt med han Jarle, et av søskenbarnan mine her om dagen. Eg mått no sei, at eg trur han bæstefar ha villa syns det va "kult" at vi gjør den her turn. Da kom det tel svar:" Ja, hajnn bæssfar sett i gyngestolen med sneipen i mejlla fengran og småflir med god-smilet!" Det trur eg nok!

Vi kom tel Andenes i 5-6 tia på ættermiddagen. Innseilinga der va no ei utfordring, med "huinnervis" av staka og veivisera. Her va det om å gjør å følg med på kartet, og hoill tunga rætt i muinn! Det gikk berre fint, men å finn fræm tel gjesteplassa va ikkje enkelt. Det va ikkje et einaste skilt om gjæstebrygga å sjå, - og gruinnt va det overalt.
Vi fikk kontakt med to kara i en feskebåt. Dem peika ut ei kai tel oss, og sa at vi kuinn reng eiern som heit Geir Maan. Vi fikk tel slutt kontakt, og saken ordna seg. Så tusen takk, Geir, førr lånet av kaiplass.

Vi "stæsja" oss litt (det e jo hælg) og gikk opp på restaurangen, førr å få oss nå å et. Der heita det "Riggen". Dem hadd middagsbuffet, med aillksens saker. Så her va det berre å førsyn seg. Det va både go mat og drekka, og som vanlig vart vi "stappings". Vi fainn ut at vi sku gå oss ein runde, før vi gikk telbake tel båtn. Det va jo tidlig kveill enno.
I sentrum fainn vi "Arrestn", et ainna spisested. Vi gikk inn der, og tok dessertn. Øl tel Skippertn og ein nydelig Irich coofee tel meg. På vei telbake tel båtn, gikk gi førrbi et minnesmerke som va røyst førr 30 feskera som va omkommen på havet. Det slo oss, at det ha nok vært mange legnanes tragedia på kystn, oppigjønna åran! Huff være.
Tankefull, væl belåtn og førrnøgd med dagen, rusla vi ætterkvært ombord i båtn, førr å ta kveill.

Vi starta motorn ei stund, førr å få lada litt (det va ikkje landstrøm). Vindgeneratorn gjækk så det ula, men klart ikkje å sammel nok strøm, tel alt det her som vi "må" ha. No e det jo vørtn sånn, at man ha gjort seg avhengig av aill slags "dubbeditta" som treng strøm. Handholdt kartplotter og VHF, mobiltelefona, Ipad'a osv (se bilde i fotoalbumen). Og ikkje minst kjøleskap. På Ipad har vi kartprogram, som vi bruk kvær dag. Kjæmpejæft, det e ikkje så enkelt å ska stå nere i båtn å læs kart, når det e sånn "støvelhav" mange plassa. Sånn som på Andenes.
Det eg sku sei, e at vi har en sånn inverter (omformer) ombord. På den måtn kan vi gjør om strømmen på båtbatterian, tel den type strøm som aill de her "dubbedittan" træng. Her ombord e den invertern et "must", og må berre anbefales.

I skrivanes stund, e vi på vei over tel Senja. Øya har mange fine fjorda, og vi ha no tenkt å fær litt ut og inn her. Men, det e meldt ganske mykje nordavind i ættermiddag, så vi har peila oss inn på ein plass som heit Hamn, og bi ligganes der tel "været" har gjedd seg. Fra Andenes tel Hamn e det ca 22 nautiske mil, så det bi vel sånn ca 4 tima i 5 knops fart. Det e ikkje nå seilvind, så i dag e det han Yanmar som tar jobben.
På aill de plassan vi ha føre hittestel, så e det berre to av de her plassan kor eg ha vøre før. Så det her e kjæmpespennanes. Nåkka nytt stort sett kvær dag. Åsså e det jo så bra at vi har så go tid. Da kan vi lætt sommel bort ein dag eller to, når vi kjæm på plassa der vi trives.
Sjøl om man har sine plaga, og ganske mykje ont i kroppen, må man jo seies å vær priviligert når man har mulighetn tel å opplev en sånn her tur i lag.

Eg kom tel å tenk på korsn dem seila i gammeldagan. Eg trur no at de færreste hadd kart, og slættest ikkje vermelding telgjengelig på aill slags "dubbeditta". Her seila dem nok ætter fjellan og kjent landemerka. Og så har eg hørt at dem va utrulig flenk tel å "spå" morradagens ver, med å "læs" skyan og bølgan. Det der e jo kunnskapa som eg godt kuinn ha hatt løst tel å lær meg. Eg må berre innrøm, at eg e litt førrbainna på med sjøl, førr at eg ikkje hadd vett tel å prat meir med han bæstefar om de her tengan. Og ikkje minst om båtbygginga, som han holdt på med "heile livet". Dessverre så va eg nok førr ung, da han bæstefar enno va i lag med oss, tel å ha interresse førr de her tengan. Frøktele synd!
Ok, det e no ikkje nåkka å gjør med det!

No e vi medt utpå Andfjordn, og ferga "Skutvik" kjæm susanes bakom oss. Sola kjæm frem, og eg gler meg tel ein kaffekopp i lag med "snuppertn" (kjært barn har mange navn). Ship O'hoy.

 

23.05-15.

Som sagt, så va vi no kommen tel Gaukværøya, og hadd fått sløppe ankeret, på den her plassn som heit Vågen. Skippern hoppa ombord i gummibåtn, førr å sjækk om han kuinn sjå nåkka rundt propelln. Det vist seg å vær tang, men det va vanskelig å få gjørt nåkka med det, ættersom det va litt bølga. Vi mått berre sjå det an, kanskje vart det borte ætterkvært.

Det va fint vær, og det såg spennanes ut å ta seg ein spasertur på land. Vi rodd inn tel land, og fikk oss ein fantastisk spasertur på eldgammel vei, som snodd seg gjønnom landskapet, delvis bygd med steina. Det vist seg at her på øya hadd det bodd over 100 menneska. Akkurat her i Vågen, sto det kun igjen tufte av en gammel gård, kun bebodd av 3 feskerfamilia i 1430. Her va det historia heilt i fra steinaldern. Gården vart frafløtta i 1953. Hvis du e i de her traktan, må vi berre anbefal å ta ein stopp her. Det va ein flott opplevels.

I går, onsdag, starta vi opp igjen. No hadd vi tatt peiling på Myre i Vesterålen. Det vart ein lang dag, med mykje hopping og dansing. Motvind og bølga, gjør jo at det bi mykje "jomping".
Hmmm, da kjæm eg på nåkka. Skippern mått sånn på do, så han gikk førr å gjør sitt "førnødne". Doen e der foran i båtn, og der e det jo enno meir "bevegelse". Førr mitt "indre øye", fikk eg opp ein slags seanse. Sånn som båtn hoppa, mått det jo vær vanskelig å hold ræva nere på dasskåla! Eg såg førr meg Skippern som prøva å klor seg fast i skottet, men nestn va oppunder dekk (taket). Åsså kom "landinga", der han mått vælg om han sku klor seg fast, eller om han sku slæpp taket førr å bærg de "edlere delan" under krasjlandinga. Det mått jo vær snart gjørt at "nåkka" kom i klæm. Huff være, eg har ikkje tort å spørr om det der!
Eg førr min del, berre "kleip igjæn", og håpa på at Myre sku dukk opp snart.

Vel førtøyd på Myre, invitert Skippern på pizza og øl. Han sku spander. Eg va i utgangspunktet innstillt på å telbreng restn av kveilln i båtn. Men, det vart no tel at vi la av gårde. Førr å sei det sånn, båthavna va ikkje akkurat medt i sentrum. Og dessutn, så såg eg at den der "spanderinga", den va ført i boka på "fellesn".

Det va ikkje enkelt å finn gjesteplassan i havna, ettersom det ikkje va nåkka skilt. Men vi fainn oss no ein plass i "sjark-havna", som det heita. Vi leita opp havna på nættet, og der sto det at der va både butikka, drivstoff, vaskemaskin og dusj. Eg såg no frem tel ein dusj, og det hadd eg no tenkt at Skippern også sku bi gla førr. Men eg trur han har vainnskrekk, den der karn. Så snart det bi prat om dusjing, så bi han så tykje opptatt med aill slags "arbeidsoppgava"! Hvis han får seg ein våtserviett, så e han storførnøgd (og den kan brukes på begge sien). Hvis han har skikkelig "storreingjøring", så går det nok med MINST 2 våtservietta.

No va no de der dusjmuligheitan nåkka oppskrytte greier. Vi kuinn jo spør på hotellet, om det va mulig å dusj der, vart det sagt! Tel Skippern sin store lættels, så vart "oppdrag dusjing" avblåst!
Men, vi traff et koselig par uti havnebassenget, som va veldig hjølpsom. Havnevakta va også kjæmpehyggelig, og ønska oss god tur videre og hjertlig vælkommen telbake.

I dag, torsdag, vart det litt handling og småærend, før vi løsna tampan og for videre. No va det ein litn plass som heit Stø, som sku besøkes. Det va berre et lite støkke dit, ca to tima. Det va ein fin seilas dit, i fantastiske 4 knop!
No e det jo sånn at vi trives i lag med sjarkan, så også her fainn vi oss ein plass på ei sjarkbrygga.
Ikkje et menneske å sjå, men her "krala" av måsa og krykkje.
No ska eg få middagen på kok, kanskje bi det ein spasertur på land etterpå. Eg såg at det låg ein campingplass borti bukta, og sa tel Skippertn at der kuinn vi kanskje få ein dusj. Men der snakka eg førr døve øra. Han snakka da om været i morra, haha. Avledingsmanøver, kalles det!

I morra bi det ein længer etappe, ca 30 nautiske mil, haha! Da håp vi på å kom tel Andenes. Værmeldinga e bra, og det ser ut som at det kan bi ein fin seilas

21.05. -15.

19.05-15.

Vel overstått, folkens!
Kjæmpeartig at det e så mange som e inne å læs i reisedagboka vårres. Og takk ska dokk ha førr hælsninge både i gjæstedagboka og på sms.

Det vart ein knakanes flott 17. mai her i Kabelvåg. Sentrum va pynta etter aille kunstns regla, med bannera i nasjonalfarga og fine blomster. Også værgudan vist ser å vær i "golune"den her dagen. På formiddagen va vi innom og henta Ulla og Einar (Einar e Stein sitt søskenbarn), før vi stillt oss opp i sentrum førr å sjå barnetoget. Kor arti det va å sjå at ongan fikk vist fram finklean sine, utn å mått ha på seg regnjakka/bobblejakka. Dem va så fin at.
Drilljentn gjorde ein fremragende jobb, de var en forholdsvis stor tropp, og hadde øvd flittig, såg det ut som.
Det artigste innslaget, va nok trommedamen. Ein heil gjeng med damer, som hadde starta trommekorps. Dem va kjæmpeflenk. I borgertoget stillt dem opp i strekkagensera, oljebuksa og sydvest. Tamburmajoren va ein godt voksen mann, som og gjorde seg bemerket med sin innsats! (se bilde i fotoalbumen).

Vi benøtta dagen tel å vander rundt på "kjente tomter". Han Stein va her kjæmpemykje da han va litn kørv, så han førrtælt villig vekk om folk og hendelsa. Statua av han Kong Øystein vart også besøkt. Fantastisk utsikt der oppe (bilde i fotoalbum)
Det vart midddag på Prestengbrygga, og ettermiddagskaffe med mykje "mimring" og kaker hos Ulla og Einar.

Telbake i båtn begynt Skippern å "org" med ei antenna, førr å få beire signal fra Wifi. Eg trur han holdt på i 2 tima, med mykje bannskap og edder og galle. Men han mått no derg på smilebåndet, da eg stæmt i: "Ælskling, du e som ei tooooornebusk"! Trur han tok hintet!
Ho Kristina bruk å kaill han førr Mac Sjursen (dott.com). No har han drøge fræm så mykje "dubbeditta", og greier, at han begynn å gjør krav på MINE lagerhylle og oppbevaringslommer. Det bi berre ikkje aktuelt! Kor ska eg da gjør av strekketøyet mitt?
Ps. Eg har ikke fådd tel å strekk på fleire uke, men i går sku eg no gjør et førsøk. Det gjækk berre fint, -hurra! Så no bi det en miks av klirring av strekkepinna og motordur fra han Yanmar på neste "strekk". Haha

Sliten, men fornøyd med dagen, det va vi. Fin avslutning vart det også, med et glass god rødvin før vi "bongla" oss på plass i køya.

I dag, mandag, fikk vi lån Ulla og Einar sin bil, og kjørt inn tel Svolvær. Vi sku kjøp litt blomster, og fær å pynt litt på kjerkegårdn. Nydelig vær i dag også. Vi villa bi ferdig i fuill fart, sånn at vi kuinn kom oss videre. Vi fikk gjort det vi sku, så no e vi klar førr å fortsætt.
No sett vi på Prestengbrygga og kos oss med litt kaffe, mens eg glør ferdig dagens "innlegg" på heimesia.

Vi går no litt vestover, og opp Gimsøystraumen. Vi tar foreløpig sekte på Melbu, men det e jo ikkje sekkert vi går heilt frem i dag. Hvis vi finn oss ei fin lita bukt, så ha det no vøre koselig å fesk seg ein sei eller to og "anker". Må sei som ho Cathrine bruk å sei: "Vi tar det som det kjæm".
Ship o'hoy!

Mandag 18.05.-15

 

Vi starta fra Lovund i går kveld i 7-tia. Når vi kom utpå, så "jumpa" det mykje. Vi hadd sjøen og bølgan rett imot, og sto smått stille i bølgedalan. Det vart nån skikkelige "skraill" i båtn innimellom, og det va berre så det resta i riggen. Akkurat då lura eg på ke i aill verdn det va vi ha begjedd oss ut på. Eg såg lænselsfullt bortover mot Matskjærfjordn og Stigen, men sa ikkje et ord høgt.
Litt længer fræm, sku vi ender kurs, og håpa da at det sku bi likar. Men det ska du berre ikkje tru! Vindn dreia med landet, så her va det berre å bit ihop tennern. Eg e no litt "fisn" og redd førr den her armen som eg braut av før to-tre veke sian. Steike ta eg e gla førr aill de der håndtakan som e sætt opp overalt. Ha det ikkje vøre førr dem, så ha det vøre kjæmpeskummelt å bevæg seg under dekk.

Ætter enno ei stund kursa vi mot Nesøya, førr å kom litt i sjul, sånn at vi fikk laga oss litt mat. Vi va no faktisk vørtn både kald og sultn.
Deretter gikk vi ut i havet litt nord førr Myken (Valvær), og no seila vi Vestfjorden på langs. Det vart ein lang seanse, som tok både natta og heile neste dag.
Skippertn tok nattevakta, og eg gikk å la meg i salongen. Det gikk ikkje lange stunda, før eg mått opp igjæn. Eg kjent at eg begynt å bi sjøsjuk, så det va berre å peis i seg ein sjøsjuktablætt. Skippertn fikk seg og ein, "just in case". Søvna ætterkvært, og overtok vakta i 7-tia næste morra.
Været va fint, og vi motorseila. Han plystre førr en fin natur vi har! Det va fantastisk, med det mørkeblå havet, og sola som skint på snødekte fjell (se bilde i fotoalbumen).

Det vart litt minner vind utover formiddagen. Skippertn vart i kjæmpehumør, og jubla over at han kuinn sjå Vågakailln! Det va fint å sett i cockpitn og berre nyt dagen.
Plutselig hørt eg nå "kattjammer" fra salongen. Det va Skippertn som ula og søngt i lag med ho Kirsti Sparbo "å, eg veit meg et land, langt der oppe mot nord"! E det mulig?!! De der to sangstjernen va ikkje heilt i samme toneleie, så å sei at det va vakkert, va no ein overdrivels. Men no va no sangen snart ferdig, så da vart det nok stillt. Nei, der tok eg gangele feil. Det vart "ekstranummer" i cocpitn, og plutselig va det ikkje ein einaste måse å sjå, haha! Jaja, han har no godt humør den der Skippertn, det ska han ha.

Ho Datti rengt. Dem va i Troillfjordn, og ho fikk et innfall og villa reng "troillkjærringa", sa ho. Ska tru ke ho meint med det?! Det va no bra dem fikk finver, når dem va på "ekspedisjon".

Vi hadd håpa å kom fræm tel Kabelvåg i løpet av kvelden, og det klara vi. Vi va førtøyd atme Prestengbrygga klokka 20.15, og eg ska lov deg at ankerdrammen va go! No bi det 17. mai-feiring i Kabelvåg, (spesielt) tel stor glede førr Skippertn.

Da gjenstår det berre å ønsk dokk aill tel løkke med dagen i morra, og ha no ei flott feiring av Norges nasjonaldag.
HIPP, HIPP, HURRRAAAAAA!!!

LØRDAG 16.05.-15

HURRA FØRR HO JULIE, SOM E 3 ÅR I DAG! Klæm i fra oss!

No har vi berre lie her på Lovund og venta på at vindn sku ro seg ned, sånn at vi kuinn fær videre.
I dag va vi og gikk oss en tur, va innom butikken å handla nå småtterier og på rorbu-hotellet og tok oss ein kaffekopp, og betalt havneleia. Dem hadd ikkje rekti starta sesongen enno, sa dem, så derførr va det ingen konvolutta i havna førr betaling av havneleia. Jaja, sei no berre eg!
Må førrestn sei at her e lite "fasiliteta" i havna. Hvis du fær hit og har behov førr strøm, så må du va sekker på at du har med deg ei slængledning på MINST 75 meter! Du må heilt oppå land førr å få kobla tel landstrøm, haha!

Vi har no lie tjuka mot kaia i sterk nordavind sian vi kom i går, og fenderan ha vøre heilt ihoptrøska!
Skippern har så mykje susing i øran, at han hør ikkje så mykje tel vindn før den e oppe i stiv kuling! Eg e litt skeptisk, og ser at her e det vektig å følg med (førr "heile" mainnskapet)
No ser vi at vindn ha roa seg ned en god del, og litt seinar sku det bi enno beire, med pittelitt vinddreining også (nord-nordøst). Så no e vi vel egentlig i startgropa igjen. Vi fainn ut at vi sku slapp litt av, så sku vi fyll litt diesel og så trur vi berre at vi tar laust igjen. Kanskje står vi berre på, hvis vindn tellat det, og går heilt opp tel Kabelvåg. I så fall kjæm vi tel å bruk ca et døgn på den etappen. Vi får sjå, når vi kjæm utpå. Det kan jo hend at vi ombestem oss, og heller finn oss ei feskegruinna, dræg oss et par småseia, og lægg oss førr anker i ei lita bukt. Herlig!

Ps. Skippertn har fått forbud mot å "spøl" i kjøleskapet. Det e rart det der. Når han ha vøre der førr å hent nåkka, så e det INGEN TENG som ligg der det opprinnelig låg. Det ser ut som at han ha bruka begge nævan å "spøla villt" neri der! Så når vi kom fra butikken va eg snar å sei at eg kuinn sett inn i kjøleskapet, så kuinn no han berre gjør nåkka ainna, haha.
Ship o'hoy!

15.05.-15

HURRA FØRR HO JULIE, SOM E 3 ÅR I DAG! Klæm i fra oss!

No har vi berre lie her på Lovund og venta på at vindn sku ro seg ned, sånn at vi kuinn fær videre.
I dag va vi og gikk oss en tur, va innom butikken å handla nå småtterier og på rorbu-hotellet og tok oss ein kaffekopp, og betalt havneleia. Dem hadd ikkje rekti starta sesongen enno, sa dem, så derførr va det ingen konvolutta i havna førr betaling av havneleia. Jaja, sei no berre eg!
Må førrestn sei at her e lite "fasiliteta" i havna. Hvis du fær hit og har behov førr strøm, så må du va sekker på at du har med deg ei slængledning på MINST 75 meter! Du må heilt oppå land førr å få kobla tel landstrøm, haha!

Vi har no lie tjuka mot kaia i sterk nordavind sian vi kom i går, og fenderan ha vøre heilt ihoptrøska!
Skippern har så mykje susing i øran, at han hør ikkje så mykje tel vindn før den e oppe i stiv kuling! Eg e litt skeptisk, og ser at her e det vektig å følg med (førr "heile" mainnskapet)
No ser vi at vindn ha roa seg ned en god del, og litt seinar sku det bi enno beire, med pittelitt vinddreining også (nord-nordøst). Så no e vi vel egentlig i startgropa igjen. Vi fainn ut at vi sku slapp litt av, så sku vi fyll litt diesel og så trur vi berre at vi tar laust igjen. Kanskje står vi berre på, hvis vindn tellat det, og går heilt opp tel Kabelvåg. I så fall kjæm vi tel å bruk ca et døgn på den etappen. Vi får sjå, når vi kjæm utpå. Det kan jo hend at vi ombestem oss, og heller finn oss ei feskegruinna, dræg oss et par småseia, og lægg oss førr anker i ei lita bukt. Herlig!

Ps. Skippertn har fått forbud mot å "spøl" i kjøleskapet. Det e rart det der. Når han ha vøre der førr å hent nåkka, så e det INGEN TENG som ligg der det opprinnelig låg. Det ser ut som at han ha bruka begge nævan å "spøla villt" neri der! Så når vi kom fra butikken va eg snar å sei at eg kuinn sett inn i kjøleskapet, så kuinn no han berre gjør nåkka ainna, haha.
Ship o'hoy!

14.05.-15

No lur du vel fælt på korhen vi ska den her gangen? Tel å begynn med, va det Skippern som va mæst gira på ein seiltur igjen. Eg hadd leksom ikkje smausn på nå lang tur, og førtevalget villa i så fall ikkje bi nordigjønna. Kroppen min spæll leksom ikkje på lag, og eg veit at det å frys gjør at vi bi uenig, kroppen min og eg. Men mainn min e ein luring. Har prata varmt om båtbygging i gammel tid, om bæstefar sin båt som står på Nordkappmuseet og fine opplevelsa på seiltur. Så smått om senn begynt eg no å få trua på at vi kuinn få ein fin tur. Vi har jo fleire varmekilda ombord, og varme klea har vi meir enn nok av. Så ætterkvært som tia gjekk, vart vi enig om at vi sku ta den her turen (han e go å "argumenter", den her Skippern). Så da va det berre å begynn å forbered seg. Dato førr å start vart sætt tel 15.05. Det e jo vektig å sætte ein dato, eller så bi det lætt å finn på ainner teng, sånn at turn bi utsætt.
Vi e slættes ikkje sekker på ruta, men målet vårres e å nå opp tel Honningsvåg og Nordkappmuseet. Vi har jo sætt av go tid, 2 måna, tel det her prosjektet. Så vi får no håp at vindn ska den samme veien som vi i den her tia, i alle fall førr det meste av turen.

Eg har løst tel å førtæll litt om histora som ligg tel grunn førr den her seilturen:

I si tid bygd min bæstefar, Anders Nermark, færinga og tre-roms nordlandsbåta. Den første båtn vart bygd på 1920- tallet, og den siste i 1974. Da va han bæstefar vørtn pensjonist. Båtan vart bygd i skøte i Nermarka i Bjerkadalen. Tømmeret vart henta i skogen vinterstid, og vart frakta tel saga med hest. Det va litt av ein jobb, og mykje slit, før sjølvebåtbygginga kuinn begynn.

To porta i bak-kant av skøte vart åpna, førr å få plass tel båtbygginga. Ho tante Bjørg kuinn førtæll at ho syns det va kjæmpeartig å få vær med han "far" i skøte, når han holdt båtbygging. Spesielt arti va det å få hold hammern "i mot", når det vart klenka. Hennes hammer, på innsia av skroget, "hoppa", og det kjeta i nævan. Naglan vart avkleppt med tang, og de her bitan fikk ho lov å behold. Dem vart sanka ihop og oppbevart i ei fyrstikkeska.
Båtan fekk et ovalt brennstempel på ei toft, og eg mein å husk at det vart førtællt at det også va et stempel i baugen.

Når båtn va ferdig, vart den frakta med hest, og solgt tel gamle Presteng på Hemnesberget. På den tia va det ikkje vanlig at dem fikk betaling førr båtn, før den va solgt videre. Ein gang han bæstefar va å levert ein av båtan han hadd laga, så spurt han om det va mulig å få et forskudd på 50 øre. Han sku så gjerne ha fått seg ein kaffekopp og nåkka å "bit i", før retur med hesten tel Bjerkadalen. Det her falt ikkje i "go jord", og vart tvert avslått!

Presteng frakta, førr det meste, de her båtan opp tel Kabelvåg. Der ligg Prestengbrygga, og på torget der vart båtan "utstillt" førr salg. I dag e det lagt stein, i formasjon som skroget på ein båt, på torget der. Det her indiker båtsalget som foregikk der i gammel tid.
Den første båtn som han bæstefar sælgt, fikk han 35 krona førr, men det va inklusive åra og auskar! Men mot krigen auka betalinga tel 65 krona. Det va jo næstn ei dobbling, og det va ei go "lønn", som kom godt med i "trange tider".

Ein av båtan, bygd han bæstefar i 1938. Det va ein tre- roms Nordlandsbåt, rigga førr sneseil. Den her båtn i utstillt på Nordkappmuseet , og han bæstefar reist oppover førr å sjå den, i ein alder av 101 år! Eg har føinne ut at akkurat den her båtn hadd minst to eiera. Den eine eiern heit Herman Nicolaisen og bodd på Trollholmen. Han brukt båtn tel feske i Skipsfjorden heilt tel på 1960-tallet. Herman va enslig og barnlaus, og det har ikkje lykkes å komme i kontakt med nån av hans etterkommera/familie.

Men, denne Herman solgte båten videre i 1969. Kjøper var los Arne Olsen. Det har lykkes å kom i kontakt med hans datter. Ho kuinn førtell at båtn visstnok opprinnelig vart kjøpt i Kabelvåg, men at dem kjøpt den av Herman Nicolaisen. Familien hennes brukt båtn tel å seil på hytta, samt at farn hennes seila mye på rekreasjon. Arne Olsen døpt båtn førr "Sorgenfri", og hadd den tel på 1980-tallet. Han og kona ønska da at "Sorgenfri" sku utstilles på Nordkappmuseet, og sånn vart det.

Eg har og løst tel å sjå den her båtn, i verkeligheita, så det e no leksom grunnlaget førr at Honningsvåg vart målet førr den her seilasen.

14.05-15. NO SLÆPP VI TAMPAN.
No har vi studert aille slags vermeldinge, og det e meldt berre nordavind, -mykje nordavind! Det va jo ikkje akkurat ver førr å seil nordover i, vi ha jo håpa at vi sku få ein fin start på turn vårres. Vi hadd sætt dato tel 15.05., da sku vi vær underveis. Men no va det jo sånn at vi va klar, vi hadd løst tel å start, -i dag!

Vi fainn ut at vi kuinn jo ta ein litn avstekker vestover. Tel Lovund. Han Stein har ein sønn, han Christer, som arbeid der. Det ha jo vøre arti å treff han før vi seila nordigjønna. Sånn vart det.
Vi slapp tampan på Stigen i morrest, eg trur det va i 9-tia. Det va nestn ikkje nå vind, så det vart motor det første støkke. Men ætterkvært auka det på, og vi fikk opp forseilet. Det vart litt mykje seil, ættersom vindn berre vart sterker. Så her va det berre å rull inn nåkka duk. Vi va oppe i over 7 knop, og det e ikkje verst tel Paquita å vær. Fin seilas va det, men eg e glad førr at vi starta når vi gjord det. Det har blåst mykje sian vi kom i havn, men vi ha fyra i ovn og har det både varmt og koselig. Så da må det berre ul i riggen. Vi ligg godt førtøyd, og fær ingen stan før vindn har endra retning, og vi kan sett kursn rett vei.

Det vart ei koselig stund i lag med han Christer. Vi kosa oss i båtn, og va å kikka der han bor. Litt seinar vart det ein beire middag på rorbuhotellet, med Irich coffee tel dessert. Nydelig, både det eine og det ainner.
No sett vi berre å kos oss i båtn. Bi spennanes å sjå om vi kjæm oss videre utpå ættermiddagen i morra. Hadd jo vøre trivelig om vi kuinn ha feira 17. mai i Kabelvåg, der Skippern har "trødd sine barnesko". Vi får se!