Her e mykje å gjør

Paquita har jo vøre på lang tur før, så mykje av utstyret e jo på plass allerede. Vi har et anker vi e kjæmpeførnøgd med, go varme ombord (fleire varmekilda), seilan e brukbar, vindgenerator og solcellepanel.
Autopilot, vindror og Ais (sender og mottaker) e også teng vi har ombord, så vi e no egentlig i utgangspunktet godt forberedt.

Tel tross førr det her, så va det mykje å ta fatt i, når det no sku klargjøres tel ny seilas. Han Taylor, trengt sårt ei "renovering". Handyman min vessta råd førr det, og skrudd ovn laus og tok den med på land. På verkstedet i kjellern på Stigen, fikk den sårt teltrengt pleie. Den vart "gnikka og gnudd" på i mange daga. Den vart så fin at man kuinn speil seg i han. Man sku ikkje tru at det va samme ovn! Blussan fikk seg og ei overhaling, vart heilt supert!
No har eg fått beskjed om at "vidundermiddelet" førr å hold ovn fin, e kommen ombord. Så no bi det vesst min jobb å vedlikehold den her ovn. Aj, aj, Capt'n!

Sånn såg ovn ombord ut, før den vart "restaurert".
Ætter mykje gnekking og gnuing, vart den guille go!

Meininga va å sy ny sprayhood, ættersom den som vi har e dårlig å "lækk". Men førr å reduser litt på arbeidsmengdn, fainn ut at det va greit å berre lag et trækk med påsatte malje. Så kuinn vi berre lægg det over sprayhoodn og bett den fast, når det regna. Eg må berre sei at det der va ikkje bærre, bærre. Det der trækket vart sydd på ein gammel Husquarna - maskin, med STÆRK tråd og børrbruket av nåle va "over budsjett", førr å sei det sånn. Du sku ha hørt de kraftsalven, fra Skippern, som vart senda NED tel "varmere strøk. Eg ska lov deg at der va et vokabular, som ikkje egn seg på trøkk!
Men tel tross førr de her utfordringen, så vart det også sydd et trekk tel "garderobeavdelinga". Det her trekket sku festes på langs, nede ved dørken. På den måtn slæpp vi at teng "raus" utover dørken, når båtn lægg seg over.


Det vart installert nytt vindinstrument ombord. I og med at vi har et solcellepanel over styreposisjon, va det ikkje så enkelt å bøy haue så langt bakover førr å følg med på vindeksn, bakom den der installasjon. Slættes ikkje når det e haggelvær!
Å kuinn læs av det der vindinstrumentet i cockpitn, vart heilt supert.

Paquita trengt seg et slippsett, førr å bi bunnsmurt. Så da vart det ein tur tel Nesna førr å få det gjort. Ho vart så fin at.....
No vist det seg at det også va kommen vainn i gearolja, så det vart litt meir arbeid på slippen, enn beregna.

Ho vart så fin at......

Ombord va det nåkka "slitasje", i form av hylle som ikkje heilt hang fast der dem sku. Det her vart også fiksa.
Vi merka at det vart nåkka kondens på innsia av skroget. Den her kondensn la seg i dørken på forpiggen. Handyman min heiv seg rundt i "verkstedet sitt", og laga et trallverk som han la der fremme. Det vart kjæmpejæft, no slæpp vi å bi blaut på "tottisan".

Skippertn syr trekk førr å heng opp, sånn at ikkje det som ligg i skipperkøya ska havn på dørken. Lurt med lomme, førr oppbevaring av "teng og tang".
Trallverk tel dørken i forpiggen.

Skippern fainn ut at vi sku ta spinnakkern på land. Han har erfart at det e fint å seil (i medvind) med to forseil som e spridd. Det gjer mykje meir kontroll og revinga (redusering av seilan) bi enkler.

No e det sånn at NK'en har fått utdelt nån cm førr lite, med tanke på høgda, - selvfølgelig. Det va litt vanskelig å sjå over sprayhoodn. Det e ikkje å anbefal å stå å "spjægel", oppå cockpit - benkan i urolig sjø. Ætterkvært såg Skippern at der der va ei utfordring. Han løyst det der problemet med å snekker ein litn "platt". Når det kom tel støkket, så vist det seg at det her va ein multifunksjonell sak. Når vi snur den der "plattn" opp-ned, så funger den utmerket tel sløyebenk.
Bak roret på Paquita, e det ein settebenk. Sløyebenken kan legges opp den, og det bi da flott telrettelagt førr sløying av fesk. Sløyebenen e laga med "karma" og har fått påsatt ein kort slangestuss, sånn at feskblod renn på utsia av båtn, og ikkje på dørken.

Dassn ombord, va "eldgammel" og av typen Blake. Den lakk alle veier, og NK'en gav uttrøkk førr messnøye på det her området. Problemet va ikkje meir enn just lufta, førr Skippern heiv seg på telefon og bestillt nytt dass. Eg ska lur på om han vart redd førr at " mainnskapet sku mønster av, før seilasn va skikkelig påbegynt? Vi håpa at den her ny-dassn sku bi levert på Nesna, men den dukke ikkje opp. Tel slutt vart det sånn at Skippern mått kjør tel Sandnessjøen å hent den, førr å,få den montert før vi sku start. Det vart mykje arbeid med det her også. Først sku den gamle dassn ut, før den nye kuinn sættes inn. Og det vart fleire utfordringe underveis. Ska ikkje gå i detalja her, men kan nevn kalk i slangan og dasspapir som sætt seg fast! Eg e ganske imponert over Skippen's telegnelse av vokabular. Førr å sei det sånn,- det enæppe lært på søndagsskola!

No sei vi oss rimelig førnøgd med det meste av forberedelsa. Det som no gjensto, va berre å få ombord proviant, klea og ainna "nødvendigheita".
Det e jo sånn, at på den her turen e det ikkje langt imellom havne og butikka, så det bi litt ainnerledes enn på vårres forrige tur!