Reisedagbok

SOPERS HOLE - KEY BAY

Ja, ja, så endra vi planan atter ein gang. Vi tar turn tel Bath seinar. No vart det tel Soper Hole, har du hørt førr et navn på ein plass! Vi la oss inntel ein båt som heita "Dawn Trader". Den her båtn va det ein trivelig kar, som heita Peter, som eid. Han Peter kom fra Polen, men bodd litt i båtn (som han hold på å restaurer) og litt i Italia. På kveiln laga vi feskepakke, og invitert han på middag. Nåkka han sætt stor pris på.
Næste dag tok vi ein taxi tel Nanny Key, kor det sku finnes ein bra båtbutikk. Det va no nåkka "småtteri" skippertn trængt. Som vanlig kom vi telbake med meir enn det som sto på lista, og med ei pengbok som va litt meir skraintn enn vi hadd tenkt. Det e no ikkje så greit, når dem har så mykje fine greier å sælg!
Vi låg jo enno i Sopers Hole (fysj førr et navn). Rett atme der vi låg med båtn va det ei pittelitn kanal, kor vi kuinn gå oppover med dingyen. Den her lille renna vart straks døpt tel "endtarmen", og du skjønn vel kofførr?! Masse fantastisk fine småfeska oppigjønna der. Vi såg tel og med nån Barracuda som va vel halvmetern. Det va spennanes da vi sku uinner brua, der det va ei lita renna med vainn, og mykje straum. Men, det gjækk berre bra. Restn av dagen vart det berre bolsing. Ho tante Berit i Bjerkadaln ha bursdag den her dagen, og på kveldn gjækk vi på resturangen "Pussers" og feira ho med god mat og ei flaska vin.
Dagen ætter va vi på land og handla litt "ferskvara", før vi sa ha det tel han Peter og slapp tampan. Kursn vart sætt mot Norman Island og deretter Peter Island. Rett sør og sørvest førr Soper Hole ligg to øye, St. John og St. Thomas. De her to øyen e Amerikansk. Vi har ikkje visum, så dit kuinn vi ikkje fær. Grensa tel Amerikansk land låg medt uti fjordn, så skippertn va nøye med at vi ikkje sku kom inn på feil territorium. Her va det å hold tunga rætt i muinn og styr stødig. Vi gikk rundt Norman Island, og såg fleire fine strender. Men, det va så mykje båta der at vi berre fortsætt.
Vi fainn ei lita bukt inni Money Bay, kor vi slapp ankeret og tok dingyen inn tel land. Fantastisk klart vatn her, som innbydd tel bading og fin opplevelse i strandkantn! Det va heilt kvitt i fjæra av koralla som hadd vørte skjølla på land. Mått berre plokk nån småe, som eg ska lag ein litn "collage" av. Skippertn vart nåkka bleik i ansektsfjæse da eg begynt å plokk. Eg mått berre berolig han med at det her va berre småtteri, små koralla, - spesielt i forhold tel vækta på de der 15 metran med kjætting som han dremsa ombord her om dagen! Haha.
Så gjækk turn videre tel Kay Bay, kor vi slapp ankeret førr natta. Snuppertn tok seg ein tur på land førr å film litt, mens eg forberedt middagen. Den her dagen va det filet av "snapper" som sto på menyen. Med raspa gulerøtter, poteta og rømme, mått vel det gjør susn. Men vi må berre innrøm at vi gler oss tel småseien på Stigen, den e jo berre kjæmpego!
Åsså gler vi oss masse tel å træff familie og vænna, og få vis dem film i fra den her fantastiske turn vårres! Skippertn ha jobba mykje med å rediger film, og lag CD plate tel å vis fram heime.
Næste dag tok vi joilla, og for på land ein tur. Det vart ein kjæmpefin opplevels, og mykje fine bilda. Vi fann ei grotta som vainnet hadd grøve ut. Kvær gang ein bølge slo inn der, vart det ei kjæmpefontena og et "builler" utn like. Knailltøfft! Vi gjækk oss ein tur inni skogen også, sjøl om eg e dødsns redd førr slanga! Det va fuill fokus, i fall vi sku træff på de der karan. Vi fækk aue på ein rar utvekst i mellom greinen på et tre. Minna kanskje litt om de der "rikulan" som vi kan finn heime, men den her va kjæmpestor og va av et ainna "materiale".Her va og nån tre som va enorm (bilde kjæm i fotoalbumen). Uinner de her trean låg det tusenvis av de som vi heime kall førr "bobbelurkrabba", i førskjellige størrelsa. Kor rart at dem hadd krøpe dit opp, det va jo et støkke fra vainnet.
Plutselig va det nån kvesta som knakk, og eg vart kjæmperedd! Men det va berre to rådyr (eller nå som legna på dem), som hadd hørt oss og vart skræmt. Eg trur faktisk at dem vart enno meir redd enn meg. Haha.
Stranda i den her bukta va dekt av milliona av koralla, som va vaska på land. Det va heilt kvitt utav de her overalt, og det va ikkje nå tynnt lag, det va minst ein meter tjukt, kanskje enno meir. Når du gikk på dem, så hørtes det ut som at du gikk på glass.
Vi regna med at vi sku finn oss ein ny plass i løpet av dagen, men hadd ikkje heilt bestæmt korhæn. Alt e jo ganske nært i det her områder. Det e førsåvidt heilt herlig, med tanke på å "lad opp" tel nordoverturn over Atlantern som e laaaaang! SHIP O'HOY!