Reisedagbok

MOT BRITISH VIRGIN ISLAND

Vi hadd nån fine daga på Barbuda, og ønsk oss gjerne telbake dit. Både Clifford og Jalla, som dreiv plassn der, va persona som vi sætt stor pris på å møt. Vi hadd løst tel å gjør "nåkka" førr å vis han Clifford at vi ha søtte stor pris på den opplevelsn han ga oss da vi va på hummerfarmen. Han skippertn lura på om ikkje eg kuinn bak en loff, som vi kuinn gje han. Loff vart det, og skippertn tok loffen, leverpostei og svolværposteien uinner armen og hoppa i joilla, førr å gje han Clifford det her. Næste dag takka han så mykje før loffen, og førtælt at han og ein kompis hadd søtte på stranda og kosa seg. Dem hadd ete opp heile loffen, og lura på om det ikkje va mulig at eg kuinn start opp med et bakeri der i Low Bay?Det verka som om dem hadd tillit tel oss også. Da han Jalla sku over lagunen førr å hent nån gjesta, ga han beskjed om at vi mått berre gå i kjøleskapet på kjøkkenet i resturangen førr å hent oss meir øl, hvis vi villa. Og kanskje eg kuinn ta meg av eventuellt salg, hvis det kom nån gjesta mens han va borte? Ja, sånn va det at eg havna bak bardisken, førr å selg øl tel ein svensk familie som kom innom!
Vi tok farvæl med de her to karan, og sku ta joilla ut tel Paquita, førr å fortsætt nord- vestover, mot øya Jost Von Dyke på British virgin island. Det va kjæmpestore dønninge inn mot stranda. Vi bomma "litt" på timinga, joilla vart halvfuill av vatn og vi vart søkkblaut begge to,haha!
Vi regna med å bruk ca et og et halvt døgn oppover, og det vist seg å stæm bra. Vi ankra rætt rundt "nøva", ætter å ha gått oppigjønna Virgin sound. Øya heita Guana Island. Klokka va to på natta, vi va trøtt og slapp ankeret der i bukta. Vi stupt rætt i køya, og eg førr min del søvna som ein klægg. Kun nån få sandflue hadd vøre på besøk i løpet av natta, og hadd lagt igjen "visittkort" i form av nån små stekk.
Neste morra spist vi frokost, og fortsætt mot Jost Van Dyke island, kor vi sku møt Amerikaneran. I den bukta vi hadd avtalt å møtes, White Bay, va det fullt av båta og mykje svell, så vi for tel bukta ved sia av og slapp ankeret der. Her heita det Great Harbour. Dem vi sku træff, kom ikkje før neste dag, så vi va no berre gla førr å få "henta oss inn litt" før vi sku møt dem.
Utpå dagen neste dag tok vi joilla og kjørt bort tel White Bay, førr å sjå om Craig og Amy va kommen. Vi hadd ikkje fått kontakt med dem på fleire daga, så eg va no spent på om dem va der. Vi kjørt rundt å leita etter båtn demmers, som sku heita "FlyBye". Vi såg at det låg ein katamaran der med norsk flagg. Dem mått vi fær å snakk med ætterpå. Vi fainn ikkje "FlyBye", så vi regna med at dem ikkje va kommen enno. Men, vi kuinn jo fær å hæls på norskan som låg der. Da vi kom bort tel båtn med det store norske flagget, vist det seg at det her va båtn vi leita ætter! Vi flira godt, det norske flagget va ti gang så stort som det amerikanske og det tyske ( som representert restn av crewet). Joilla va borte, så da tenkt vi at dem sekkert va på land. Vi kjørt inn tel land, og drog joilla opp. Så sto vi no der å klødd oss i haue, og lura på korsn vi sku finn de her folkan. Vi hadd jo aldri møtt dem før, så her va jo ikkje berre å leit ætter kjente fjæs. Rett bortførr oss sto tre støkka og prata. Skippertn strena bort tel dem, og lura på om dem vessta kor vi kuinn sjå ætter mainnskapet på "FlyBye"? Jo, det vissta dem, førr dem va faktisk mainnskap ombord! Snakk om flaks! Av aille de folkan som va på stranda, traff vi på første førsøk!
Dem hadd kommen dit tidligar på formiddagen. Amy og Craig hadd meir crew ombord, 7 støkka, og det va trivelig å træff dem. Vi "were hanging out at the beach", som dem sa, 2 - 3 tima i lag med dem før vi tok joilla telbake. Vi villa helst vær telbake i båtn igjæn før det vart mørkt. Det va jo enno tidlig kveill, så vi bestæmt oss førr å ta ein tur på land. Det vart ein trivelig kveill, med gin/tonic, dansing og mykje fliring!
Vi hadd løst å sjå oss omkreng, så vi fainn ut at vi berre sku start opp, førr å utforsk området. Vi va næstn i startgropa, da det kom nån i ei joilla og ropa tel oss. Dem førtælt at dem hadd ein leiebåt, og sku lever den telbake næste dag. No va det sånn at dem hadd kjæmpemye proviant igjæn, og dem va på leit ætter nån langturseilera som kanskje villa overta nåkka av det her? Vi takka ja tel det, og lura på ka dem sku ha i betaling? Nei, dem sku ikkje ha nåkka betaling, dem va berre glad tel, hvis vi villa hjølp dem å bi kvitt nåkka. Dem sku gå videre om kort tid, så hvis vi hadd anledning å kom ombord å hent nåkka, så hadd det vøre fint. Herremin førr et matvarelager! Dem hadd vesst proviantert førr fleire veke ( båtn hadd dem leid førr ei uka). Vi mått vær snill å ta alt vi villa ha, førr dem kuinn ikkje ta nåkka med seg på flyet heim tel USA uansett. Vårres lager vart kraftig oppgradert. 5 fl brennevin, 4 fl vin, 1 fl champagne, 3 brett brus/iste, 40 gallons vattn, over 1 kg roastbiff, like mykje skinka, grønnsaker, div. osta, hermetikk og ainner tørrvara i lange bana. Da vi hadd førsynt oss grovt, va både kjøleskap, fryser og tørrvarelager enno halvfullt av vara. Det her vart jo som julaftn førr oss! Vi takka så hjertns førr ailt det vi hadd fått, og va spent på om vi hadd lagerplass førr ailt! Barskap, hermetikkavdeling, grønnsakrom og kjøleskap va stappfuillt. Brus/iste, vainn og vin vart surra fast uinner bordet, så her va ikkje meir lagerplass å oppdriv. No vist det seg at nåkka tørrvara berre mått få vær lagra i ei eska inntel videre, men det fikk så vær. Så no kain vi berre fråts i alskens gosaker. Goe tanka går tel vårres velgjørera!
Svett ætter jobben med å få aillt på plass, starta vi opp og gikk rett over "fjordn", med saaaakte fart og fikk sjå fine strender, surfera, hotellanlægg og puba langs land. Han skippertn hadd ein gang i tia vøre i det her området, og ha snakka om ein bar som heita "Bomba Shack". Den her plassn hadd han løst å vis meg, hvis han kuinn finn den. Eg satt og såg i kikkertn, da eg oppdaga et failleferdig klattverk av nåkka som kuinn legn på ein bar. Det minna om sånner hytte som ongan bruk å bygg oppi trean heime. Eg gav skippertn kikkertn, og lura på om det her va plassn? Ja, det va det faktisk. Det va store dønninge innmed land, så vi regna med at om vi slapp anker der, så va det ikkje sekkert at vi kom oss på land med joilla. Løysninga vart at vi gikk tel Cane Garden Bay, som ligg berre et lite støkke uinna, og tok ein taxi derfra tel Bomba Shach. Herremin førr ein plass. Det va det folk som hadd skreve på aille plankan, som det her va bygd av, det hang truse, bh'a, sko og alskens greier oppunder taket. Det her e egentlig ubeskrivelig, det må oppleves! (Vi lægg ut bilda herfra, så kan du sjå ka vi snakk om). Ska tru å fått opplev den her plassn på kveldstid, når det e tjokfullt av folk. Ho dama som sto i disken, sa at vi mått kom telbake på søndagskveldn. Da va det levanes musikk og kjæmpestemning. Hvis vi enno e her da, så trur eg at vi må ta turn dit ein gang tel!
No tenkt vi å ta oss ein tur på land, sånn at vi får sjækka værmelding og e-post. Åsså får vi jo lagt ut det her på heimesia, sånn at du får ta del i nåkka av de fine opplevelsan vårres.
Ha ei fortsatt fin hælg!