Reisedagbok

FINE DAGA.

I går va vi altså å såg på hummer-farmen i lag med han Clifford. Rett uttaførr brygga, berre to minutters båttur uinna, låg altså den der farmen. Vi hadd på oss badeklea og va utstyrt med snorkel og dukkermaske, klar førr eventyr. No va det berre å hopp i vannet. Dessverre førr meg, va det nåkka bølga. Eg vart redd, og mått berre klatter ombord i båtn igjæn, fikk berre så vidt sett på buinn. Jaja, han snuppertn va desto tøffar, han fikk med seg alt som va, og avla fuill "rapport" ætterpå.
På buinn låg det ein gammel båt opp-ned, og oppå den nåkka bølgeblækkplate. Da han Clifford dukka ned og løfta litt på de der platn, så "krala" det med hummer der. Det va leksom laga tel der, sånn at dem sku ha ein plass å gjøm seg, og såg ut tel å stortrives. Clifford førtællt at no veid hummeran ca et halvt pund, men når dem hadd vøkse og feita seg opp tel ca ett og et halvt pund, så vandra dem ut i mot åpninga på lagunen, og fortsætt livet ute "storhavet". Hvis det ikkje va nån som fanga dem, da.
Eg såg at hummeran hadd førskjellig farge uinner "stjærtn", og spurt om det va hoe og hainne? Neida, førskjelln på ho og hainn, va at hoa har ei ekstra klo på den eine fotn. Den der kloa bruka ho tel å "fli nerpartn" sin med, sekkert førr gjør seg attraktiv førr hainnen.
Førr å fang de her hummeran, bruka han Clifford ei stang med ei slags "snara" på. Den her snara tredd han over bakenden på hummern, og stramma tel. Dæsken ta førr ein teknikk han hadd, og kor raskt han henta opp fangstn, eg va heilt imponert! Åsså må eg jo berre beuinner at han klara å hold pustn så længe. Ikkje hadd han nåkka problem med å kom seg ned tel buinn heller. På 8-10 minutta, så hadd han henta opp 15-16 hummera. Dæsken kor han henta opp, han sku sekkert ha hummerparty på kveiln, tenkt eg. Han "skaut" og ei fesk han kalla "snapper", med ein slags harpunlegnanes sak. Skinnet på den der snappern legna på uern, som vi har heime. Men beinan, finnan og konsistensn på feskekjøttet minna om torsk. Spennanes!
Ætter ei stund kjørt vi på land. Han Clifford invitert oss på hummer, og det kuinn vi jo selvfølgelig ikkje sei nei takk tel. Boplassn hannes va ei lita hytta kor han søv i, og aill matlaging foregjækk på bålet ute. Der va ikkje snakk om nåkka fancye greier som komfyr og kjøleskap! Han ordna og styra. Fyra opp i grua og koka vainn som han slapp hummeran neri. Ætter ei stund vart dem tatt opp, og så delt han dem på langs. Ætterpå hadd han på kvitløkssmør og la dem tel grilling et øyeblekk. Herremin ke godt det va! Vi rætt og slætt fråtsa i nåkka av det beste du kan få av havets delikatessa! Og nåkka færskar enn det her, kuinn det umulig bi! Vi fikk tel og med 6 hummera med oss, da vi sku ombord igjæn!
Tel dessert va det kokkosnøtt, som han hadd plukka sjøl i omegnen. Tenk å ha det sånn. Han Clifford e ein utrulig blid, koselig og likanes fyr. Vi e han kjæmpetakknæmlig, førr at han ga oss mulighetn tel å få den her opplevelsn, vi kjæm nok tel å husk den her dagen i lang tid.
Ætterkvært vart det tid tel å takk førr seg og ta joilla telbake tel Paquita, som låg der utpå og venta på at vi sku kom heim igjæn. Ætter ein dusj, kom vi tel å tenk på at vi kanskje sku ta oss ein tur bortpå resturangen "Lighthouse Bay Resort", vi hadd læst at dem hadd god wifi dekning der. Kanskje kuinn vi få lagt inn nåkka på heimesia samtidig? Vi pakka Ipadan i sekken, og hoppa i joilla. Det va ikkje så længe tel sola gjækk ned, og da vart det fort mørkt, så det va berre å kom seg av gårde. Vi drog joilla på land, og labba bortover tel resturangen i bærrføttern. Eg i sletn tights og ikkje heilt rein tunica, og skippertn i solbleika shorts, flækkat T-skjorta og med håret ståanes aille veian. På veien dit såg vi at dem hadd landingsplass førr helikopter, her va brosteinsbelagt og flisbelagt overalt. På uteresturangen va det dekt på med kvite duka og greier. Vi begynt å an "ugler i mosn", og lura på om det her va rætte plassn førr oss? Vi skula på kværainner, og lura på om vi sku tusk oss telbake tel båtn? Akkurat i det der, fikk vi komtakt med ei som jobba der. Vi spurt om det va mulig å spis middag , og kanskje få benøtt oss av internætt? Dessverre, sku man spis her, så mått man bestill bord dagen i forveien. Jaja, vi kuinn jo ta oss ein Rom-punch og bruk internætt, så kuinn vi kanksje bestill bord tel i morra ætterpå.
Vi strena bort i bar-avdelinga, og fikk teldelt bar-menyen. Eg holdt på å dætt på ræv,
40 US$ førr ein Rompunch! Det e jo ca 240 norske krona, pluss at der kom et tellægg på 20 % (tax). Jaja, Skippertn sætt ut brøstkassa og "reiv i" to stk Rompunch, haha. Berre på pur f....... lura vi på om vi sku bestill fleire, men vi besinna oss.
Eg gjækk førr å sjå ka dem hadd på menyen, i fall vi sku bestill bord tel næste dag. Haha, eg burde ha tenkt meg tel at det her va eksklusivt. Ein ænkel hamburger kosta over 200 krona! Hummer med potet og kokte grønnsaker kosta 125 US$, altså 750 krona!
Åsså vi som hadd fråtsa i hummer tidligar på dagen, at det går an! Nei, det her va ikkje prisa som passa tel vårres pængbok, vi ska jo fortsætt turn vårres, haha!
Vi drakk opp Rompunsjn og puska oss derfra. Væl ombord igjæn vart vi settanes å snakk om den der plassn med de stive prisan. I reklamen vi hadd læst, sto det at dem ønska seilera velkommen. Det kan jo ikkje vær seilera med forholdsvis normalt budsjett, dem tenkt på. Men heller dem med store båta og tjukk pængbok!
Vi kosa oss i båtn utover kveldn med både det eine og det ainner av servering, meir telpassa vårres pængbok, og va storførnøgd med det.
I dag e det søndag, og vi hadd prata om å ta ein ekspedisjon på ainner sia av øya. Men det ha gådd regnbyga heile formiddagen, så det bi nok ikkje nåkka ut av den turn. Vi får sjå om det lysn opp såpass, at vi kan ta oss ein tur inn tel byen ein tur i ættermiddag.
I morra sjækk vi ut herifra, og fær videre nordvestover. Vi har 2-3 daga på oss tel å kom oss tel British Virgin Island, hvis vi ska rækk å træff amerikaneran der oppe, før dem fær heim igjæn.
Ha ei fin kommanes uka, og ta vare på kværainner!