Reisedagbok

KOMMEN TEL PARADIS?

I forrige innlægg sa eg at vi hadd vøre å sett på startn på ein regatta på Antigua. Den der regattaen heita RORC Caribbien 600. Første gang den her regattaen va arrangert, va i 2009. Det seies at det e ein kjæmpe utfordranes seilas. Det ska seiles 600 Nm, og det e 22 "hjørna" på seilingsruta. På kvært av de her "hjørnan" va det seilskifte/seiljusteringe.
Vi kuinn tæll ca 60 båta, som va med i år. Det va fantastisk å sjå, når det va like før start og seilan kom opp.

Onsdag hadd vi bestæmt oss førr å fær videre. Vi hadd alliert oss med dykkera, som vi kuinn ta kontakt med hvis det vist seg at vi satt fast i den der kjættingen som vi frøkta førr.
Spenninga va stor da vi sku kjør opp ankeret. Det gikk berre heilt fint, vi satt ikke fast! Det va berre to store glis å sjå ombord, da vi strena ut av havna. På turn møtt vi 2-3 seilera, som va ferdig med seilasn, RORC, og va på tur inn i havna igjæn.
Vi hadd bestæmt oss førr å sjå vestsia av øya, kanskje fainn vi ein fin ankerplass der? Vi hadd ein flott seilas, og syns vi seila bra. Vi såg nån fine ankerplassa, men tenkt at sian vi hadd så fin "driv", så sku vi fortsætt litt tel. Det va jo enno ei stund før det vart mørkt.
Vi kom oss heilt opp tel St. John, og stila rett inn i havna der førr å finn ein av de der ankerplassan som va avmerka på kartet. Førr ein drittplass! Men, sola va gådd ned, og det villa snart bi mørkt, så vi slapp ankeret i ei bukt innerst i havna.

Næste morra da vi våkna etter ei urolig natt (aktivt natteliv va der no i alle fall), va vi nærmest omringa av Cruiseskip. 5 støkka hadd kommen å lagt tel kai, og vi følt oss temmelig "små" i det der selkapet. Der va steal-band på kaia og maase turista som tok seg ein tur på land. Vi såg at det vart tatt mange bilda av Paquita, og eg tenkt i mitt stille sinn at det va synd eg ikkje hadd fått tatt inn trusn mine, som hang tel tørk på rekka, Haha!
Vi spist frokost, mens vi snakka om næste etappe. Vi følt oss litt "snytt" førr nåkka fin opplevelse i førhold tel fin ankerplass, og endra plan vårres atter en gang. Vi sku allikavel ikkje sjækk ut her i St. John, men gå videre tel Barbuda. Der sku det vær fine ankerplassa.
No va det berre å få opp ankere, og start opp. Men, det va ikkje bærre, bærre. Ankeret satt bom fast, ka farsken va det her førr nåkka? Skippertn drog så hardt ( vi ankra med to anker ætter kværainner), at det hørtes ikkje bærre ufine ord, men også ainner ufine "kroppslyda". Han gav ordre om å gje på litt forover, og da kom vi sakte men sekkert laus. Det vist seg at der va leirgrunn, og ankeret hadd søge seg fast. Fyttigrisn kor det vart utsjåanes utta den der hælsikes leira. Skippertn hadd leira oppætter arma og føtter og ut i fra griseri på shorts og skjorta, sku mainn tru at han hadd vøre i barnehagen og leka seg! Her tegna det tel fuill "vaske-seanse"både av skipper og dekk!

Vi hadd ein flott seilas over dit. Vi seila kryss, med berre ett forseil oppe og holdt 5-6 knops fart. Vi va storførnøgd. Heile veien fra Antigua og tel Barbuda va det berre 30 meter djupt, heilt fantastisk kor førskjellig alt e i førhold tel heime!
Vi kom fram tel Barbuda utpå ættermiddagen. Herremin, førr ein fin plass vi hadd peila oss inn på! Her va azurblått hav og kvit sandstrand så langt du kuinn sjå! Det her e den fineste stranda eg nån gang ha sett! Plassn heita Low Bay, og ligg på vestsia av Barbuda. Stranda her e nestn 2 mil lang, det e nåkka ainna enn stranda på Stigen! Vi berre gleda oss tel bading og snorkling!

På land e det berre ei stripa med fast grunn under føttern, og så ligg det ein lagune innaførr. Den landstripa e så smal, at hvis du har ein lætt gummibåt, så kan du bær den over tel lagunen! Rett på ainner sia av lagunen ligg byen, som heita Codrington. Hvis man ikkje har løst å bær jolla over landstripa, så kan man heller ta ei vanntaxi.

I morrest va det berre å få i seg frokostn, få blåst luft i gummibåtn og kom seg på land førr å utforsk området. Ja, det vil sei, det va ikkje bærre, bærre å sku kom seg på land. Dønningen va ganske stor, og smaill inn mot land med builler og brak. Det her kom tel å bi ei utfordring, og eg såg førr meg et par norske seilera som kom krypanes på land som nån drukna kattunga, hostanes og harkanes!
Men han der skippertn vist nok ein gang at han har kunnskapa, og vessta korsn det her sku foregå. Han "tima" landgangen perfekt, og vi surfa inn på ein bølge, hoppa ut av joilla og drog ho længer opp. Piece of cake, hah! Sku tru at det her va vi vant med. Folk sku berre ha vissta kor adrenalinet herja uinner den der seansen!
Vi spasert over landstripa, og tok vainntaxien over tel byen. Vi bestemt oss fort førr at vi ikkje sku sjækk ut i dag. Det her va et trivelig område, kor vi hadd løst tel å utforsk meir.
Vi avtalt at han skippern på vainntaxien, Clifford, sku ta oss med på safari tel ein "lobster-farm" (hummer) i morra. Vi mått ta med oss ndykkermaska og møt opp i morra, så sku vi få med oss den der opplevelsn! Kuuult!

Etter at vi kom telbake i fra byen, tok vi ein stopp på strandbarn "Outdor-pub", førr ei øl og ein lunch. Den der saken va berre eit skur oppå ein terrasse, men trivelig allikavæl. Mat og drekka vart det og.
Da vi sku sjøsætt gummibåtn igjæn, va vi spent på om vi sku kom oss ut, eller om vi vart skølla på land igjen. Tenk kor flaut det villa vær hvis vi vart settanes i joilla, langt oppå stranda, førr at vi bomma på bølgen, haha! Eg syns eg ser det førr meg. Det gjækk berre godt det der og. Trur vi mått ha vøre heldig med bølgan!
Utpå ættermiddagen vart det joilletur bort tel revet, kor vi fikk studert aill de flotte feskan som svømt der. Fantastisk kor fine farga det va på dem! I aille regnbuens farga. Bi berre meir og meir "fasinert" av den her deln av verdn, og trur ikkje eg bi å protester nå særlig, hvis skippertn foreslår ein legnanes tur i ettertid!
Ætter besøket på revet, tok vi ein tur inn på stranda igjæn, sånn at vi fikk bada litt meir, før vi for telbake tel båtn førr ein dusj og kos ombord. Nok ein fantastisk dag, og vi berre gler oss tel morradagen.
No e det ein brøddeig som venta på å bi baka ut. Du får hør meir om "lobster-farmen" og meir tel i neste innlægg. Ha ei flott hælg!

Ps. Sekretærn min, ho Veronica, har "frihælg", så bilda kjæm ætter hælga.