Reisedagbok

TYRREL BAY, TOBAGO KEYS, BEQUIA

Jaja, folkens, som eg sa tidligar, så kom vi opp på slip på fredag i Tyrrel Bay. Men det vart jo hælg, så det va ikkje nå fræmdrift på arbeidsfrontn den helga. Vi kosa oss allikevæl, snakka med mange trivelige folk og utforska resturangan i området. Rætt ved sia av slipen låg den "gamle" slipen. Der e det to dreftige dame, Daniella og Kate,som har starta resturang i den gamle bygninga. Der hang det trebåt i taket og diverse utstyr, som ha vøre brukt på slipen i gammeldaga, va dandert omkreng i lokalan. Den her resturangen heita naturlig nok "Slipway Restaurant". Her va det mange seilera som droppa innom, og dem servert nydelig mat, spesielt va dem go på feskerætta.
Vi hadd overlatt reperasjon av sprekka i skroget tel han Edwin, som e formann på den der slipen. Heldigvis va den der sprekka lita, mykje minner enn vi først trudd og lættelsn va stor! Han Edwin jobba med båtn innimellom mange ainner arbeidsoppgava. Det va, blandt ainna, berre han som kuinn kjør slipvogna og mange båta som sku opp og ned av slipen. Han hadd det hektisk om dagan, stadig va det folk som masa på han om alt mulig.
Vi tok buinnsmøringa sjøl. Dem kuinn ikkje skaff kvit bunnsmøring, som vi hadd bruka før, så valget va blå eller rød. Vi gikk før den røde, men eg holdt på å få sjokk, da vi sku begynn å bunnsmør! DET VA ROSA! Herremin, sku vi verkelig smør på den her gærnskapen? Skippertn meint at fargen va fin. Han va heilt sekker på at ho Cathrine (som e gla så i rosa) og ha villa syns fargen va fin. Eg sto no der å spekulert på saken, mens skippertn rørt i spanna. "Sjå berre her, snupperta, ser du at fargen ha endra seg og vørtn mørker?", sa han. Skippertn meint at det sekkert vart nåkka ainna når den kom på og tørka. Jaja, vi mått no berre sætt i gang. Jauda, fargen endra seg fra rosa tel LILLA (!) når den tørka. Herremin kor lite fin den der fargen va! Men, det va jo ein del folk som kom bort å snakka med oss når vi holdt på å smør på, og eg e heilt sekker på at det va på grunn av den der "spesielle" fargen!
Vi vart mykje plaga med mygg og flue når vi låg på land med Paquita. Vi va så oppetn og opphovna rundt anklan, at det såg ut som at låran gikk rett neri skoan. Når snuppertn sku gje meg nåm ømme kjærtegn og stryk litt på meg, sa han at det kjentes ut som eg va "brosteinsbelagt"! Han sa og at det kjentes ut som at eg hadd fem brøstvorte på kvær pupp. Men det va ikkje han imot, førsto eg. Ein kveld sku eg fræm i forpiggen å hent nåkka, men oppdaga fleire mygg der inne. Der va jo ikkje væran! Eg snudd førr å hent myggsprayen, de her sku ikkje få sug blod av oss, dem sku tel "pærsj". Eg spraya rikelig, peisa igjæn døra og tenkt at det der mått jo bi som et gasskammer. Ætter nån minutta gikk eg inn igjen, det va ikkje ei einaste mygg å sjå, og eg plukka opp 15 daue mygg fra tæppe oppå senga! Det her mått jaggumeg vær effektive greier. Vi strena på butikken og kjøpt meir av det der middele (dem vart fri). Og ætter den der episodn e det ikkje berre "utjoe" som ha vøre utsætt, vi ha gådd rundt omkreng, halvdopa vi og! Ein kveld bruka vi opp næstn ein halvliter av det der stoffet, men da trængt vi ikkje nå "sundowner", førr å sei det sånn. Haha.
Førrestn, da vi va å rana den der butikken førr myggspray, syns vi no at vi mått handel nåkka ainna og. Vi fann nåkka rom-punsj, og tenkt at den der kuinn vi jo kjøp. Utpå kveldinga lura skippertn på om vi sku smak på den der rom-punsjn. Vi rigga oss tel i cockpitn med myggspiral, settepute, stearinlys og glass. No sku vi kos oss. Nei, fyttikatta kor stygg den va! Det smaka førferdelig dårlig heimlaga greier. Det her va ikkje nåkka å kos seg med! Den vart gladelig bytta bort i ein Campary......
Vi ser jo at nåkka nånn der kroppslie plaga, det har vi jo. Mageknip og blautsjeta ha det vøre mykje av. Eg e vesstnok kommen i overgangsaldern, ut i fra det kroppen førtell meg. Svettetoktn kuinn eg gjerne ha "sætt på sparekonto" tel eg kjæm heim tel vintern. Men, det må jo berre gå sin gang.
Og skippertn har krona på ei tann. Den der krona datt av, og no va goe råd dyr. Du må ikkje sei det tel nån, men han skippertn e no litt førfengelig. Han villa ikkje gå rundt med berre ein bit av ei tann i muinn. Men han vessta råd. Da han Terje va med ombord, kjøpt han nåkka sterk rom, som va over 80%. Den mått vel kuinn brukes tel å rens med, meint han. Fram med flaska og q-tips tel rensing, og lynlim førr å få tanna festa med! Eg syns no det gjækk mykje av den der romen tel renseprosessn, men, men. Tanna kom på, og enno sett ho, så det der va ikkje så værst ein ide. No går skippertn rundt og glis igjæn, lykkelig over at tainna e på plass!
Torsdagen va båtn klar, og vi kom oss ut på vainnet igjæn. Vi mera med ein gang at det vart minner mygg og flue, herlig! Det hadd nok sammenheng med at det vart meir luftig utpå vainnet.
På fredagen starta vi oppover mot Tobago Keys. Først mått vi innom på ainner sia av øya, tel Hilsborough førr utsjækking. Derætter sætt vi kursen over fjorden, mot Clifton på Union Island, førr å sjækk inn igjæn, i et ainna land. Det va berre et lite "hønskræv" bort tel flyplassn der toll og immigration holdt tel, men allikevæl langt nok tel at vi førtjent en øl på telbaketurn.
Vi kom tel Tobago Keys utpå ættermiddagen, og kosa oss ombord. Det der va et spesielt område, og man mått følg nøye med i kartet førr ikkje å gå seg opp på et rev. Vannet va krystallklart, det va fantastisk kvit, fin sandbunn kun en meter under kjølen. Det va fine strender på øyen rundt omkreng og bølgan braut over revan. Store skilpadde for å svømt i vainnet, arti å sjå!
Næste dag starta vi videre nordover, no sku vi ta oss nån daga på Bequia. Det va ganske mykje vind, ca 10-12 m/s, og vi sætt kutterseil og storseil med to rev. Vi sku no seil ca 25 nm opp tel Bequia. Farta låg på ca 6 knop. Ættersom vi seila kryss, vart det mykje "vainnskvætt". Det va steiksol og vi vart bra varm på kroppen. Man kan trygt sei at det vart ein skikkelig kalddusj kvær gang bølgan skvatt innover i dekk. Skippertn holdt på å bi solbrent på skuldran, så han hadd t-skjorta på. Han vart sælvfølgelig søkkblaut, og mått skift fleire ganga, men eg hadd badedrakt på så eg slapp den der bitn. Bølgan slo godt over dekk, og ankarbrønn fylltes forter einn vainnet rant ut. Det va og bølga som slo over fræmførr spray-hoodn, sånn at det vart vaska golv i byssa også. Eg må berre innrøm at eg va litt misunnelig på de der båtan som seila så elegant den ainner veien, i medvind. men, vi baksa oss oppigjønna og gleda oss tel ein ferskvainnsdusj når vi ha sløppe ankeret.
Når vi no start fra Bequia om nån daga, så e det jo faktisk sånn at vi start på heimoverturn. Det e rart å tænk på, tia ha jo gådd så utruli fort! No ha vi jo allerede bruka over halvpartn av det året som vi hadd beregna å bruk.
Jaja, før vi veit ordet av det, så e vi heime tel kværdagen igjæn. Det bi nok litt av ei omstilling førr oss vil eg tru, etter et heilt år ombord i Paquita. Men, vi ser frem tel lite mygg og knott størstepartn av året!