Reisedagbok

DAGA I PORTO MOGAN

På lørdagen fikk vi besøk ombord. Først kom Raymond (fra "timeout"), og ætter ei lita stund kom og ho Elin og han Stein (fra Træna), som e på ferie i Porto Rico. Vi kosa oss med ei øl i varmen. Ættersom at eg ha hørt at man også træng nåkka salt når det e så varmt, så skar eg opp nåkka spekeskinka som vi hadd med oss heimanifra. Den va kjæmpego, og fikk "føtter å gå på". Det va kjæmpevarmt inni havna, og vi hadd tidligere på dagen snakka om å ta oss ein tur utpå fjorden. Vi spurt om "de besøkende" hadd løst tel å vær med utpå ein tur? Raymond hadd ainna å gjør, men ho Elin og han Stein vart gjerne med. Det vart ein trivelig dag, og seil kom opp med ein gang vi kom ut av havna. Vi har jo hadd et seil tel omsying i Las Palmas, så no fikk vi prøva det også. Det såg kjæmpebra ut! Da vi va utpå, merka eg at han skippertn gikk å "gnudd"på nåkka. Eg spurt ka det va, og han lura på om vi ikkje sku ha prøva spinakkern også. Han e jo som ein onge i ein godtebutikk, når det kjæm tel seiling. Mannskapet ombord syns det her va trivelig, og hadd gjerne løst tel å seil spinakker også. Det vart mykje kos med nydelig vær, ost og kjeks og god drikke utover ættermiddagen. Ætterkvært satt vi kursen mot Porto Rico, førr å sett ho Elin og han Stein på land før det vart mørkt. Før vi kom oss telbake tel Porto Mogan va det kølmørkt, men allikevæl ikkje nå problem å kom inn i havna. På søndagen gikk vi oss ein tur i området. Åsså rengt vi tel han Bjørn på Nesna, som hadd bursdag, og søngt bursdagssang. Der heime va det full vinter, og snømoking! Huff være!Fikk posta nå kort, og kjøpt enno fleire, som e meininga å få av gårde i nær fræmtid. "Manjana", kanskje? Haha. Vi stoppa på ein cafe, førr ein kopp kaffe og ein litn is. Ho som servert, sa at dem også hadd ferske jordbær med is, nåkka som hørtes utrulig fristanes ut. Det vart bestillt. Eg holdt på å få sjokk da den kom på bordet! Det va DEN digre posjonen! Åsså vi som nættopp hadd ete lunch! Haha, ja sånn kan det vær...... Utover ættermiddagen vart det nåkka trøkking på Ipad'n og litt brødbaking. Næste dag tok vi ein busstur tel Las Palmas igjen. Vi mangla ein del teng enno, tel overfartn, så vi tenkt vi sku få det der i ordn. Flagglageret vart komplettert, vaier til låsing av gummibåt vart kjøpt og det vart nye koppa og asjetta i byssa. Vi investert også i ei lita vefta. Det e jo også varmt om natta, så det gjør seg med ein litn "bris" i forpiggen natterstid! Eg må sei litt om bussjåføran her i området. Da vi sku tel Las Palmas på morran, vart vi overgjett over holdninga tel bussjåførn. Det e jo mykje turista her som ikkje veit korsn bussrutn e i området. Når nån sport om det her va bussn tel f.eks. Arguineguin, himla han med auan og svara ein heil masse på Spansk, som ingen førsto nåkka av, og va dermed like klok. Det der va gjenganger på kvært einaste busstopp. Han der karn sku slættest ikkje ha hatt den der jobben, som ætter vårres meining kræv at du har ein vess evne tel å vær littegrainn service-innstillt! Ein ainna episode va da det kom på ein stakkar, som ikkje hadd mindre enn ein 50 euro-seddel. Herremin førr ei overhøvling han fekk! Bussjåførn hytta med peikfengern, det lynt utta auan på han, og han stakkars passasjern vart nærmest "hudflætta"! Vi va heilt overgjett over at det va mulig å oppfør seg sånn! Heretter bi vi å pass på at vi har "passelige" busspænga når vi ska betal!

Men, at det e førskjell på folk, fikk vi bevis på da vi sku ta bussn telbake. Da vart det no næstn litt i mæste laget ainner veien. Det starta med smil og morsomheter da vi sku betal billettn. Deretter fikk vi godter i næven. Den her bussjåførn va tydeligvis godt kjent med folkan langs ruta. Han tuta, venka og ropa tel folk heile veien. Åsså spælt han mye musikk på turn. Han va ikkje spesielt go å søng, men han kauka og plystra om kværainner, i tellægg tel at han bruka både ratt og vindu som trommesætt! Det vart berre værre og værre med aktivitetn og påfuinnan ætterkvært som vi nærma oss endestasjon. Tel å begynn med, så syns vi at den her karn va ein arti skrue. Men, vi begynt no å bi bekymra førr at han "gikk på nåkka", sånn som han dreiv på. Veian her e smal og svengat på mange plassa, og det e også sånn at hvis du kjør av veien, så e det stupbratt rætt neri havet! Vi ha nok vøre mykje meir beroliga, hvis han hadd holdt nævan på rattet, istedn førr å hold på sånn som han gjord! Væl, væl, vi kom oss no vælberga telbake, sjøl om hjerte va langt oppi halsn mange gang. Da vi sku gå av bussn her i Porto Mogan lura han på om han va ein dårlig sjåfør? Eg ska lur på om han syns vi va kvit i fjæse, eller........? Neida, det va ein fin tur, lerka skippertn utav seg, "flott musikk og sang", va det ein ainna passasjer som sa. Eg ska lur på om dem ikkje veit at det e stygt å jug?!

I dag e det tirsdag, og ho Randi på Nesna har bursdag, ho bi 50 år,- GRATULERER! Ho får telefon med bursdagssang på lørdagen, når ho ska feir den store dagen. (Det e voldsomt ke mykje bursdaga det e i den her tia!) Vi tok oss ein tur tel Porto Rico i dag. Der e ein båtbutikk i havna der, som vi har fått anbefalt. Det dem ikkje har i butikken, det prøv dem å skaff, næstn uansett ka det e førnåkka! Vi treng ei sånn mann over bord bøya med lys på, ein "sammenlæggbar" vannslange og parafin tel kokeapparatet. Han sku prøv å ordn de der tengan, og så sku han reng å gje beskjed. Vi va også innom ei dama som syr og reparer seil. Ho har et samarbeid med ein kar som sveis bøyla tel aill slags båta. Vi ordna oss ein avtale, så no ska han kom ombord å sjå korsn vi kan gjør den saken. Kanskje bi det bimini på oss og. Men, hvis det bi like mykje venting på den her karn som på ailt ainna, så spørs det.

Vi traff ho Elin og han Stein igjæn i havna der borte. Vi avtalt å træffes tel ein kaffekopp eller nåkka, når vi va ferdig i havna. Det vart lunch på ein cafe på enden av strandpromenadn, i lag med dem og ein som heit Geir ,fra Træna men bosatt på Dønna. Mens vi satt der fikk vi telefon om at madrassan vi bestillt i forrige uka va kommen. Kuinn vi kom å plukk dem opp på havnekontoret om 10-15 min? Her vart det full fart. Vi praia ein taxi og kom oss av gårde. Vi trudd at leverandøren sto å venta på oss, sånn hørtes det ut. Men, da vi kom opp på kontoret, så va det berre å hent madrassan. Eg skjønn ikkje kofførr vi mått kom innen 10 - 15 minutt? Stress og kav førr ingenteng! No ska vi no stell kroppen litt, før vi ska ut å spis i lag med nån ainner Norske seilera som ligg her i havna. Vi regn no med at vi bi ligganes her tel uti neste uka ein gang. Tjohei!