Reisedagbok

Hilsen fra Funchal

Vi kom fra Porto Santo og tel Quinta do Lorde, som e den første havna når du rund oddn på Madira Grande. Fin havn, som inngår i et resort-prosjekt. Der va det bygd mange leilighete, men det bodd ikkje folk i nån av leilighetn, så det va nærmest som ein "spøkelsesby". De einaste som va der, va folk med båta. Vi sku ta bussn inn tel Funchal, som låg 30 km unna. Det tok oss over halvainna time med buss, på smale, bratte og svengate veia. Berre rett som det, mått det rygges, førr å gje plass førr møtanes trafikk. Det her vart skikkelig "melkeruta" innom alt som va av landsbya i mellom de der to plassan! Haha, ja vi fækk no i allefall valuta førr pængan, i form av sight seeing. Og steiken spennanes va det også. Eg trur ikkje dem veit ka autoværn e, det va i alle fall ikkje å sjå på den her turn. Det va sånn at eg "låg skikkelig over" i svengan, der det va stupbratt på utsia. Bussjåførn kjørt som om han sku ha støle både buss og bænsin. Vi hadd jo løst å sjå meir av øya, men fainn ut at sånner busstura orka vi ikkje å start dagen med kvær dag, førr å kom inn tel Funchal, som e utgangspunktet førr det meste her. Da vi kom tel Funchal, stima vi rett neri havna, fainn havnekontoret, og spurt etter plass førr båtn neste dag. Nei, dessverre, her va det stappfuillt! Men, så vist det seg at det jaggu ta meg vart ein plass ledig allikavæl. Det va jo heilt supert, og vi gjord ein avtale om at vi villa ha den plassn, og villa seil dit næste dag. Ætterpå gikk vi oppi byen her, sånn at vi fikk orientert oss litt. Vi fann ut at det sku gå ein Expressbuss telbake, den sku ta berre 40 minutt, så vi hoppa på den. Herremin, det va no og ein opplevels i seg sjøl. I oppoverbakke gikk den så sakte, at eg lura på om nån av passasjeran mått ut å skuv! Eg hørt ein lavmælt kommentar i fra min bedre halvdel:"Ja, det her kan jo bi ein meget interressang tur"! Express og Express, fru Blom.....!? Neste morra dura vi ut av havna i Quenta do Lorde i 11- tia, med kurs mot Funchal. På turn bortover fikk vi aue på flyplassn. Den nestn hang i lause lufta! Det såg ut som at det va sætt opp ei 100 meter høg stolpkai, som det va støpt dekke og laga flystripa oppå. Veien gjekk rett atme flyplassen, og eg kan berre tenk meg følelsen, når man kjør bil der og får nestn følelsn av at flyet ska land på biltaket! Like før vi kom tel Funchal, hørt vi ein rar lyd bake under båtn. Dæsken ta, hadd vi kjørt i feskeredskap igjen? Vi hørt nån uvanlige lyda, før motorn peip og så stoppa den! Der va han "handyman" i giv akt igjen. "Gunn, du må prøv å seil utover igjen", sa han, før kan stupa ned i båtn. Han trudd det va sånn at vi hadd møsta kjølinga/kjølevatnet tel motorn. Han åpna mottorrommet, før eg berre hørt kommentarn:"haha, han tykje ta", og så resta han på høve. Det va reima tel kjølevannspumpa som va røke, den va sletn rætt av! Men, han hadd ny på lur, og på en-to-tre, så hadd han fiksa det. Flenke mainn min!! Vi dura inn i havna og vart møtt av havnevert, som anvist oss tel plassn vårres. Deretter bar det rett oppå tollkontoret førr innklarering. Igjen vist det seg at det viktigste og mest etterspurte papiret, va dokument med opplysninga om båtn. Vi har et lite kort fra småbåtregisteret, på størrels med ei minibankkort, som e skreven på Engelsk. Det har gådd bra så langt, men vi får følelsen av at det her sku ha vøre i et laminert og i A-4 førmat. Mens den eine tollern grov og sport, satt den ainner og trøkt på Pc'n. Skippertn sa at han hadd følelsn av at sistnevnte satt å sjekka om båtn va stjælt, eller om den va vårres! Pussig opplevels. Vi merka fort at her va eit litt ainna "klientell", dvs ungdomma som va i fæsterhumør. Vi hadd ikkje før førtøyd båtn, før de i nabobåtn lura på om vi hadd øreproppe?! Her kom det tel å bi "hold i gång", dem hadd næmlig 10 liter rødvin som sku drekkes opp. Da vi la oss den kveiln, va øreproppen innen rekkevidde. Men det vart ikkje bruk førr dem, eg veit ikkje om dem søvna av eller...... Næste morra va det frokost før vi sku ut på oppdgelsesferd. Vi rusla bortover byen, med kurs for kabelheisn. No sku vi tel fjells! Vi klatra ombord i den der "bobbla", i lag med et tysk par, og så bar det oppover. Dæsken ta, her trur eg at eg ha lagt opp tel ei større utfordring, førr min egen del! Det va kjæmpehøgt ned, og svettn begynt å pippel, og hjerte rasa avgårde. Eg kom tel å husk ein gang eg og pluttisan (jentn mine) sku over ei hengebru i Spania. Det va ikkje nåkka arti! Og det va heller ikkje den her heisturn. Men, vi kom opp, og det vart ein flott tur. Da vi sku nedover igjen, ramla vi bort i sledekjøring. I fra gammelt av bruka dem sånner slede, førr å kom seg nedigjønna, før bilan va kommen i bruk. Det her va altså slede som va bruka på asfalt/steinlagte gate. Man sætt seg i sleda, to mann står på meian og styra, bremsa og gjer fart alt ættersom. Skippertn klara å overtal meg tel at vi sku hiv oss på ei sånn der sleda. Ætter mykje om og men, vart eg no med. Det va ikkje måte på utførdringe på ein og samme dag! Hei og hå som det gikk nedigjønna, det va temmeli bratt OG svengat enkelte plassa, og vi fura sidelengs. Eg hverken ropa eller skreik, men førr å sei det sånn, snuppertn vart bra blå oppætter låret! Sledeturn vara halve fjellsia nerover, så kuinn vi ta buss, taxi eller gå restn av veien. Vi gikk restn av veien, og hadd en fin tur. Vi va enig om at den her dagen førtjent vi ein utepils, når vi no kom neri sentrum igjen. Vi va innom ein butikk å kjøpt råvara tel middagsmat, før vi gikk telbake tel båtn. Vel ombord fainn vi ut at vi va fri førr kvitvin. Det hadd no vøre godt med et glass, neste dag va det søndag, og vi va usekker på om butikken va åpen. Det vart tel at vi strena telbake førr å kjøp vin. Rett oppførr havna gikk vi førrbi ein gammel kvithåra mainn, med stokk. Skippertn og eg va ikkje heilt enig i snareste vei tel butikken, men han va så skråsekker på korsn vei vi sku gå, og stima av gårde. Og som NK dilta eg no ætter. Da vi kom uttaførr butikken, så va han der kvithåra mainn fræmførr oss igjen. Snuppertn va heilt sekker at entn hadd han fløge dit, eller så hadd han tatt taxi. Eg trur no helst at han vissta av den kjappeste veien dit! Haha. Det kan nevnes at telbaketurn gikk nåkka rasker! Vel telbake i båtn kom vi i snakk med et Fransk par, som vi ha trøffe mange gang tidligar. Dem bor i Trondheim, snakk godt norsk og seil med norsk flagg. Det her paret gikk ut fra Porto Santo samtidig som oss. Vi seila omtrent like fort, men dem hadd litt ainna kurs. Ætter ei stund va dem et godt støkke bakom oss. Dem heisa spinnakker, og før vi kom tel Quenta do Lorde så starta vi motorn førr å nå inn før havnekontoret stengt. Ho franske dama førtælt at mainn hennes reiv seg i håret, og skjønna ikkje at vi for så fort, spesielt det siste støkket. Han følgt med på AIS'n, og klaga førr at han ikkje hadd meir seil å hiv opp. Ka kuinn han gjør? Han vart bra lætta, og tørka svettn av panna, da vi sa at vi hadd starta motorn! Dem gestikulert og førklara og det vart mykje fliring av den her episoden. I dag va vi litt sein å kom oss ut "i felten". Vi vart settanes å drekk kaffe og prat ombord i "Timeout", som seiles av et norsk par, Anne og Raymond. Vi syns den der bussturn førr et par daga sian va ganske spennanes, så vi heiv oss på ein telsvaranes tur. Men den her gangen bar det oppåover fjellsia. Hvis det va bratt og svengat på den forrige turn, så va det berre "peanuts"! Turn i dag va enno meir spennanes i form av bratte, smale og svengate veia. Heldigvis satt vi medt i bussn på oppoverturn, men nedover sætt vi oss fræmst. Han steine dem må ha goe bræmse på de her bussan! Det va full fart, og så tuta dem berre før svengan, i fall det sku kom nån i motsatt retning. Oppi fjellet va det mykje meir frodig enn her nede. Der dørka dem både druer og banana. Grønnsakhaga og store "trær" med blomster, som vi heime har i blomsterpotte, va det over alt. Det ha vøre meir overskya i dag enn det ha vøre på mange daga. No sett vi i båtn, og vi merk kor rått det e i lufta, det e næstn vått i cockpitn. No ska vi snart gå oss ein tur oppi byen. Det e dårlig nett her i havna, så vi håp å finn en cafe med Wi-Fi, sånn at vi får sætt det her inn på heimesia. Og så træng vi å sjekk værmeldinga, førr å planlægg videre ferd. Ha ei fin kommanes uka, og ta vare på kværainner! Klæm fra oss.