Reisedagbok

FLØYBANE OPP I FJELLET

I morrest va vi litt træg å kom oss opp. Det va så steike godt å berre ligg å kos seg, og hør på aille lydan i havna.Ætter at vi hadd fått i oss frokostn og eks antall kaffekoppa, fann eg ut at eg sku ta meg ein dusj. Men ailler først mått vi jo reng å søng bursdagssangen førr han Øystein, svigersønn vårres ( og Veronica sin kjærest). Han vart 26 år i dag, og det mått vi jo gratuler med! Trur han vart litt førfjamsa, men bursdagssang må man få på dagen sin, det e heilt sekkert! Vi hadd jo planlagt å stå opp i høvele tid, førr at vi sku kom oss opp den der fløybanen på formiddagen. Men,-du skjønn det, at her e det så varmt, at vi må gjør teng i saaaaaakte tempo. Ikkje nå stress, vi tar det som det kjæm, som lillepluttisa mi bruk å sei. Vi e rætt og slætt kommen godt inn i den der "manjana-holdninga", som e ganske utbredt her! 
Neida, vi kom oss av gårde, og hadd ein fantastisk dag oppå fjellet. Det kjeta godt i magen, da vi for oppover den der fløyban. Den va kjæmpebratt, og sætan va sætt sånn at du såg nerover, vi for altså baklængs. Eg kom tel å tænk på ho mamma, som vart heilt hysterisk hvis vi ikkje satt musestille i Mofjellheisn. Ho fikk heilt hætta, hvis gondoln beynt å gyng. Det her syns brørn mina va hysterisk artig, og gjord bestandig ein eller ainna manøver, sånn at det vart bevægels i heisn, og ho mamma fekk eit "utbrudd". Troillate blokkonga, det va det dem va!

Eg må berre innrøm at eg kjent et snev av det der hysteriet i dag, det va jo så steike bratt! Men eg klara å behersk meg, og laga ikkje nån hysteriske scene, tel min ledsager store lættelse.

Landsbyen der oppå toppen va kjæmpe koselig. små kvitmala murhus i trange gate. Og hus som va bygd heilt utpå sånner "overhæng". Det såg skummelt ut, eg trur ikkje at eg kunn ha bodd der! Turismen hadd gjort sett inntog også der, så det va mange som sto gatelangs og sælt aill slags makkel. Vi gikk nerover tel klippen, vi hadd løst å sjækk utsektn derfra og. Det va ein smal sti langs berget nedover, og to steike bratte trappe. Det va ganske greit å gå nedover, men når vi sku opp igjæn, fækk vi beviset på at kondisen hadd førrfallt. Vi vart så andpustn atte....

Han skippertn sa det i går, at ætter aill den her settinga ombord hadd ræva fådd lærhud, magen va vørtn større og mengden av rødvinsflækka i cockpitn hadd det vørte mange av.Så når vi no ska ha oss et glass vin, så har eg fådd beskjed om at det herætter kun bi kvitvin å finn her ombord. Ay, ay, Captn!

No e vi telbake i båtn igjæn. eg ha nættopp sætt brøddeig. Eg orka ikkje å bak i går, så eg kjøpt et brød, da eg va på markedet. Da det brødet vart servert tel frokostn, lura skippern på ka det hær va slags svineri? Skorpa va så seig, at den va ikkje tygganes. Hvis vi sku et den her gærnskapen, så mått vi kalkuler med ei større tannlægerægning også. Eg trur no heller det e det at han e meir gla i heimbakabrød, men det kan no vær imellom oss. Han treng no ikkje å veta at han bi "læst" som ei åpen bok innimella. Haha.

Her e det jusså i de ainner "finer møblerte heima", at middagen serveres tel kvelds. Det e faktisk sånn at man ikkje har nå særlig løst på middag, når det e så varmt. Så da e det greitt å ta den litt seinar.Vi følg med på værmeldinga fleire ganga om dagen. Det e tydelig at det der uvere som ligg uti havet, ha begynt å spæll seg opp nåkka i der her området også. Det ha vøre mykje vind i dag, og sjøen uttaførr ha gådd kvit. Det sku vesstnok bi enno meir vind i morra, så vi ligg steinhard her og kos oss mens vi vent han av!