Reisedagbok

FRA LA CORUNIA I SPANIA TEL LEIXIOS I PORTUGAL

Etter ei uka i La Coruna, va vi temmelig stallstien, og hadd løst tel å kom oss videre. Vi sjekka værmeldinge, og fann ut at vindn va super, både i førrhold tel retning og styrke, så no sku vi kom oss eit støkke videre.Vi planla å stå tidlig opp på tirsdagen, førr å utnøtt den fine vindn. Men han der "trøttn" tok overhånd, så det vart no ikkje rekti så tidlig som vi hadd tenkt. Eg va oppe å fløtta i været, i 7-tia, men det va så mykje skodda at eg sa tel snuppertn, at vi kuinn no vent han av litt, å sjå om det lætta. Det va deilig å kryp unner dyna igjæn! Førrestn, så e det sånn at her at vi ha pakka bort dynen. Det hold længe med dynetrekkan. (det e ikkje heilt sant, har måtta hent et plædd et par nætter).
I 11- tia, hadd vi sløppe tampan, og va uinnerveis igjæn. Med kurs længer sør. Vi snakka først om å gå tel Vigo. Men sia værmeldinga va så bra, fann vi ut at vi sku gå længer ut, og sett kursn mot Porto. Havna som vi tenkt å gå tel heita Leixia, men kalles også Porto Atlantico, og ligg 5 km fra byen. Det villa ta oss ca 2 døgn å kom dit.Tirsdagen va det lite vind tel å begynn med. Men desto beire "solervær"! Etterkvært vart det fin seiling, med storseil og spridd forseil. Vi kosa oss i finværet.  

Eg satt bake i cockpitn og såg etter feskeurstyr, da eg fekk sjå nåkka "greier" som rørt seg i vannskorpa. Eg mått røys meg førr å sjå orntlig. Det va fleire hundre små krabba, som kravla i vannflata! Nåkka så rart! Det eg veit om krabban på Stigen, e no at dem bor på bunnen i fjæra. Eg har aldri før sett krabba som svømt i vannflata! Her va jo over 100 meter djupt, så eg lur på ke det der va slags fenomen! 
Vi såg også nån av de der som kalles Portugisiske krigsskip. Det e jo også nån underlige skapninga! Det e nån små maneta som vesstnok e giftig. Når dem førfløtt seg i vannet, blås dem opp ei slags bobla oppå ryggen. Den her bobbla e det som vinden får tak i, og fløtt dem på den måtn. På vannet ser det berre ut som såpebobble, men når du ser dem på nært hold, ser du at det e nåkka uinner de des bobblen, -ein litn kropp.

Vindn auka på ætterkvært, så det vart nødvendig å reduser seilan. Det her såg ut tel å bi meir vind, enn det som vi hadd trudd det sku bi. Her gikk det uinna! Vi hadd planlagt gå inn tel Leixios i dagslys, men hvis det fortsætt sånn her, så kom vi dit medt i svarteste natta. Det villa vi jo ikkje, på grunn av all feskeredskapen, som står overalt. Den vil vi ikkje ha muligheit tel å sjø i bekmørtna. Seilan vart redusert meir og meir. Tel slutt hadd vi ikkje seil oppe i det heile tatt, men seila av gårde berre på riggen. I "nedoverbakke" fra bølgan hadd vi av og tel opp i 7 knops fart, ettersom vindn auka på og bølgan vart større. I ca 15 tima seila vi sånn her, berre på rigge Medt på natta i 3-4 tia endra skippern kursen, inn mot land, så da fækk vi bølgan litt i fra sia, men også bakanifrå. Eg sku hold vakt ei stund, og satt bakom roret. Dæsken ta, eg ska lov deg at eg ikkje va høg i hattn, når eg såg de der store bølgan kom som ein svart skygge bakom oss. Kom den tel å "bryt" før den nådd oss?! Adrenalinet jobba som berre juling. Det her va næstn FØRR spennanes. Eg mått no spør skippern om han trudd dem va høg, de største bølgan. Nja,- dem e nok "berre" 4 - 5 meter, svara han. Førfærdele spennanes! 

Vi hadd heile seilasn vøre vældig oppmerksom på at vi sku steng luka, ned i båtn. Berre i fall det sku kom nåkka vatn inn. Skippertn sku berre ned, førr å sjekk kartet, luka sto åpen. Å trur du f.... Ikkje at han der bølge såg sitt snitt? Jauda, han fyllt cockpitn halvfull med vatn, med et smell når båtn slo ned, og det spruta  vann overalt. Eg som sto i cockpitn vart søkkblaut på føtn og han skippertn som stod atme kartbordet, fekk seg ein skikkelig dusj ( det kuinn jo trenges!) og Paquita la seg mykje over. Etter den her episodn, når teng no hadd roa seg, fainn eg loggboka og Ipadn kila fast i ei åpning i komfyren! Dem låg jo,sist eg såg dem, på kartbordet! Dem må jo ha føke som nån prosjektila over tel ainner sia!

Det begynt å bi lyst da vi nærma oss kysten, og det vart ein aldeles nydelig soloppgang.
Like før vi kom inn i havnebassenget, såg vi ei laaaang sandstrand fræmførr oss, det sku ikkje førbaus meg om vi sku ta turn dit, førr å test "badevannet", men det bi "manjana" (i morra), i så fall. Vi såg nån båta som låg tel anker uttaførr småbåthavna, og styra bort dit førr å hør korsn innsjekkingssystemet va her. Det va jo førr oss ny havn i nytt land. Eg syns no at det e litt rart det her, at vi e kommen heilt tel Portugal.To av de båtan som låg der, vist seg å vær Norsk. Vi tok kontakt med dem i den eine båtn, og der va det nån ungdomma, som sku på seiltur sørigjønna. Dem va ikkje sekker på korsn det her fungert, så skippern berre kalla opp havnekontoret. Joda, vi sku berre kom inn i havna, og møtt opp på havnekontoret når vi hadd førtøyd.

To eldre kara sto på kaia førr å ta imot oss. Dem snakka ikkje eit ord Engelsk, men babbla ivei, ein heil masse, på Portugisisk. Peika og pjeiva med arman, og va vældi konsentrert om sin oppgave. Eg mått no flir, og sa tel snuppertn at her va det vesst sånn at det va dem som villa førtøy oss, sånn som dem villa ha det. Vi fikk no berre sjå over ætterpå, sånn at dem ikkje vart no førnærma. Haha.Vi gikk opp på havnekontoret og sjekka inn, før det vart frokost ombord. Det hadd vøre lite søvn den natta, vi va skikkelig gørrtrøtt, og fann ut at vi va nøgd å søv nån tima før vi gikk oppi byen en tur. Men, da vi sto opp igjen, så orka vi ikkje å fær nån stan. Vi berre slappe av og laga oss middag ombord. 

Vi sku kobbel tel landstrøm, men selvfølgelig hadd kontaktn vørtn ligganes i vann, i det der lagerrommet. Farsken og, her vart det ein ny jobb førr snuppertn. Det va vørtn ein jordingsfeil, og her mått det reperasjona tel. Frem med verktøyet,-igjæn! Stadig nye oppgava. Men, eg e så utrulig glad førr at han snuppertn e ein sånn "handyman", han e kjæmpeflenk med ailt mulig. No e det ferdigreparert, og han ska få seg ein vælførtjænt "sundowner". Brød i steikovn, så her e det atter berre velstand!I morra bi det nok ein bytur, og så får vi sannsynligvis de nye bladan tel vindgeneratorn. Det bi jæft, får vi tru.Snakka førrestn med "pluttisam" mine i dag. Alt berre bra der nord, men høsten ha gjøre sitt inntog, og det va surt og kaldt.Han Frank har tatt seg ein guttetur tel Nesna, så vi regn med at han e vel framme i skrivanes stund. Han ska nok tel Stigen ein tur, heldiggrisn. Savna den plassen og, men man kan jo ikkje få både i pose og sekk. Eg e no glad førr å slæpp uinna den kalde høste og vintern der nord!