Reisedagbok

VI NÆRMA OSS!

Vi va over Stadt, og gikk no uti sjøen uttaførr Veiholmen. Huff være, det der va et "seigt" støkke. Eg trudd aldri vi sku kom førbi den der fyrløkta vi såg innmed land! Det va vind rætt i snutn, og bølga. Vi berre snirkla oss fremover i 3 knops fart, vi va jaggumeg nede på 2 - tallet også, enda vi hadd både seil og motor i bruk, og kryssa.
Meininga va at vi sku innom Mausundvær førr å fyll diesel, men vi ombestæmt oss. Vi berre stålsætt oss, sånn at vi kom oss førrbi Veiholmen, og gikk tel Kvænvær på Hitra. Det va ein plass som ho Kristina hadd tipsa oss om. Det artige va at like før vi svenga inn der, så rengt ho Kristina og lura på kor vi befant oss. Vi la tel atme dieselfyllinga ca halv elleve om kveilln, og i 11- tia va vi førtøyd atme gjestebrygga.
Vi bestæmt oss førr å ligg der nån tima, førr å vent han av, førr at vindn sku avta. Vi tok oss berre ein litn "ankers", før vi kraup i køya, med klokka på renging 03.30. Han tykje eg va trøtt i ansektsfjæse, når det va tid å stå opp igjæn. Aldri ha den der "slumre - funksjon" på vekkerklokka vøre så verdsatt før. Det gjækk et kvarters tid før kroppen lystra, og heile meg va i siget. Snuppert sætt på han Mikhuni (varmern) og begynt å skrangel med kaffekjeln, så eg skjønna tegninga. Her va det berre å kom seg på stettan! Det vart ein kjapp frokost, før skippertn sku gjør klart og sku start motorn.
DEN STARTA IKKJE! Herremin, det va vel startmotorn som va gåen igjen?! Den der startmotorn som snuppertn og han Frankmått reparer på vei mot Irland. Dem lappa den ihop med epoxy og duk, og sydd den sammen med ståltråd. Dem va ikkje rådlaus! Og den har holdt heilt tel no.
Skippertn brætta opp arman, leita fræm verktøy og sætt i gang med å skru. Det e trangt og jævlig, og tykje vanskelig å kom tel i motor-rommet. Her va det om å gjør å hold tunga rætt i muinn, og ikkje møst nåkka skrua nerimellom. Dem villa det bi umulig å få tak i. Startmotorn vart demontert, og det vist seg at den va gåen. Reperasjon som mainnfolkan hadd foretatt holdt enno, men det va nåkka ainna som ikkje fungert.
Heldigvis hadd vi jo ein ny ligganes. Ein som eg hadd plukka opp i Bodø, før eg reist telbake ætter å ha vøre heime og hælsa på bæstemorguillet. Den her vart no montert med kyndige skrutak, og vips, så starta motorn! Skippertn va kølsvart på næsn, og langt oppætter arman. Gliset gjækk næstn rundt haue på han, - og vi jubla! Det e forskjellig enkelte får gjort i ein fei, på nattmorran, mens folk i nabobåtan snork og søv!
Klokka 6 va vi kommen ut av havna, med kurs heimover. Det va enno ein go del vind rett imot, så vi berre lura oss imellom holma og skjær førr å få "ly" i det længste.
I skrivanes stund e klokka 11.30. Eg har søve nån tima igjen, og no e det snuppertn sin tur. Rundstøkke-deigen står tel heving, mens vi fær over ein "snepp" av Frohavet. På ainner sia ska vi lur oss langs land, på østsia av Stokkøya, ut på Flesafjordn (Asenleia) og så bi det ein kjapp stopp i Rørvik, før vi fortsætt. Vi må jo innom "rusdrekkarsølalandsis" (vinmonopolet, på Islandsk)førr å få ombord litt "sprudlevainn", tel vi ankommer Nesna! SHIP O'HOY!