Reisedagbok

MOT HEBRIDENE.

Jauda, vi fant oss ein pub oppi gata i Galway. Skippertn peila seg inn der, da han såg at dem hadd hamburger på menyen. No vist det seg at det her ikkje akkurat va nåkka lokal pub, men et italiensk etablisement. Men, pytt, pytt! Vi fikk servert både hamburger og et italiensk øl som heita "Peroni". Det va førrestn godt! Ølet asså, haha.
Ætter at vi ha meska oss med "gosaker", rusla vi mot bussholdeplassn førr å finn han Stian. Ætter at vi bomma på ei gata, fainn vi han, og så bar det telbake tel båtn. Ættersom vi vart ligganes på bøya uttaførr havna, så vart vi henta av en "rib" da vi sku på land. Vi hadd kjøpt ei pizza, som vi sku ta med ombord med ombord, og med den uinner arma, strena vi ned i havna førr å sjå om vi fainn nån som kuinn skyss oss ut tel båtn igjen. Jauda, vi va heldig, skysskarn va akkurat på tur å fær heim, men skyssa oss telbake først.


Klokka va ti over sju om kvelden da vi va ombord. Det vart ein kort informasjons-seanse, sånn at det nye crewmedlemmet fikk veta ka som va plan førr de nærmeste dagan, og ka slags vaktorning vi sku praktiser. Vi berre gledd oss tel å få hjølp av han Stian, da vart det jo længer "frivakte" på oss som va ombord. Åsså e det jo trivelig å ha nån ainner å prat med innimella!
Klokka va nøyaktig ti på halv åtte, da vi slapp førtøyninga i bøya, og kursn vart sætt mot Hebridene. Det villa ta oss ca to og et halvt døgn å kom dit. Vi berre håpa vi klara å kom oss opp dit, før det vart motvind (onsdag ættermiddag). Eg va teldelt 4-8 vakta, og va temmelig rutat i auan da eg vart tørna ut. Men, eg kom meg, - klokka va ikkje vørtn halv fem, før brøddeigen va sætt. Det mått vel bi greitt førr mainnfolkan å få nybaka brød, ætterkvært som frokostn sku inntakes!
Vaktorninga gikk kjæmpefint, og vi fikk god tid tel å gjør ainner teng, som matlaging, oppvask, dieselfylling, læsing, strekking osv. Skippertn e ikkje spesielt gla i "byssetjænest", men jaggu meg heiv han seg rundt og stekt vaffla underveis. Dem va vældig go, men så har han jo mange års erfaring, på det der området.
Værre e det med oppvasken. Når det e hannes tur å stå førr den, så ser eg berre på heile kroppen hannes, kor lite trivelig det e. Værst bi det når han e sveitt og varm, ætter seansen, og ska begynn å sætt saker og teng på plass. Da kjæm det frase, om at når vi kjæm heim, så ska altså båtn tømmes heilt. Og da ska det ikkje ombord igjæn ein einaste teng som vi ikkje har bruk førr! Diverse glose, som ikkje egn seg på trøkk, e heilt vanlig å hør nerifra byssa, i den her prosessn. Han plages med å få plassert koppa og kar, men det e jo ikkje værre enn at alle teng må ha sin fast plass. Og så, når man veit av de her plassan, så lægg man tel ein go porsjon "godvilje", så går det så bra at........ Men, eg må sei meg enig i at det e ikkje nå godt med stabelplass, men sånn e det no berre. Man får gjør det bæst uttav det!
I skrivanes stund, e klokka snart 5 på morran. Vi begynn å nærm oss øya Barra, på sørendn av Hebridene. Vi ska gå inn i ei bukt som heit Castle Bay, og vil nok vær fremme om et - par tima. Vi har sakka med farta litt, førr ikkje å kom inn dit i kølmørkna. Det her e jo ein ny plass førr oss, og vi syns det e bæst å kom inn når det e sånn høvele lyst.
Skippertn har allerede føinne ut at her e ikkje minner enn to resturanga, så han va snar å innviter på middag på land i dag. Ska berre lur på om det va oppvasken han hadd i bakhaue?!
Det bi no spennanes å kom hit, å sjå korsn dem har det på Barra. Har jo hørt at Hebridene ska vær ein fin plass. Vi får sjå, og dokk får hør ætter kvært.
Førrestn, så kjæm det eit skikkelig regnvær no, så eg får sjå tel å få reva forseilet, så ikkje restn av mainnskapet dætt uttav køyen, - det sku ha vørte meg eit rabalder!
Ps. Han Stian ha regna ut at han ha vøre ombord, utn å sætt føttern på landjorda, i 65 tima! Tenk på det, dokker landkrabba!