Reisedagbok

GODT IGANG!

Vi hadd som mål å gå fra Kinsale i 1- tia på fredagen, og det klara vi. Det va litt handling og fylling av diesel, så va vi jaggu meg i gang. Vårres plan va no å seil på vestkystn av Irland oppigjønna, og gå mellom Hebridene og Skottland. Vi sku no gå i ett tel første stopp, som bi Galway, kor han Stian ska mønster på om søndagen. Det bi koselig.
Vi va enig om at vi sku gå vakte, sånn som vi hadd gjort før. Det funka jo berre fint, og skippertn va fræmdeles villig tel å ta de der nattevaktn. Så da peis vi berre på!


Været va kjæmpefint, og det va fin seilervind. Så du skjønn vel at seilan kom opp så snart vi hadd runda oddn, sånn at vi fikk vindn i sia. Den der motvindn e vi ikkje nå "fan" av. Vi gjord oss lekså ferdig med den når vi seila over Atlantern, håp vi. Startn va fin, og det her tegna godt. Medt på natta passert vi Fastnet fyr, som e verdenskjent. Det vart nåkka regn utover natta, men på morran skjein han av igjæn, og det vart berre finvær.


Vi syns det va så mykje vibrering, som vi trudd mått kom i fra propelln. Det vart bestemt at vi sku gå inn i ei bukt som heit Sherwick, førr å sjå om vi kuinn finn ut av det der. Vi slapp ankeret, og skippertn gjord seg klar førr "operasjon propell".
Det va så djækelsk kaldt i vannet, så han fainn ut at hvis han sku hæl å svøm uinner båtn, så mått han ikle seg overlevingsdrakt. Da kuinn han jo ha på seg både languinnerbuksa og ullæstan! I tilfelle lekkasje i dressn, så sætt vi på et "vannfast/vanntett" plaster over såret på kneet.
Så bar det uti med han. Du sku ha sett han, da han sku prøv å kom seg uinner båtn, med den der dressn på! Haha, eg flira så eg holdt på å dætt over bord. Det va jo mykje luft inni dressn, han såg ut som eim dupp, og det her gjord at snuppertn ikkje ha muligheit tel å kom seg uinner vann. Det vart førr mykje oppdrift, og det nøtta ikkje kor mykje han "kava". Sjå førr deg at han klara å dukk, og at lufta vart pressa opp i føttern på den der dressn. Da villa han bi ståanes som en dupp, - opp ned i vannet! Da mått det nok ein "bergingsaksjon" tel, førr å få han snudd. Haha! Utpeisa ætter strabasan, klatra han ombord igjen. Her va det ikkje nå ainna å gjær, enn å få av den der dressn, og på med badebuksa. Propelln sku uindersøkes, koste hva det koste vil! Han jumpa uti vainnet igjen, men hiksta ætter pustn, så kaldt va det! Førr å sei det sånn, det va ikkje berre pustn som vart "kort"!
No vist det seg, at årsaken tel vibrasjonan va at det ha fæsta seg mykje skjæll på propellbladan. Snuppertn dukka uinner, og skrapa bort de der skjællan. No vart det spennanes å sjå om det va dem som va årsaken tel restinga.
Ætter ein kjapp vask i varmt vattn, livna kroppen tel igjæn. Ja, "alt" vart det liv i, og heldigvis førr det, sei no eg. Eg va no ei stund litt bekymra førr enkelte kroppsdela!


Vi drog opp ankeret, og kjørt motor utigjønna bukta. Jauda, vibrasjonan va borte, så no va vi ved freskt mot igjæn. Det va flott vær, men det vart ikkje nåkka vind, så han Janmar motor fikk ta ei økt. Det villa nok bi kvila på han og ætterkvært som det vart seiling igjæn. Heilt utrulig kor mykje fuggel det va som låg å duppa på det der oljehavet. Dem ha nok god telgang på mat, ættersom det va så mange som "bodd" der. Det va store klønga utav de her fuglan overalt. Dem legna faktisk litt på lundefuggeln, som vi har heime. Delfinan va stadig innom og hælsa på oss, og nisa såg eg også (eller kanskje det va ein litn kval?).
Det bi bra mørkt om kveldan, spesielt når det e mykje skya på himmeln. Eg syns ikkje det der e nå særlig, når eg næsten ikkje ser nån teng! Derførr e eg glad førr at skippertn tar vakt storpartn av natta.


Vi ankom Galway i halv fire tia på søndagen. Den innerste havna va stengt, så vi mått lægg oss på ei bøya uttaførr. Vi bi henta her av ein "rib", som tar oss inn tel land sånn at vi får ta imot han Stian når han kjæm. Han sett no på bussn fra Dublin, og e her om ca tre tima. No har både eg og skippertn fått landlov! Sku ikkje førbaus meg om det bi et besøk på den lokale puben........