Reisedagbok

ENDELIG SKA VI HENT PAQUITA!

No ha vi kosa oss på Stigen i tre uke, og begynt no å bi litt rastlaus. Åsså går jo tia så kjæmpefort. No e det berre tre uke tel eg ska begynn å arbeid igjæn, og vi har jo løst å få båtn heim før den tid. Vi ha snakka mykje om at vi burde kom oss av gårde, men vi fikk no avvent, og hør ka lægen sku sei på kommanes kontroll.
Skippertn va tel lægen i går (mandag), på kontroll med den der fotn. Alt såg fint ut så langt. Såret e ikkje grodd enno, men har "lukka seg" mykje. Skippertn hadd jo frøktele løst tel at vi sku start sørigjønna førr å hent heim Paquita, og bruka all sin sjarm og mange goe argumenta førr at vi sku få klarsignal fra lægen tel å start.


Ætter det der lægebesøket, tok vi avgjørelsn på telefon, på at vi berre sku hiv oss rundt og fær. Eg va jo på Mo, hadd førrestn ein kjæmpe koselig dag og "middagsseanse" i lag med pluttisan mine, bæstemorgullet og den eine svigersønn (han Øystein va dessverre opptatt med slåttonna, i finværet). No vart det travelt. Det va mykje som sku ordnes, før vi va reiseklar.
Snuppertn va på Nesna. Han, han Asgeir og han Terje sku ta opp og bunnsmør Berith og Frank sin båt, og skynta seg førr å bi ferdig med den jobben. Så hoppa han på hurtigbåtn om ættermiddagen, og reist oppover tel Stigen igjen, førr å hent diverse matvara, klea og ikkje minst 14- fots båtn. Han kjørt nedover tel Nesna med den båtn utpå kveldinga. Heldigvis va det finvær og omtrent vindstille. Da eg kom tel Næsna ætter Mo- tur, va det fuill fart førr å få bestillt billætta, litt handling, klesvask osv. No ha eg jo ikkje "fløtta inn" i leiligheita enno, sjøl om leietakern e fløtta ut. Så her bar det oppå kvestn, førr å finn fræm dyne, sengklea og håndduka, sånn at vi vart hjølpen over natta. Det vart ikkje tid tel så mykje "innfløtting", klokka va jo allerede langt på kveill. Kveldsmat og frokost kom tel å bi servert på pappservice, haha! Men, vi klara å kom i mål.


Dæsken ta, eg ska lov deg at den der lille konjakkskvættn og fainn fram smaka førtræffelig, utpeisa som vi va. Snuppertn va i båtn tel han Terje ein tur, og tok seg ei vælførtjænt øl, før vi seig i hop i kvær vårres stol i leiligheita.


I skrivanes stund, tirsdag i 2- tia, sett vi på flyplassn i Sandnessjøen. Vi hadd ein flott tur med hurtigruta nedover hit, i et fantastisk vær. Vi satt oppe på dækk, og kosa oss i lag med de ainner turistan. Berre synd å fær heimanifra, når endelig finværet kom nordover. No vis det seg at flyet e ein time førsenka, men vi ska jo berre tel Oslo i dag, så det går no bra. Vi overnatt tel ho Berith og han Frank, før vi sætt kursn videre, mot Kinsale i Irland, i morra. Kanskje kjæm han Stian ombord ætterkvært, og bi med oss et støkke (eller kanskje heilt heim). Det gler vi oss tel, bi koselig!


Det ska nok bi godt å vær underveis igjæn. Ikkje minst sian skippertn omtrent ha slete ut golvet på Stigen, med den der rastlausheita si. Det e jo sånn, at vi e jo ikkje egentlig kommen heim, før Paquita e med tel heimehavna, og seil inn der i finstasn sin, a'la fæstflagg!


Eg ska no førræstn lur på korsn det bi, når vi no e heime igjæn. Eg berre regn med at tanka og planlægging om ein ny tur, da allerede e godt i gang oppi haue tel skippertn, haha! Men, eg må no berre sei som sant e, at eg trur no at vi kjæm tel å hold oss i "nærkvestan" i tia fremover. Det e jo så utrulig mange fine plassa her i området, som e verd ein ekspedisjon.
Kanskje vinterfeske i Lofotn kan bi et nytt "prosjekt", kem veit?!