Reisedagbok

HEIME, MENS FOTN BI GO.

Ja, vi må no berre innrøm at det va godt å kom heim en tur. Sjøl om eg va heime ein tur da eg vart bæstemor, så vart det nåkka ainna når vi no bægge to kuinn reis heim.
Han Snuppertn hadd altså vøre innlagt på sjukhuset i Cork, førr at han hadd ein kraftig betennelse i en fot. Ætter operasjon, sa lægen at det kom tel å ta ganske lang tid førr fotn va læga, i og med at såret va åpent og mått gro innanifra, og at det ikkje va aktuellt å seil videre heimover før det va skjedd. Han anbefalt oss å reis heim ein tur, og kom telbake førr å hent båtn når fotn va bra.
Etter å ha diskutert og dividert fræm og telbake, fainn vi ut at det her nok va den beste løysninga. No vart det å ordn med "liggeplass" førr Paquita, bestill billetta, snakk med førsekringsselskap og pakking. Vi fikk ein gunstig avtale førr båtn,i havna i Kinsale, og resten va ordna i løpet av et par daga.

Så sætt vi kursn heimover, med håndbagasjen full av "dop", bandasja og greier. Vi va spent på korsn det sku bi å sett på fly i fleire tima, men det gikk berre bra. På flyplassn i Oslo vart det tykje langt å gå, fra ankomst og tel næste innsjækking. Eg såg at det sto rullestola her og der, som man kuinn lån. Det va ikkje bærre, berre å hump seg avgårde på krykkan, så langt! Han hadd jo vøre sængeligganes i et par uke, og så sku han plutselig vær sjølhjølpen og oppegåanes. Skippertn va bleik i fjæset og kaldsvettn pipla! Eg spurt om vi ikkje berre sku lån ein sånn rullestol, men der fikk eg klar beskjed. Han sku no vel f...... ikkje sett i nåkka rullestol, det va ikkje snakk om! Det kan jo hend at han angra seg, når han vart klar over kor langt det va å gå. Men, han berre peisa på og sa ikkje et ord om den saken.
Ho Berith og han Frank kom opp på flyplassn og hælsa på, og vi fikk oss ei trivelig stund på cafe der. Godt å sjå dem igjæn.

 


Vi kom tel Nesna på fredag formiddag, og vart møtt av et større opptog av "læga" på kaia. Vænnan vårres hadd kledd seg ut med parykka og lægefrakka, lægekoffert, målband og ein "trefot", som berre trængt litt finjustering i forhold tel længda. Dem e ikkje rett, de der karan! Det vart mykje fliring, og applaus fra hurtigrute -passasjeran som sto på dekk og følgt med på det her.
Seiner på dagen va det klart førr første lægebesøk, førr å få skifta på det der såret. Vi fikk klarsignal på at vi kuinn fær tel Stigen, og at eg kuinn ta meg av den der rensinga og bandasjeskiftinga. Men, vi mått kom telbake på kontroll ein gang i uka. Skippertn va storførnøgd med den der avtalen, mens eg allerede va småkvalm, og grua meg tel å sku "stell" det der "krateret"!
Helga gikk med tel å vær i lag med famile og vænna. Det va kjæmpetrivelig å møt dem igjen. Han Bjørn va så snill å frakt oss tel Stigen på mandag, i et aldeles nydelig vær. Vi gikk opp Lurøysundet, og det va fantastisk fint å sett "frempå bauspydet", og berre nyyyyt!

 

De første dagan her på Stigen gjord vi absolutt ingenteng, vi berre kosa oss og gleda oss over å vær telbake. Ætterkvært begynt vi no å ta fatt på små gjøremål. På fredagan tar vi ein tur tel lægen på kontroll, og hittel ser alt ut tel å vær i orden. Det gror seint, syns vi, men vi e vel antagelig "ulite" utålmodig, både skippertn og eg.
Posten førr et heilt år sku gåes igjønnom, og det va ikkje nå småtteri! Her va det berre å sorter i donga, og ta fatt. Eg må berre innrøm at vi fikk bakoversveis når vi såg på mobiltelefon-, internett- og satelittelefon-regningen. Vi vissta at det va dyrt å bruk telefon i utlandet, men det her va mykje meir enn vi hadd regna med. Det vist seg, at i gjønnomsnitt så hadd vi bruka 4000 kr pr. mnd på det her. Heilt sykt! Så hvis du ska tel utlandet, så pass no på bruken av den her type kommunikasjon!

 

Ein ainna teng som vi har løst tel å nævn her, e førsekring. Før vi starta, så tegna vi førsekring på båt, passasjera og ansvar, hos Panteanius. Dem hadd ikkje førsekring som gjaldt førr oss når vi va på land. Det her gjaldt berre så længe vi va ombord. Vi tok da kontakt med et ainna førsekringsselskap, førr å få førsekring som dekt oss på land og. Det endt opp med at vi tegna ei utvida reiseførsekring hos Tryg. I tellegg hadd vi ordna oss med helsetrygdekort fra Helfo (det som erstatta deg gamle E-111 skjemaet). No i ættertid e vi sjæleglad førr at vi gjord det sånn. Da han Skippertn havna på sjukhus i Irland, så regna vi med at Pantaenius kom inn i bildet. Spesielt da det vart snakk om å reis heim, førr å vent på at fotn vart bra. Tanken va at vi da, sku reis telbake førr å hent båtn. Det vart en del telefona og e-posta tel Pantaenius, kor det tel slutt endt opp med at dem ikkje hadd NÅKKA å gjør med heile saken! Dem begrunna det med at ulykkesførsekringa kun tredd i kraft, hvis det va på grunn av en "plutselig, utenifra kommen hendelse"! Altså brudd, slag, fall osv. Vi va altså ikkje førsekra så godt hos det her selskapet,som vi hadd trudd. Enno det her betennelsn skjedd uti havet, altså ombord i båtn! Vart nåkka skuffa over det her, det må berre seiest. Så vårres råd e at hvis du ska på langtur, så gjør en skriftlig henvendelse til forsikringsselskapet, der det spesifikt (alle tenkelige ting) kommer fram, som du vil forsikres for. Og læs alt som står i avtalen, også det med "små" bokstava. Få skriftlig telbakemelding, og spør hvis det er noe som er uklart. Man kan gå på ein smell, og et sjukhusopphold kan bi ein kostbar affære.


Vi tok så kontakt med Tryg forsikring, med forespørsel om ka slags utgifter dem dekka?Her var dem utrulig hjelpsom og vi følt at dem skjønt vårres dilemma, og villa hjølp oss på best mulig måte. Når vi hadd henta båtn heim, og fått oversekt over utgiftan i den her førbindelsen, så sku vi berre ta kontakt med dem og send kvitteringe og sånn. Heldigvis førr at vi tegna den her førsekringa i tellegg, sei no eg!


Det der Europeiske Helsetrygdekortet fra Helfo, gjør at de som har det her med seg, har rætt tel helsetjenesta som e nødvendig under opphold i ainna EØS- land. Vi fikk regning førr sykehusoppholdet i Cork, og rengt tel dem, førr å hør om dem dekt det her. Vi fikk da beskjed om at vi mått betal den, og så kuinn vi søk Helfo om å få den dekka. Hørt nåkka så tungvint! No må det også seiest at Tryg sa at hvis ikkje Helfo dekt utgiftan i førbindels med sykhusoppholdet, så mått vi send kvitteringa tel dem, så sku dem sjå ka dem kuinn gjør. Hurra førr Tryg førsekring, dem får jaggu meg ei stor stjerna i boka!

 

Ellers så går no dagan, utn at vi gjør så frøktele mykje. Det vart ein fesketur her om dagen, og da vart det fesk både tel oss, han Pus og han Rasmus. Eg har kosa meg med fine gåer-tura, litt baking, kryssord og læsing. Akkurat i skrivanes stund står det tre brød tel hæving, så det sku ikkje førbaus meg at det bi ei varm brødskiv med skikkelig brunost og et glass iskald melk tel kvelds!
Snuppertn ha kosa seg med småprosjekta i "nærkvestan". Skrua ihop hagemøbla, kosa seg litt i "snekkerbodn" sin og jobba med redigering og brenning av Cd - plate fra turen. (Vi gler oss tel "mimring" i lag med goe vænna, når høstvindan ul omkreng væggan) Litt ætter litt bi snuppertn meir og meir mobil, og det bi nok ikkje længe før han e i full vigør igjæn, kjenn eg han rett! Da sætt vi oss på flyet førr å hent heim Paquita, sånn at vi kjæm heim på "ånkli".
Det treng jo ikkje å vær så store prosjekta, førr at man får ein meiningsfyllt dag, det kjenn man jo tel ætter et heilt år på loffen i båt, haha.

Vi kuinn jo egentle ha ønska oss nåkka meir sol, og varme i lufta ættersom vi no e et godt støkke uti juli, og høstn nærm seg med stormskritt. Tåka hæng langt nerigjønna Lurøyfjellet, det e grått og litt regn innimellom. Men, fint vær førr "inneaktiviteta", som førr eksempel å skriv nån ord her på heimesia.
Ha ei fantastisk uka, folkens!