Reisedagbok

MYKJE KOS OG NÅKKA UTFORDRINGER!

Ja, vi fær no bærre her å ræk imellom øyen. Litt hit og litt dit. Her ombord e vi enig om at det ha vøre mykje "setting". Det her har ført tel at ræva ha sege betydelig utover og natinga i cockpitbenkan e tydelig markert på ræva. Det e et skikkelig laid back liv, det her. Stille og fredelig, så vi skvætt skikkelig tel når det pling i telefon, og ei melding tikk inn.
Her ein dag vart skippertn skikkelig førrfjamsa. Han sku læs ei melding han hadd fått, og skjønnt ikke at det berre kom fræm tall når han trøkt. Men det va jo ikkje så rart,- han satt jo å trøkt på kalkulatorn! Må sei at eg vart nåkka skeptisk! Men, eg tenkt med meg at tankan hannes nok va ein ainna plass. Han hadd plagdes mykje med å få den der Red-boxn, som vi kjøpt i Las Palmas, tel å verk. Mykje bainnskap ha det vøre, og han ser nok ein vess sælger " i varmen".
Vi låg et par daga på ein plass som heit Dead mans bay. Mykje rare navn på plassan her, men det her va ein fin plass med fin strand og utleie av leilighete. Vi dresta oss på land, og tok oss ein spasertur opp tel ein utkiksplpass, oppå ein knaus. Flott å sjå utover bukta. På neroverturn invitert skippertn på et glass kvitvin, bortpå resturangen på stranda. Vi fikk vin i glassan, og vart settanes ei go stund å berre sjå på folkan som va der. Det her va tydeligvis ein plass førr rike amerikanera. Nån va tydelig påseila, røsmussat i kjækan og med nåkka ustødig ganglag! Kvinnfolkan for der å sprada i gjænnomsiktige gavanta, sprika med fengran og nylakkerte nægla, og nippa tel førrfriskninge fra glass med laaang stett! Vi hadd go underholdning der vi satt, haha.
Vi følg mykje med på værmelding, og her om dagen såg vi at det va meldt mykje motvind den veien vi sku om et par daga. Vi sku først inn tel hovedstadn Road Town, førr å provianter førr turn over storhavet. Deretter sku vi opp tel Marina Cay, førr å vask klea og så tel Saba Rock, kor vi sku klargjør båtn og ligg "på vent", førr å start heimoverturn. Provianteringa vart uinnagjort, vi bar så tungt, at vi følt oss enno meir beslækta med apen, ættersom arman va utrulig lang da vi va vel ombord igjæn. No va båtn fyllt opp, og pængboka va tom!
Vi starta videre, no mot Marina Key, som va siste muligheit førr klesvask på 3-4 uke. Så no vart aill skjettnklean raska ihop og vi strena på land, førr å få vaska det her. Tre store posa sku no igjønna den her vaskeprosessn. Eg putta vaskepulver og klea i den eine maskin, før eg oppdaga at der ikkje va nån plass å putt på mynta. Det der myntinnlægget va jo ødelagt! Farsken og, det her kom tel å bi ein lang seanse, når det berre va ein tel maskin der. Jaja, eg begynt no å pakk i den ainner maskin. I mellomtia hadd skippertn fått starta den der første maskin. Nyssjerrig som han e på alt som ikkje verk, mått han jo "peta" litt inni det der hølet. Og vips så starta den. Hurra!
Vi vart enig om at han berre sku fær ombord å ta koppvasken, så sku eg ta meg av det her klesvasken. Og sånn vart det. Han va ikkje før kommen seg i joilla, før det dukka opp ein kar som jobba der på anlegget. Han kikka først på den vaskemaskin som egentlig va ødelagt, og så på meg. Så kom det som eg frøkta førr. Han va litt morsk i ansekte og sa: " How did you manage to start this machine without money"? Her va goe råd dyr, og hjernecellan jobba på høygir. Korsn sku eg førklar det her? Sola ha bleika håret mett kraftig, så eg mått berre prøv meg på ei "blondine-førklaring". Jo, det va sånn at eg hadd hatt i klea og vaskepulver, da eg oppdaga at det ikkje va nån stan å pakk på penga. Eg berre stakk handa inn i det der hølet, førr å sjekk om det va nåkka som hadd kila seg fast. Og vips, så starta den. Eg prøvd meg med at eg mått ha magiske fengra, men han der karn va stam i maska, og tydelig mesførnøgd med mi førklaring. Åsså va det jo ikkje eg som hadd starta den her maskin, men skippertn! Berre vent tel eg fikk førtælt han førr ei knipa han sætt meg i. Huff kor ækkelt det va!
Vi sku jo fær videre samme dagen, så eg va no glad når vi hadd fyllt opp tankan med vann og fått diesel på tanken og i aille kannen, og kuinn fær derfra. Saba Rock neste stopp. Det vart som vi trudd, mykje motvind og bølga, og stamping oppigjønnom. Men, vi kom jo fram tel Saba Rock tel slutt. Vi va framme ein times tid før det vart mørkt. Av aill de gangan vi har ankra, sku det vis seg at vi no sku vi bi plaga. 3 førsøk mått tel, før vi satt fast. Det vist seg at det va ein marabakke der vi først prøvd, så det va jo ikje så rart at vi ikkje satt fast!
Det vart sein middag, men feskepakke og et glass kvitvin gjord godt ætter dagens strabasa.
I dag starta dagen med frokost, før vi planla dagens gjøremål. Skippertn sku gjør rein joilla. Ikkje nå ænkel jobb, det va vørtn mykje "groe" sian sist vi hadd ho oppe. Eg sku rydd i båtn, og bak litt før turn. Skippertn kom telbake fra joillevaskinga, og vi tok oss ein kaffekopp, før vi fortsætt. No sku skuta inspiseres, og skippertn klatra opp i masta førr å inspiser riggen. Han kom slukøret ned derfra, han hadd fådd seg ein psykisk knækk og va ikkje i nå snakke-humør. Det vist seg at tre av vaieran som hold oppe masta, va begynt å flisest opp. Det va ikkje nå go nyheit, når vi no låg i startgropa tel overfartn. Men oppi det heile, må eg jo sei at eg e glad førr at det vart oppdaga før vi starta. Det vart mykje telefona, førr å finn ut kor vi kuinn få hjølp tel å få på plass nye vaiera. Så no e vi på tur telbake tel Road Town ( Nanny key), og håp at vi får begynn med den jobben i morra. Må berre håp at dem der nede har det som trenges, sånn at det ikkje tar så mange daga å få det her i ordn.
Det vart ein brå start på telbaketurn, ættersom vi ønska å kom i havn før det bi mørkt. Eg rakk akkurat å få baka ut ca 100 vannkrengle, som vart steika underveis. Dem vart førrestn kjæmpego!
Eg får ta på meg silkeundertøyet og åptn ei flaska vin i kveld, så får vi sjå om humøret tel snuppertn bi beire!

Vi får stadig "rapporta" heimanifra, med beskjed om at dem hold på å druktn i snø. Bildan sei at det e ikkje løgn, det dem førtæll. Ikkje rart dem begynn å bi førrtvila og drittlei snømoking! Stakkars folk. Eg ha aldri sett så mykje snø på Nesna. Han Eirik, Skippertn sin bror, arbeid på sjukhuset på Mo. Han senda et bilde der snødongan va så høg, at han såg ikkje Mofjelle fra vinduet på arbeid. Han sa at vi mått ikkje ha nåkka bråhast med å kom heim, snøen kom nok tel å ligg tel langt uti juli.
Men, som sagt tidligar, så har vi no heimlængsel og gler oss tel småsei på Stigen og å møt familie og vænna.
Ship o'hoy!