Reisedagbok

SABA ROCK

Vi e no fræmdeles ved Saba Rock, og har berre nytt plassn og folkan her. Her om dagen hadd eg behov førr ein dusj igjæn. Vanligvis, så bruk vi å heng opp i sola, ein sånn svart dusjpose med slange og dusjhau på. Men den her dagen hadd eg ikkje gjort det, og sku start motorn litt førr å få varmvatn. Det skjedd ingenteng, ikkje et "klikk" engang! Dæsken ta, her såg det ut tel å bi meir skruing. Skippertn heiv seg tel, førr å finn ut av det der. Det vist seg at det va startmotorn som hadd takka førr seg! Kor i herrens navn sku vi få tak i ny startmotor? Eg såg førr meg. at her kom vi tel å bi ligganes længe, i værste fall mått vi bestill ny startmotor heilt i fra Japan! Det vart ikkje nå dusjing den kveldn. Førr å sei det sånn, så hadd skippertn vanskelig førr å riv seg laus fra det han holdt på med. Men, eg veit jo at den der dusjinga e nåkka han ser på som oppskrytte greier! Han still ikkje akkurat først i dusjkøen. Eg trur no at han ser fræm tel overfartn, der det vil bi minner "mas" om det der greiern!
Det vart og smått med søving om natta. Han "tykje" gjord laus, og det vart mykje meir vind enn det ha vøre på længe.
Ka sku vi gjør hvis vi begynt å drægg, vi kuinn jo ikkje akkurat start motorn. Eg vart ligganes å tenk på om vi hadd tau og fændera någenlunde telgjængelig. Ka slags seil va det om å gjør å få opp først? Kuinn vi klar å slæp båtn med joilla? Ka med ankeret, kom det tel å ødelægg båtn, hvis vi ikkje klara å få set opp i full fart? Det vart mange gang i løpet av natta, at eg mått stekk haue opp av luka i forpiggen, førr å sjækk om vi låg på samme plass.
Neste morra vart "nattas funderinge" lufta atme frokostbordet, og vi va enig om at det va jo fint å ha tenkt på korsn vi kuinn ha gjort det i verste fall. Vi førdelt litt arbeidsoppgava førr den her dagen. Skippertn sku fortsætt å skru på startmotorn og deretter arbeid meir med Redbox, mailasail osv., for på nytt prøv å ordn det sånn at vi kan få tak i værmelding utn at det vart så hælsikes dyrt. Det ha vøre kjækt å ha det der i ordn, når vi ska lægg over storhavet igjæn. Ha plagdes mykje med det der!
Eg fikk i oppgave å undersøk i omegnen om det va mulig å skaff ny startmotor. Her må eg berre innrøm at eg følt meg på "usekker is". Det her va no leksom ikkje nåkka eg følt meg kompetent tel. Men,-eg tok utfordringa. Ætter et par telefona tel Road Town, som e hovedstadn på Tortola (ei av naboøyen), fikk eg napp. Prata med ein kjæmpehyggelig kar der, og han sa at han trengt et par nummer, som sku stå på startmotorn, så kuinn det hend at han kuinn hjølp oss. Eg rengt han telbake, ætter at skippertn hadd føinne fræm de der nummeran. Joda, han hadd ein startmotor på lager, som vi kuinn bruk. HURRA! Men korsn sku vi klar å få den hit? Vi hadd jo ikkje startmuligheita! Joda, han karn der skjønna at vi helst ha villa hatt den der startmotorn "i går". Han sku spurt på hurtigbåtn å få den sendt avgårde, så kuinn vi hent den i Spanish Harbour om ca 3 tima. Snakk om service! Vi tok ein skyssbåt og taxi, sånn at vi va på hurtigbåtkaia når startmotorn kom. Samme ættermiddag va startmotorn på plass, og funka som ei kula. Han der "handyman min", asså! Eg sei ikkje meir.....
Skippertn har no holdt på i fleire daga, med det her værmeldings-opplægget. Vi klar å få "nett" ombord, men på vesse tider på dagen e det næstn umulig å bruk nættet, det går så utrulig trægt, førr at menge e "på" da. Det enda opp med at skippertn hadd klokka på reng medt i natta, fleire nætter, førr å gå på nætt når ingen ainner bruka det, sånn at han fikk lasta ned det som sku tel førr å få det her i orden. Eg må berre beuinner hains utholdnheit, Ha det vøre eg så ha eg nok gjedd opp førr længe sian. No ser det ut tel at det begynn å ordn seg. vær -melding kan lastes ned via satelittelefon, og det går forholdsvis raskt. Så no e det berre å kryss fengran, og håp at vi e kommen i mål med den bitn.
Eg må berre førtæl om ein episode: Eg har en del Psoriasis på ræva, og den kroppsdeln e jo ikkje akkurat den man brætt fræm korsomhelst. Restn av kroppen e fin av den her jæ....skapen, førr her ha jo sola fått gjort jobben. Det va no førr jæ...... å kom heim igjen og ikkje ha fått "kura"den her kroppsdeln. Eg mota meg opp, og bongla meg ned på fordekket mellom dieselkainne og fændera, litt i sjul førr øvrigheita. No sku ræva tel pærs! Eg hadd med meg ei go bok, og vart snart oppslukt av den. Ætter ei stund stakk snuppertn haue opp av luka, og sa: "Du snupperta, no trur eg du har fått nok sol, den der bakpartn din e tæmmelig lyserød"! Ja, men eg kjent ikkje nå ubehag, så eg pint han av ei stund tel. Det sku eg ikkje ha gjort! Da det vart kveld, sku eg ikkje ha klara å søtte på ræva, det va så dj....sk ont! Det vist seg at det ætterkvært vart skikkelige blæmme og derætter avskalling, så no ha eg skifta hud på heile ræva, og må sei at eg i ordets rætte førstand e "glatt som ei banræv". Men eg trur ikkje at ræva bi "lufta" i nærmeste fræmtid! Haha.
Ellers ha no dagan vørte bruka tel utforsking i området, både butikka, cafea og strender har vørte avlagt besøk. I går fyllt eg bensin på joilla, og for på shopping på ainner sia av bukta her. Eg trur skippertn vart litt lang i maska da eg va på tur, men eg trur og at han syns det va litt tøfft. Han va no snar å få det på video, i alle fall.
Trivelige folk møt vi overalt. Her på Saba Rock va det Lynn og David fra Scottland, vi hadd mest kontakt med. Vi va ombord hos kværainner på ein "sundowner", og det sku ikkje førbaus meg om vi træffes seinar.
Vi har skaffa oss visum, så no tar vi oss nok ein tur tel St. Thomas, som ligg uinner USA. Vi ska no gjør klart førr å heis ankeret, fyll vatn og så seil vi mot Road Town først, kor vi ska sjækk ut i morra, før vi fær videre.
Da gjænstår det berre å ønsk dokk aille ei REKTI GO PÅSKE!
Ps. Her bi ikkje mykje skigåing, pølsegrilling eller Kvikk Lunch, men mykje ainna kos.